Εκκλησία και Πολιτεία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ταχ. Δ/νση: Α. Παπανδρέου 37
Τ.Κ. – Πόλη: 15180 - Μαρούσι
Ιστοσελίδα: www.minedu.gov.gr
E-mail: press@minedu.gov.gr

Δελτίο Τύπου 29/02/2012

Συνάντηση εργασίας με Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων διοργάνωσε σήμερα, 29/02/2012, συνάντηση εργασίας με Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με θέμα «Πολιτεία και Εκκλησία: σχέσεις συνεργασίας σε μια εποχή κρίσης». Στη συνάντηση, που συμμετείχε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμος, συζητήθηκε η συνεργασία Πολιτείας και Εκκλησίας σε τομείς όπου μπορεί να υπάρχει κοινή παρέμβαση για την αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων.

Ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Ιερώνυμος επισήμανε ότι η Εκκλησία δεν θα πρέπει να «κλείνεται μέσα στους τοίχους» γιατί έτσι θα γίνει μουσειακός χώρος. Επίσης, αναφέρθηκε στην πολύ καλή συνεργασία της Εκκλησίας με το Υπουργείο Παιδείας.

Η Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, κατά τη συνάντηση τόνισε την ανάγκη συνεργασίας και συνένωσης δυνάμεων για το καλύτερο δυνατό αποτελέσματα σε μια εποχή κρίσης και κοινωνικών προβλημάτων. Η Υπουργός υπογράμμισε τη συμβολική αξία της σημερινής συνεργασίας με Ιερείς που συμμετείχαν με ενδιαφέρουσες προτάσεις και εξήρε τη στάση του Αρχιεπισκόπου που υποστηρίζει τη συνεργασία Πολιτείας -Εκκλησίας.

Στην ομιλία του ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, επισήμανε ότι σήμερα την ώρα της βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης, η Εκκλησία με το κοινωνικό της έργο διασώζει τον κοινωνικό ιστό και διατηρεί την κοινωνική συνοχή του έθνους. Τόνισε δε, ότι ανέκαθεν η Ορθόδοξη Εκκλησία μας σε καιρούς χαλεπούς απετέλεσε την κιβωτό της διάσωσης του Ελληνισμού.

Η Υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, τόνισε την ανάγκη επέκτασης της αγαστής συνεργασίας Πολιτείας-Εκκλησίας, όχι μόνο σε κεντρικό, άλλα πρωτίστως σε τοπικό επίπεδο, μέσω των δικτύων σχολείων και Εκκλησίας, με σκοπό την ενίσχυση των μαθητών και των οικογενειών τους. Στην προσπάθεια αυτή ο ρόλος του δασκάλου και του κληρικού, σε επίπεδο γειτονιάς και ενορίας είναι κομβικής σημασίας.

ΠΗΓΗ:http://www.minedu.gov.gr/publications/docs2012/dt_synanthsh_ergasias_politeias_ekklhsias_120229.doc

ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΟΥ

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗΣ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ Υ. Θ. ΥΨΗΛΗΣ ΜΑΓΟΥΛΑΔΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9/3/2011«Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιον σου.

Ψάλει ο Ηγούμενος π'' Σπυρίδων Σκορδίλης

έπαρσις των χειρών μου, θυσία εσπερινή» (Ψαλμ. 140.2)

Η θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων αποτελεί, την καρδιά της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Το «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου…» αποτελεί τον κεντρικότερο ύμνο της Προηγιασμένης. Ψάλλεται, κατά την εκκλησιαστική τάξη, «σεμνά και κατανυκτικά». Τον συνοδεύει η προσφορά θυμιάματος. Και οι πιστοί προσευχόμαστε γονατιστοί.

Μια βαθύτερη προσέγγιση του ύμνου αυτού μας επιτρέπει να κατανοήσουμε ορισμένα βασικά γνωρίσματα της ορθόδοξης προσευχής· ευρύτερα, της ορθόδοξης εμπειρίας, θα λέγαμε.

Όμως, προτού καταπιαστούμε με την ερμηνεία του, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ύμνος αποτελεί ψαλμικό στίχο, τον οποίο για να εξηγήσουμε επιβάλλεται να τον δούμε στα πλαίσια του Ψαλμού στον οποίο ανήκει.

Πρόκειται για τον 140ό Ψαλμό του Δαβίδ , που τον συνέθεσε, όταν- ίσως- τον κατεδίωκε ο Σαούλ. Ο Ψαλμός χαρακτηρίζεται ως εσπερινός, και η αρχαία Εκκλησία τον ονόμαζε «επιλύχνιον», Ψαλμό δηλαδή που είχε θέση και που ψαλλόταν την ώρα που άναβαν τα λυχνάρια.

Ο ποιητής απευθύνεται στο Θεό. Όπως φαίνεται, βρίσκεται μακριά από το ναό και περνά μεγάλη δοκιμασία. Γι’ αυτό και παρακαλεί θερμά ο Θεός να ακούσει τις κραυγές της ικεσίας του, παρακαλεί να ανέβει η προσευχή του, όπως ανεβαίνει ο καπνός του θυμιάματος, και να θεωρήσει την ικετευτική ανύψωση των χειρών του ως εσπερινή θυσία.

«Κατευθυνθήτω η προσευχή μου…»

Η προσευχή, όσο κι αν είναι ενέργεια της ψυχής και κίνηση πνευματική του ανθρώπου, δεν πραγματοποιείται χωρίς το σώμα του. Στο έργο της, στρατεύεται ο όλος άνθρωπος και μαζί με την ψυχή συμμετέχει και συναγωνίζεται και το σώμα. Η γνήσια προσευχή προϋποθέτει την κοινή προσπάθεια τόσο του πνεύματος όσο και του σώματος του ανθρώπου.

Πώς ακριβώς, με ποιούς τρόπους συμμετέχει το σώμα στο έργο της προσευχής; Ο ψαλμικός στίχος «Κατευθυνθήτω» – ύμνος κεντρικός, όπως είπαμε, των Προηγιασμένων- περικλείει ορισμένα ιδιαίτερης σημασίας στοιχεία, τα οποία απέκτησαν πρωταρχική αξία σε αυτό που ονομάζουμε ορθόδοξη πνευματικότητα, τον τρόπο δηλαδή προσευχής και άσκησης που διαμορφώθηκε στους κόλπους της Εκκλησίας μας.

Πρώτα-πρώτα ο σωματικός κόπος. Η προσευχή για μας τους Ορθοδόξους δεν είναι διανοητική ακροβασία, ρεμβασμός ή ονειροπόληση, πράγματα που ευνοεί η ευεξία και η ανάπαυση του σώματος. Αντίθετα, σαν κοινωνία και ένωση του ανθρώπου με το Θεό, προϋποθέτει τον εξαγνιστικό κόπο του σώματος, τη «βία», όπως υπογράμμισε ο Κύριος.

Ό,τι επιδιώκουμε στη χριστιανική μας ζωή δεν αποτελεί απροϋπόθετη δωρεά του Θεού. Απαιτείται προκαταβολικά η θερμή εκζήτηση από μέρους μας· ο διακαής πόθος να επιτύχουμε αυτό που επιθυμούμε.

Και ο πόθος αυτός μεταποιείται σε κόπο και επίμονη προσπάθεια.

«Εάν δεν χτυπήσεις μέσω της προσευχής την πόρτα του Θεού με θερμή διάθεση και δεν παραμείνεις εκεί αγρυπνώντας συνεχώς, δεν θα ακούσει ο Θεός την προσευχή σου», διδάσκει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος.

Και σε άλλο λόγο του υπογραμμίζει: «Αυτός που αγαπά το σώμα του (και γι’ αυτό δεν θέλει να το κουράσει με την άσκηση), δεν θα επιτύχει να λάβει τη χάρη του Θεού».

Τίποτε δεν μπορεί να επιτύχει ο άνθρωπος χωρίς να κοπιάσει. Αυτό ισχύει και για την προσευχή.
Κατά τον άγιο Κύριλλο Ιεροσολύμων, «τίποτε δεν κάνουμε, χωρίς να συμμετέχει το σώμα μας. Βλασφημούμε με το στόμα, προσευχόμαστε με το στόμα, πορνεύουμε με το σώμα, ζούμε αγνή ζωή με το σώμα. Αρπάζουμε με τα χέρια, δίνουμε ελεημοσύνες με τα χέρια, και με όμοιο τρόπο τα υπόλοιπα».

Ο πρώτος στίχος του 140ου Ψαλμού, στον οποίο, καθώς είπαμε, ανήκει και το «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου…», είναι το γνωστό «Κύριε, εκέκραξα προς σε…».

Όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, έτσι και εδώ η προσευχή του Δαβίδ παρομοιάζεται με κραυγή. Ο ψαλμωδός χρησιμοποιεί το ρήμα «κράζω». Και η χρήση του δεν δηλώνει απλώς τη σύμπραξη των φωνητικών οργάνων στο έργο της προσευχής, αλλά υπογραμμίζει τη δύναμη και την εσωτερικότητα της προσευχής, γνωρίσματα που βρίσκουν την έκφρασή τους με την κραυγή.

Γι’ αυτό και σχολιάζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Κραυγή εδώ λέει αυτήν που βγαίνει από μέσα, την οποία γεννούσε η πυρακτωμένη καρδιά και ο συντετριμμένος νους».

Το σώμα εκφράζει τη ψυχή. Ο λόγος ερμηνεύει τον εσωτερικό άνθρωπο. Και η κραυγή των χειλέων μας συχνά έρχεται να διατρανώσει τον πόθο μας· η προσευχή μας να γίνει ακουστή από το Θεό.

Ο λόγος ερμηνεύει τα βάθη της προσευχόμενης ψυχής. Και αυτό γίνεται όχι γιατί το έχει ανάγκη ο Θεός, αλλά ο προσευχόμενος άνθρωπος, που ακόμη και στο έργο της προσευχής ενεργεί σαν ενιαία και αδιάσπαστη υλικοπνευματική οντότητα.

Με την παραγωγή του λόγου και τα όργανα που την υπηρετούν συνδέεται στενά και η λειτουργία της αναπνοής. Και η φυσική αυτή λειτουργία τίθεται συχνά στην υπηρεσία της προσευχής.

Αυτό φαίνεται ολοκάθαρα στην άσκηση της νοεράς ή καρδιακής προσευχής, όπου αναπνοή και επίκληση του ονόματος του Κυρίου Ιησού καλούνται σ’ ένα μυστηριώδη συντονισμό. «Το όνομα του Ιησού», διδάσκει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, «να ενωθεί με την αναπνοή σου και τότε θα γνωρίσεις την ωφέλεια της ησυχίας ».

Και ο Μέγας Αντώνιος λέει : «Τον Χριστό πάντοτε να αναπνέετε και σε αυτόν να πιστεύετε» Ο δε άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος συμβουλεύει «να μνημονεύουμε, να θυμόμαστε και να επικαλούμαστε το όνομα του Θεού περισσότερο παρά να αναπνέουμε».

Το θυμίαμα πάντοτε ήταν το κατ’ εξοχήν σύμβολο της προσευχής. Υλικό και αυτό στοιχείο, συνδέεται στενά με δύο από τις αισθήσεις του ανθρωπίνου σώματος, την όραση και την όσφρηση. Ο καπνός του θυμιάματος που ανεβαίνει προς τα πάνω και που βλέπουν τα μάτια μας, συμβολίζει την άνοδο της προσευχής μας στο θρόνο του Θεού. Και η ευωδία που εκπέμπει το προσφερόμενο στη λατρεία ή την προσευχή μας θυμίαμα, και την οποία αισθανόμαστε με την όσφρησή μας, συμβολίζει την ευωδία της χάριτος του Χριστού.

Η προσφορά του θυμιάματος είναι ακόμη και πράξη θυσίας, που και αυτή εκφράζει την προσφορά της ύπαρξής μας στην αγάπη του Θεού· την καθιέρωσή μας, θα λέγαμε.

Προσφέρουμε στο Θεό το θυμίαμα μας «εις οσμήν ευωδίας πνευματικής» και του ζητάμε να μας «αντικαταπέμψει» τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προχωρεί πιο πέρα και συμβουλεύει ν’ αναδείξουμε θυμιατήρι το στόμα μας, το οποίο με την προσευχή και τους αγαθούς λόγους θα σκορπά παντού την ευωδία του Χριστού.

«Ας είναι, λοιπόν, θυμιατήρι το στόμα σου και πρόσεχε μήπως αντί για θυμίαμα, το γεμίσεις με κοπριά. Τέτοιοι είναι αυτοί που ξεστομίζουν τα αισχρά και ακάθαρτα λόγια».

Με την προσευχή ο άνθρωπος προσπαθεί ν’ ανυψωθεί, να φτάσει στον ουρανό για να συναντήσει το Θεό και να συνομιλήσει μαζί Του . Η δίψα αυτή, η αναζήτηση του προσώπου του Θεού, εκφράζεται και με την κίνηση και τη στάση των χειρών μας. Ο Δαβίδ υψώνει τα χέρια του και ζητά από το Θεό να κάνει την «έπαρση» αυτή των χειρών του δεκτή ως εσπερινή θυσία.

Η προσευχή αποτελεί συνάντηση του ανθρώπου με το Θεό. Και, όπως σε μια ανθρώπινη συνάντηση τα χέρια μας επιστρατεύονται για να εκφράσουν τα συναισθήματά μας, έτσι και στη συνάντησή μας με το Θεό, τα χέρια μας υψωμένα στον ουρανό εκφράζουν τον πόθο της ψυχής να Τον συναντήσουμε, να Τον αγγίξουμε.

Ταυτόχρονα, τα υψωμένα και ανοιχτά χέρια φανερώνουν την φτώχεια μας· την εξάρτησή μας από την πρόνοια του Θεού και τον πλούτο τον ανέκφραστο των δωρεών Του.

Προσευχή δεν νοείται χωρίς ταπείνωση και χωρίς συντριβή. Τα δύο αυτά στοιχεία ξεχώρισαν και τήν προσευχή του Τελώνη, που τόσο επαίνεσε και πρόβαλε ο Κύριος (Λουκ. 18,10-14).

Εξωτερικό γνώρισμα της ταπείνωσης και της συντριβής κατά την ώρα της προσευχής είναι και η κάμψη των γονάτων, δηλαδή οι γονυκλισίες. Γι’ αυτό και ενώ ψάλλεται το «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου…», οι πιστοί κάνουμε τις γνωστές μετάνοιες. Φανερώνουμε έτσι τη συντριβή μας ενώπιον του Θεού. Διαδηλώνουμε ότι έχουμε συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Και παράλληλα διακηρύσσουμε ότι από την πτώση μας στην αμαρτία, μας ανόρθωσε η αγάπη και η φιλανθρωπία του Κυρίου.

Διδάσκει ο Μ. Βασίλειος: « Κάθε φορά που στην προσευχή μας γονατίζουμε και σηκωνόμαστε, αποδεικνύουμε εμπράκτως ότι με την αμαρτία καταπέσαμε στη γη και με τη φιλανθρωπία εκείνου που μας δημιούργησε ανακληθήκαμε στον ουρανό».

Προσευχή χωρίς πνευματικό αγώνα, στον οποίο συναγωνίζονται ψυχή και σώμα μαζί, δεν επιτυγχάνεται.

Αυτό φαίνεται ολοκάθαρα τόσο στην Αγία Γραφή όσο και στην πνευματική παράδοση της Εκκλησίας μας.

Μας το αποκαλύπτει ακόμη και η ζωή των Αγίων. Την προσπάθεια τους για προσευχή συνόδευε πάντοτε και η άσκηση του σώματος.

Αναφέρεται στο Γεροντικό πως κάποτε μερικοί μοναχοί ρώτησαν τον αββά Αγάθωνα: «Ποιά αρετή, πάτερ, της μοναχικής πολιτείας είναι που έχει τον περισσότερο κόπο;».

Και ο άββάς απάντησε: «Συγχωρέστε με, αλλά θαρρώ πως δεν υπάρχει άλλος μεγαλύτερος κόπος, όπως ο κόπος του να προσευχηθεί ο άνθρωπος στο Θεό. Διότι πάντοτε, όταν ο άνθρωπος θέλει να προσευχηθεί, οι δαίμονες που τον εχθρεύονται θέλουν να τον ανακόψουν, επειδή γνωρίζουν ότι από τίποτε άλλο δεν εμποδίζονται στο καταχθόνιο έργο τους όσο από την προσευχή στο Θεό.

»Και κάθε αρετή της ασκητικής ζωής που θα μπορούσε να επιδιώξει ο άνθρωπος, αν δείξει στην προσπάθειά του εγκαρτέρηση, βρίσκει ανάπαυση. Όμως το έργο της προσευχής ως την έσχατη αναπνοή μας απαιτεί αγώνα».

Η προσευχή είναι έργο ζωής· η προσευχή απαιτεί ισόβιο αγώνα.

Μια τέτοια προσευχή, αληθινή κοινωνία και ένωση με τον ζώντα Θεό, ας είναι και δική μας επιδίωξη.

(Μητρ. Ν.Σμύρνης, Συμεών. «Στο κατώφλι της Μ. Τεσσαρακοστής»)

http://vatopaidi.wordpress.com/2010/02/18/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CF%84%CF%89-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%AE-%CE%BC%CE%BF%CF%85/

Ανακάλυψα το Θεό μέσα από την τύφλωσή μου

Προσοχή. προσοχή!!!

Παρακαλώ, πρέπει να το δείτε...

ΤΥΦΛΟΙ: "Τί χρώμα έχει το σκοτάδι";TYFLOI » TI XROMA EXEI TO SKOTADI ? [ 2 of 7 ] PROTAGONISTES (6-6-2010)

Από την εκπομπή "ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ" με τον Σταύρο Θεοδωράκη που προβάλλετα στο MEGA

' Ενα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά της GpL Tv

Apo tin ekpompi 'PROTAGONISTES' me ton Stayro Theodoraki pou provaletai sto MEGA

Ena megalo eyxaristw sta paidia tis GrLTv

"Θαρσεῖν χρή"

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ

Γράφει ὁ Πρόδρομος Ἐμφιετζόγλου

“Δεν εἶναι κρίμα νά γονατίσεις, κρίμα εἶναι νά μήν ξανασηκωθεῖς καί νά προχωρήσεις”. Γονατίσαμε, ἀπό τά λάθη μας, ὄχι μόνο οἰκονομικά ἀλλά καί πολιτικά, ἠθικά, πνευματικά καί πολιτιστικά. Καί ἄλλες φορές ὅμως τό Ἔθνος μᾶς γονάτισε, ἀλλά πάντα εἶχε τίς δυνάμεις νά σηκωθεῖ καί νά προχωρήσει. Καί τώρα πρέπει -καί μποροῦμε- νά ξανασηκωθοῦμε. Χρειάζεται πίστη. Πίστη στόν Θεό, πίστη στήν πατρίδα, πίστη στίς δυνάμεις μας. Χρειάζεται ὅμως καί ἀποφασιστικότητα, πεῖσμα, θυσίες καί σοφία.

Πρῶτα πρέπει νά δοῦμε τά λάθη μας πού μᾶς ἔφεραν σ’ αὐτή τήν κατάσταση. Νά τά παραδεχθοῦμε, νά διδαχθοῦμε, νά μήν τά ἐπαναλάβουμε. Πρέπει νά ἀλλάξουμε, νά γεννᾶμε, νά παράγουμε, νά γίνουμε καλλίτεροι. Νά ἐπιλέξουμε τή νέα ἡγεσία τῆς χώρας μέ μόνο γνώμονα τό ἐθνικό συμφέρον, τούς καλλίτερους γιά τήν πατρίδα. Νά διορθώσουμε τά τοῦ οἴκου μας. Νέα κρατική ὀργάνωση, ἀποτελεσματική, μέ περιορισμό δαπανῶν πού νά συμβάλει στήν ἀνάπτυξη, νά καταπολεμήσει τήν ἀναξιοκρατία καί τήν διαφθορά, πού νά βοηθάει, ἀντί νά διώχνει τά καλλίτερα παιδιά της.

Μία διακυβέρνηση, πού ἐπιτέλους θά στείλει στή φυλακή ὅσους ἔκλεψαν τήν πατρίδα, θά ἐπαναφέρει τό αἴσθημα εὐθύνης, ἐμπιστοσύνης, ἀξιοκρατίας καί δικαιοσύνης σέ ὅλους τους πολίτες. Ὅλα τά ἀνωτέρω, εἶναι εὔκολα στή θεωρία, ὅμως δύσκολα στήν πράξη. Καί τό χειρότερο, χρειάζονται χρόνο. Καί χρόνο δέν ἔχουμε. Πρέπει λοιπόν, ἄμεσα νά...

ἀποφασίσουμε δύο κρίσιμα ἀποφασιστικά βήματα, πού θά ἀνατρέψουν τήν σημερινή παρακμιακή αὐτοκαταστροφική κατάσταση, νά κόψουμε τά δεσμά τοῦ μνημονίου, τοῦ σημερινοῦ μας γόρδιου δεσμοῦ.

Πρέπει λοιπόν τώρα, πρῶτον, νά κηρύξουμε τήν Α.Ο.Ζ. μᾶς καί νά ἐκμεταλλευτοῦμε τά πλούσια ἐνεργειακά ἀποθέματα καί δεύτερον, νά θέσουμε ἐπίσημα καί νά ἀπαιτήσουμε τίς ὀφειλόμενες Γερμανικές πολεμικές ἐπανορθώσεις.

Α.Ο.Ζ

Αὐτή εἶναι ἡ Ἑλληνική Α.Ο.Ζ. (χάρτης), σύμφωνα μέ τό Δίκαιό της Θάλασσας πού ψηφίσθηκε στό Montego Bay, στίς 10 Δεκεμβρίου τοῦ 1982 καί ὁριστικοποιήθηκε μέ τίς πράξεις τοῦ Ο.Η.Ε. τόν Μάρτιο τοῦ 1986 καί τόν Ἰούλιο τοῦ 1993. Τήν ἐν λόγω συνθήκη τήν κυρώσαμε τό 1995 καί βέβαια, σύμφωνα καί μέ τό Σύνταγμά μας, ὑποχρεούμεθα νά τήν ἐφαρμόσουμε. Καί ἀπορεῖ κανείς. Γιατί δέν κηρύξαμε τήν Α.Ο.Ζ μᾶς τόσα χρόνια. Γιατί αὐτή ἡ συστηματική ὕποπτη σιωπή; Ἐγκληματική ἀμέλεια ἤ “φοβικό συνδρομο”;

Φτάνει πιά μέ αὐτό τό “φοβικό συνδρομο”. Φοβόμαστε τούς Τούρκους, τούς Ἀμερικάνους, τούς Γερμανούς, ἀκόμα καί τούς Σκοπιανούς! Φτάνει πιά.

Δέν φοβήθηκε ἡ ματωμένη Κύπρος, πού κήρυξε καί ὁριοθέτησε τήν κυπριακή Α.Ο.Ζ. μέ τήν Τουρκία πάνοπλη στό νησί. Δέν φοβήθηκε ὁ Τάσσος Παπαδόπουλος, οἱ δικοί μας γιατί φοβοῦνται ἐδῶ καί 25 χρόνια;

Τώρα ὅμως διαφαίνονται ἐπιτέλους τά πρῶτα ἐλπιδοφόρα σημάδια. Οἱ ἀγῶνες τοῦ Καθηγητῆ Καρυώτη καί ἀρκετῶν ἄλλων, ἀρχίζουν νά ἀποδίδουν. Τό 1912 ὁ Βενιζέλος διπλασίασε τήν Ἑλλάδα. Τό 2012 μποροῦμε νά τήν διπλασιάσουμε καί πάλι. Καί πέραν τῆς τεράστιας γεωπολιτικῆς ἀναβάθμισης τῆς χώρας μας, νά ἀρχίσουμε ἄμεσα τήν ἐκμετάλλευση τῶν κοιτασμάτων φυσικοῦ ἀερίου καί πετρελαίου ὅλης της Α.Ο.Ζ. μᾶς.

Τό Ἰσραήλ καί ἡ Κύπρος ἄνοιξαν τό δρόμο. Ἐμεῖς πρέπει νά μή χάσουμε στιγμή πλέον.

Οἱ σημερινές ἐκτιμήσεις τῆς ἀξίας τῶν κοιτασμάτων, ὑπερβαίνουν τά 3 τρισεκατομμύρια € καί ὅπως ἀπεδείχθη, μέ τίς ἀντίστοιχες γεωτρήσεις στό Ἰσραήλ καί Κύπρο, ἡ πραγματικότητα ὑπερβαίνει τίς ἐκτιμήσεις.

Λοιπόν ἄμεσα Α.Ο.Ζ. – ἄμεσα προκήρυξη διαγωνισμῶν στά 10 πρῶτα οἰκόπεδα – ὄχι μόνο στό Ἰόνιο – ἀλλά καί στό Αἰγαῖο, ἀνατολικά της Θάσου, νότια της Κρήτης, νότια του Καστελόριζου.

Προτείνω τήν παραχώρηση ὅλων τῶν δικαιωμάτων ἐξόρυξης καί ἐκμετάλλευσης στήν «Ἑλληνική Ἑταιρεία Ὑδρογονανθράκων», τήν ἐκτίμηση τῆς ἀξίας τῶν κοιτασμάτων ἀπό διεθνεῖς οἴκους καί τήν προσφορά τοῦ 20% τῶν μετοχῶν τῆς Ἑταιρείας στούς ἁπανταχοῦ Ἕλληνες. Μέ ἐκτίμηση σημερινῆς ἀξίας 1 τρισεκατομμυρίου € λοιπόν καί προσφορά τοῦ 20% τῶν μετοχῶν στή μισή ἀξία, μπορεῖ νά συγκεντρωθοῦν 100 δισεκατομμύρια €. Καί ἄν μείνουν ἀδιάθετες μετοχές, αὐτές μπορεῖ νά διατεθοῦν στό παγκόσμιο ἐπενδυτικό κοινό. Μέ σφιχτό χρονοδιάγραμμα, ἡ διαδικασία μπορεῖ νά ὁλοκληρωθεῖ σέ 1 χρόνο.

Μετά ἀπό 4 χρόνια, ὅταν θά ἔχουν προχωρήσει οἱ ἔρευνες, ὅταν τό ἑλληνικό φυσικό ἀέριο καί πετρέλαιο θά ρέουν στήν Εὐρώπη ἀποτρέποντας τήν ἐνεργειακή της ἀσφυξία, τότε μπορεῖ νά γίνει ἐπανεκτίμηση τῆς ἀξίας τῆς Ἑταιρείας καί ἔκδοση νέων μετοχῶν καί πάλι μέ παρόμοια διαδικασία.

Καί βέβαια, πρέπει νά θέσουμε μέ παρρησία στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ὅτι ἡ Ἑλληνική Α.Ο.Ζ. εἶναι καί Εὐρωπαϊκή Α.Ο.Ζ., ὅτι ὅταν τά παγκόσμια ἀποθέματα φυσικοῦ ἀερίου καί τό πετρέλαιο θά λιγοστεύουν, ἄρα οἱ τιμές θά ἀνεβαίνουν, ἡ Εὐρώπη θά ἔχει τή δική της ἐνέργεια, πού δέν θά ἐξαρτᾶται ἀπό ἕνα “ἐπεισόδιο” στά στενά τοῦ Ὀρμούζ ἤ στό Σουέζ, οὔτε σέ διαμάχες Ρωσίας – Οὐκρανίας, οὔτε στούς ἐκβιασμούς τῆς Τουρκίας.

Καί βέβαια, πρέπει νά ὑποστηρίξουν καί νά χρηματοδοτήσουν τά ἐνεργειακά ἔργα ὑγροποίησης καί ἀγωγοῦ φυσικοῦ ἀερίου Ἰσραήλ –Κύπρου – Κρήτης – Ἠπείρου – Ἰταλίας καί νά μήν ἐπιτρέψουν πειρατικές ἐνέργειες οἱουδήποτε ἀντίθετες μέ τίς ἀρχές τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καί τῆς ἴδιας της Ἕνωσης.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ

Οἱ Γερμανοί δέν πρέπει νά ξεχνοῦν τά ἐγκλήματα πού διέπραξαν στήν πατρίδα μας τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μᾶς ἐρείπωσαν καί μᾶς λεηλάτησαν. 300.000 Ἕλληνες πέθαναν ἀπό τήν πείνα. Ἔκαψαν 1.700 χωριά, δολοφόνησαν χιλιάδες Ἕλληνες. Τό Δίστομο δέν ξεχνιέται, ὅποια ἀπόφαση καί ἄν βγάλει ἡ Χάγη.

Μᾶς χρωστοῦν λοιπόν, δέν τούς χρωστοῦμε. Καί μᾶς χρωστοῦν τίς πολεμικές ἐπανορθώσεις, ἀλλά καί τό ἀναγκαστικό κατοχικό δάνειο!

Ἡ Ἰταλία καί ἡ Βουλγαρία πλήρωσαν – πρέπει νά πληρώσει καί ἡ Γερμανία. Τό 1990 ἡ Γερμανία ἑνοποιήθηκε, ἄρα καί ἡ τελευταία δικαιολογία ἐξέλιπε. Νά τηρήσουν καί τό λόγο πού ἔδωσε ὁ Καγκελάριός τους Erhard τό ’64. Τά κράτη ἔχουν συνέχεια καί οἱ ὑποχρεώσεις πρέπει νά τηροῦνται ἑκατέρωθεν. Ὁ Χίτλερ τό παραδέχθηκε, πλήρωσε μάλιστα δύο δόσεις, πῶς μπορεῖ ἡ Μέρκελ νά τό ἀρνεῖται;

Τί μᾶς ὀφείλουν λοιπόν τώρα οἱ Γερμανοί; Μέ μέσο τόκο 6% ἀπό τό ’44 μέχρι τώρα, μᾶς ὀφείλουν 165 δισεκατομμύρια $ ἀπό τό κατοχικό δάνειο καί 335 ἀπό τίς πολεμικές ἐπανορθώσεις, ἤτοι 500 δισεκατομμύρια $. Κατ’ ἄλλους ὑπολογισμούς – τοῦ Γάλλου Οἰκονομολόγου Delpla – τό ποσό ἀνέρχεται σέ 575 δισεκατομμύρια $, ἤτοι περί τά 440 δισεκατομμύρια €.

Εἶναι ἐπιτέλους καιρός τό θέμα νά τεθεῖ ἐπίσημα, ἀπό τήν Ἑλλάδα στή Γερμανία καί νά ὁριστικοποιηθεῖ ὁ τρόπος ἀποπληρωμῆς. Ἐπίσημα, ὑπεύθυνα, ἀνυποχώρητα, χωρίς “φοβικό συνδρομο”.

Καί νά δώσουμε καί μία συμβουλή στήν Μέρκελ, τόν Σόιμπλε καί ὅσους μᾶς εἰρωνεύονται, ὑποτιμοῦν καί ἐξευτελίζουν: “Δύο φορές τόν περασμένο αἰώνα αἱματοκυλίσατε τήν Εὐρώπη, ὁδηγήσατε τή χώρα σας σέ ὁλική καταστροφή. Πάρτε τό μάθημα τῆς Ἱστορίας. Μήν ἐπαναλάβετε τό ἴδιο λάθος τρίτη φορά”.

Τά 100 δισεκατομμύρια € ἀπό τήν μετοχοποίηση τοῦ 20% τῶν πόρων τῆς Ἑλληνικῆς Α.Ο.Ζ., σύν τήν τμηματική καταβολή ἀπό τίς πολεμικές ἐπανορθώσεις τῆς Γερμανίας, δέν θά ἀλλάξουν μόνο τή σημερινή οἰκονομική ἀθλιότητα στήν Ἑλλάδα. Θά ἀποτελέσουν τό ἀπαραίτητο οἰκονομικό ἐφαλτήριο, γιά νά ἀποκτήσουμε τήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ὑπερηφάνειά μας. Θά μᾶς βοηθήσουν – σοφότεροι πιά – νά προχωρήσουμε, νά γεννᾶμε, νά δημιουργοῦμε, νά παράγουμε πολιτισμό, ὅτι κάναμε ἐδῶ καί 3.000 χρόνια!

Ἐμπρός λοιπόν, “Θαρσεῖν Χρή”.

"Θαρσεῖν χρή τάχ΄ αὔριον ἔσετ΄ ἄμεινον"

Χρειάζεται θάρρος, αὔριο ὅλα θά εἶναι καλύτερα.

ΠΗΓΗ: http://www.enromiosini.gr/

Ο Ασφόδελος

Το νεκρολούλουδο των αρχαίων Ελλήνων

Ο Ασφόδελος είναι ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό. Ανθίζει Φεβρουάριο και Μάρτιο και δίνει μεγάλες ποσότητες... γύρη και νέκταρ.

Επειδή ανθίζει πολύ νωρίς δεν μπορούμε να πάρουμε μέλι από ασφόδελο, ενώ δύσκολα μπορούμε να πάρουμε γύρη για τον ίδιο λόγο.

Οι μέλισσες το επισκέπτονται με μεγάλη λαιμαργία, και γεμίζουν την γούσα τους μπόλικο νέκταρ και παίρνουν επίσης μεγάλες ποσότητες κατακόκκινη γύρη.

Αν πάτε λοιπόν στο μελισσοκομείο σας αυτές τις ημέρες και δείτε ότι οι μέλισσες φέρνουν κόκκινη γύρη τότε μην έχετε καμία αμφιβολία ότι δουλεύουν τον ασφόδελο.

Λέγεται ότι αν δουλέψει ο ασφόδελος βοηθάει τα μελίσσια να αναπτυχτούν τόσο πολύ που μετά αυτά εκμεταλλεύονται όλες τις ανθοφορίες της άνοιξης, και καθώς είναι δυνατά μας δίνουν τελικά καλές ποσότητες ανθόμελο στα τέλη της άνοιξης.

Ο ασφόδελος όμως είναι και φυτό με ιστορία, αφού οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι οι νεκροί κατοικούσαν σε ένα λιβάδι με ασφόδελους…

Φυτό της οικογένειας των λειριοειδών, συχνά στις παραμεσόγειες χώρες. Στην Ελλάδα έχουμε 5 είδη. Η λαϊκή ονομασία του ασφόδελου είναι σφέρδουκλας, ασφόντυλος, σπερδούκλας, καραβούκι, ακαρώνι, άρβηκας, σπουρτούλα σπερδούκλι κ.α.

Κατά την μυθολογία αποτελούσε έμβλημα του θεού Διόνυσου. Οι Αρχαίοι Έλληνες το είχαν σαν σύμβολο πένθους και όπως αναφέρει ο Όμηρος στην «Οδύσσεια» έσπερναν τον ασφόδελο στους τάφους, γιατί νόμιζαν ότι οι ψυχές τρέφονταν με τους κονδύλους τους.

Έλεγαν ακόμα ότι οι πεθαμένοι άνθρωποι κατοικούν στον «Ασφόδελο Λειμώνα», λιβάδι με ασφόδελους που βρίσκεται στον Άδη. Τα λουλούδια του αποτελούσαν πρότυπο λησμονιάς.
Το φυτό φέρει όλα τα φύλλα στη βάση του, γραμμικά όμοια με τους νάρκισσους. Μεταξύ των φύλλων φύεται ένα στέλεχος που τελειώνει στην κορυφή σ' ένα σύνολο βότρυων με άνθη αρκετά εντυπωσιακά κωδωνοειδή – αστεροειδή, λεπτά με έξη πέταλα.

Το μακρύ της στέλεχος όταν είναι στραβό, λένε ότι η χρονιά θα είναι κακή, αντίθετα αν είναι ίσιο η χρονιά θα πάει καλά. Επειδή είναι μαλακό παλιά τα παιδιά κατασκεύαζαν μ' αυτό ανεμόμυλους, που τους αναρτούσαν το καλοκαίρι πάνω στα δώματα.

Οι κατσίκες, λένε οι βοσκοί, όταν φάνε ξερά τα μπουμπούκια της ζαλίζονται πρήσκονται και μπορεί και να πεθάνουν. Με τα φύλλα της γέμιζαν στρώματα, ευτελές υλικό για τους φτωχούς.

Κατά καιρούς είχε χρησιμοποιηθεί ως συγκολλητική ουσία, για την παρασκευή αλκοόλ αλλά και ως αλοιφή κατάλληλη για κάθε πληγή.

Στον άλλο κόσμο, o Άδης υποδέχεται τις αδύνατες μορφές των πεθαμένων στον “ασφοδελό λειμώνα”, ένα έρημο λιβάδι όπου φυτρώ¬νουν σπερδούκλια.

Σ' αυτό το περιβάλλον ταιριάζει το ωχρό λουλούδι του φυτού.

Σ' ένα από αυτά τα λιβάδια, γεμάτα από ασφόδελους, όπως τα βλέπουμε και σήμερα σε απέραντες εκτάσεις στους λόφους και στις ακτές, συναντήθηκαν και οι ψυχές των ηρώων πού είχαν πέσει στην Τροία (Όμηρος, Όδ. 11.539-24.3).

Τα χειμωνιάτικα γυμνά κοτσάνια του ασφόδελου τα σύγκριναν οι ποιητές με τις στρατιές των ψυχών πού περιφέρονταν στις όχθες του Αχέροντα.

Η δυσάρεστη μυρωδιά του φυτού, μαζί με τ’ άχαρα λουλούδια, ασφαλώς είχαν σχέση με τον ωχρό θάνατο και το λυκόφως του κάτω κόσμου.

Το γεγονός ότι οι ρίζες του φυτού έχουν άμυλο, πού είναι μια θρεπτική τροφή, ίσως να έκαναν τους αρχαίους να πιστεύουν ότι φυτεύοντας ασφόδελους στα νεκροταφεία προσφέρανε στους νεκρούς μια έστω και πενιχρή τροφή στην τελευταία κατοικία τους. Ο ασφόδελος δεν τρώγεται από τα πρόβατα και τις κατσίκες γιατί οι βλαστοί του έχουν μικρές κρυστάλλινες βελόνες. Αυτό εξηγεί τη μεγάλη εξάπλωση του φυτού.

Ο ασφόδελος ο κοίλος, με τα ωραία του άσπρα λουλούδια και τα λεπτά φύλλα, ίσως να είναι το άλλο είδος πού στόλιζε τα Ηλύσια Πεδία, εκείνη τη χώρα των νεκρών στην ήπια δυτική πλευρά της γης, όπου πήγαιναν μόνο οι γιοι των θεών και των ηρώων πού είχαν πέσει σε μάχες.

Στην Ελλάδα συναντάμε πέντε είδη. Σύμφωνα με το Θεόφραστο οι κόνδυλοι, οι βλαστοί και τα σπέρματα τρώγονται. Κατά τον Όμηρο τα Ηλύσια Πεδία, κατοικία των νεκρών στην Ελληνική μυθολογία, καλύπτονται από ασφόδελους. Τα φύτευαν στους τάφους και συχνά τα συνέδεαν με την Περσεφόνη.

Αυτή η σχέση τους με το θάνατο πιθανόν να οφειλόταν στο γκριζωπό χρώμα των φύλλων του και στα κιτρινωπά άνθη, χρώματα που συμβόλιζαν τη μελαγχολία του κάτω κόσμου και τη χλωμάδα του θανάτου.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό που λόγο της εποχής που ανθίζει (χειμώνα προς άνοιξη) είναι πολύ χρήσιμο για την ανάπτυξη των σμηνών.

imathia-news.blogspot.com

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2012/02/blog-post_1163.html#more

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΑΤΜΙΑΔΑΣ: Στην Πάτμο αποκαλείται "ασπόντυλας"  και πράγματι την εποχή αυτή είναι κατάσπαρτο το Νησί από ολάνθιστους ασπόντυλους. "Τα παλιά, τα καλά τα χρόνια", ένα από τα παιχνίδια των μικρών ήταν να κόβουν ασπόντυλους και να κατασκευάζουν με τον "ασπόνδυλο" καρμό του διάφορα χειροτοχνήματα, π.χ. μύλους, καραβάκια κλπ.

"Και συμβοσκηθήσονται..."

Γάτα και αρουραίος πίνουν γάλα από το ίδιο μπολ

΄Εμποροι Ναρκωτικών

Επιστολή-φωτιά από τον Διοικητή της

Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου Γιώργου Φλαγκουλάνδη

για την αποφυλάκιση 17 εμπόρων ναρκωτικών!

"Εμείς πιάνουμε τους εμπόρους ναρκωτικών και εσείς τους αποφυλακίζετε:" Αυτό είναι το καυτό ερώτημα του τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου που με δημόσια επιστολή εκφράζεται από το διοικητή του Γιώργο Φραγκουλάνδη. Τελευταία αφορμή η αποφυλάκιση 17 ατόμων που κατηγορούνται για διακίνηση ηρωίνης στη περιοχή μας από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου. Η επιστολή που παρουσιάζει το VERENA απευθύνεται κυρίως προς τους πολίτες οι οποίοι πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια, ποιοι πιάνουν τους εμπόρους ναρκωτικών και ποιοι τους αφήνουν.

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

1. Εκ μέρους του υπογράφοντα και όλου του προσωπικού, του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου, σας παραθέτουμε τα ακόλουθα:

2. Παραφράζοντας τον Πλάτωνα, «η πιο πικρή απογοήτευση που νιώθεις είναι όταν προσφέρεις καλό στην κοινωνία και σου την ανταποδίδουν με αδικία, αδιαφορία και αχαριστία».

3. Με μεγάλη έκπληξη και απογοήτευση, λάβαμε γνώση, πριν λίγες ημέρες, της απόφασης του Συμβουλίου Πλημ/κων Ρόδου, που αποφυλάκισε, πριν δικαστούν ενώπιον του ακροατήριου, 17 άτομα, ημεδαπούς και αλλοδαπούς (υπηκόους Αλβανίας), οι οποίοι είχαν κατηγορηθεί (Φεβρουάριος 2011) και κριθεί ως προσωρινά κρατούμενοι, για εγκληματική οργάνωση, που δραστηριοποιούνταν, κατ΄ επανάληψη και κατά συνήθεια, στην εμπορία ναρκωτικών ουσιών, κυρίως ΗΡΩΙΝΗΣ.

4. Θυμίζουμε, για όσους ξέχασαν ή δεν ανάγνωσαν σωστά, ότι η συγκεκριμένη δικογραφία, που σχηματίστηκε, από το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου, αποτελούνταν, από περίπου, τέσσερις χιλιάδες (4.000) σελίδες, οι οποίες, περιέγραφαν ανάγλυφα, την εγκληματική δραστηριότητα ( εμπορία ηρωίνης ), των αποφυλακισθέντων, πλέον, κατηγορουμένων. Επιπλέον, στην δικογραφία, περιλαμβάνονται και 25 καταθέσεις άλλων κατηγορουμένων, που κατονομάζουν τους αποφυλακισθέντες, ως εμπόρους ναρκωτικών.

5. Διαβάσαμε, στο σκεπτικό της απόφασης του Συμβουλίου Πλημ/κων Ρόδου, ότι οι ανωτέρω κατηγορούμενοι, αποφυλακίζονται, παρόλο την αντίθετη γνώμη-πρόταση, της κυρίας Αντεισαγγέλεως Πλημ/κων Ρόδου, διότι κρίθηκαν τοξικομανείς και διότι, δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις, για να παραταθεί η προσωρινή κράτηση, πέραν του έτους.

6. Αναρωτιόμαστε, ποιες ήταν εκείνες, οι εξαιρετικές περιπτώσεις, που συνέτρεχαν και παράτειναν, την προσωρινή κράτηση, έως και 18 μήνες, των κατηγορουμένων ( σε άλλη υπόθεση ναρκωτικών-περίπτωση Κάλυμνος-Κως), που καταδικάστηκαν, (15 από 39 κατηγορουμένους), σε ισόβια κάθειρξη, από το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, το Μάιο του 2011. Όσο για το αν, οι κατηγορούμενοι είναι τοξικομανείς ή έμποροι ναρκωτικών, επιτρέψτε μας, αυτό να το γνωρίζουμε, καλύτερα από τον καθένα, εμείς που υπηρετούμε στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών και βιώνουμε καθημερινά το πρόβλημα, της εμπορίας ψυχοτρόπων ουσιών. Θυμίζουμε και πάλι ότι, εκτός από εμάς, στοιχειοθετούν, το αδίκημα της εμπορίας ναρκωτικών, που διέπρατταν οι ανωτέρω αποφυλακισθέντες κατηγορούμενοι και αυτές οι λιγοστές 4.000 σελίδες, δικογραφίας. Επιπλέον, σας γνωρίζουμε ότι η τοξικομανία ατόμου, δεν αποδεικνύεται με απλά έγγραφα του δημόσιου νοσοκομείου της Ρόδου ή του Ο.ΚΑ.ΝΑ., που όταν τα αναγινώσκουμε, μας θυμίζουν, γνωματεύσεις ιατρών, που περιγράφουν ένα απλό κρυολόγημα. Ο Νόμος 3459/2006, καθορίζει αυστηρές προϋποθέσεις, για την ύπαρξη τοξικομανίας, που οι Υπηρεσίες της Ρόδου, δεν τις πληρούν. Εκτός και αν γίνονται αναλύσεις αίματος και ούρων ή υπάρχουν ειδικοί ψυχιατρικοί πραγματογνώμονες, στη Ρόδο και δεν το γνωρίζουμε. Ή εκτός και αν υπάρχουν μόνο τοξικομανείς και μόνο έμποροι ναρκωτικών και έχει εκλείψει αυτό, το «σπάνιο φαινόμενο» του εμπόρου-χρήστη ναρκωτικών.

7. Επιπρόσθετα, σας γνωρίζουμε ότι πριν από λίγους μήνες, για την ίδια ως άνω αναφερόμενη υπόθεση, αποφυλακίστηκαν, με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κων Ρόδου, άλλοι δυο κατηγορούμενοι. Στο σκεπτικό της τότε απόφασης του Συμβουλίου, για τον ένα εκ των κατηγορουμένων, αναφερόταν ότι δεν υπάρχει, αμετάκλητη σε βάρος του καταδικαστική απόφαση, παραβλέποντας το ποινικό του μητρώο, που ανέφερε το αντίθετο ( ότι υπάρχει αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση).

8. Λένε, ότι ο καλύτερος κριτής είναι η ίδια η κοινωνία. Συγκεκριμένα, η κοινωνία της Ρόδου, εδώ και πολλά χρόνια, κατήγγελλε, καθημερινά στις διωκτικές και δικαστικές αρχές, όλους τους ανωτέρω κατηγορουμένους, που αποφυλακιστήκαν, ως εμπόρους ναρκωτικών, που σκόρπιζαν το θάνατο. Για αυτό και το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών, κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2010 και περατώθηκε τον Φεβρουάριο του 2011, προκειμένου να τους συλλάβει και να τους παραπέμψει στη δικαιοσύνη, ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΟΥΝ, ως προσωρινά κρατούμενοι. Τους συλλάβαμε, τους παραπέμψαμε, αλλά τελικά θα δικαστούν, ως προσωρινά ελεύθεροι.

9. Σίγουρα δεν είμαστε εμείς αυτοί, που θα υποδείξουμε στην δικαιοσύνη, πως θα επιτελέσει το έργο της, αλλά είμαστε μέρος της κοινωνίας και για αυτό όλοι κρίνουμε και κρινόμαστε.

10. Η πρόληψη και η καταπολέμηση, του προβλήματος των ναρκωτικών, που μαστίζει έντονα, την κοινωνία της Ρόδου, δεν είναι μόνο ευθύνη της Δίωξης Ναρκωτικών και της Αστυνομίας γενικότερα. Είναι ευθύνη ΟΛΩΝ ΜΑΣ και κυρίως αυτών που έχουν και ασκούν εξουσία. Είναι ευθύνη, του ιερέα, του εκπαιδευτικού, του δημάρχου, του νομάρχη, των πολιτικών-βουλευτών, των δικηγόρων, των γονέων, των δικαστικών λειτουργών και του καθενός πολίτη. Μάλιστα, ειδικά στον τομέα πρόληψης, η Αστυνομία φέρει την μικρότερη ευθύνη, αφού έχει εκπαιδευτεί και εξειδικευτεί, από την ίδια την πολιτεία, κυρίως στην καταστολή, του συγκεκριμένου αδικήματος.

11. Οι Αστυνομικοί, σας θυμίζουμε ότι, δεν είμαστε «ρομποκοπ», δεν είμαστε αναλώσιμες μηχανές. Είμαστε και εμείς άνθρωποι, με συναισθήματα, με συγκεκριμένα όρια ψυχικής και σωματικής αντοχής. Βρισκόμαστε, καθημερινά στην πρώτη γραμμή, για την καταπολέμηση του εγκλήματος, με κίνδυνο της ίδιας μας, της ζωής. Το έγκλημα, γίνεται ολοένα και πιο σύγχρονο, περίπλοκο και επικίνδυνο. Και η πολιτεία, αντί να θεσπίζει νόμους, που να διευκολύνουν, το έργο των διωκτικών αρχών, καταρτίζει νόμους-τροχοπέδη, στην καταπολέμηση του εγκλήματος. Συγκεκριμένα, ψηφίζει νόμους, για πρόωρες αποφυλακίσεις και για την ισχυρότερη προάσπιση, των ολοένα και περισσότερων δικαιωμάτων των κατηγορουμένων.

12. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, στη Ρόδο, είχαμε τέσσερις θανάτους, από ναρκωτικά. Ευχόμαστε βέβαια και ελπίζουμε, να μην υπάρξουν άλλοι, αλλά αν υπάρξουν, υπόλογοι δεν θα είναι μόνο οι τοξικομανείς-έμποροι. Θα είναι και οι έχοντες και κατέχοντες την εξουσία, να αποφασίζουν.

Υ.Γ. 1: Παρακαλούνται όσοι πολίτες, θέλουν, από τώρα και στο εξής, να προβαίνουν, σε καταγγελίες, για θέματα ναρκωτικών, που εμπλέκονται οι ανωτέρω αποφυλακισθέντες κατηγορούμενοι, να απευθύνονται αποκλειστικά, σε αυτούς που τους αποφυλάκισαν.

Υ.Γ. 2: Όσοι, από τους ανωτέρω, αποφυλακισθέντες ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ κατηγορουμένους, επιθυμούν συμπαράσταση και συμβουλές, προκειμένου να αποθεραπευτούν, μπορούν να προσέλθουν στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου, για άμεσα αποτελέσματα.

Ρόδος, 25 Φεβρουαρίου 2012

Ο Διοικητής

του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ρόδου

ΦΡΑΓΚΟΥΛΑΝΔΗΣ Γεώργιος

Αστυνόμος Β΄

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2012/02/17_28.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FAWnF+%28%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91+%CE%98%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91%29

Το ΄Εθνος μας....

  Ὄχι στήν ἐθνική κατάθλιψη

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων

Γύρω μας βλέπουμε πρόσωπα σκυθρωπά. Τό ἄγχος καταλαμβάνει τούς Ἕλληνες καί εἶναι ἔκδηλη ἡ ἀγωνία γιά τό μέλλον. Οἱ δημοσκοπήσεις καί οἱ ἔρευνες τῶν εἰδικῶν Ἰνστιτούτων καταγράφουν μία ἐντεινόμενη καί διευρυνόμενη τάση ἐθνικῆς κατάθλιψης. Στό μετρό ἀκούω συνεχῶς καί περισσότερους ανθρωπους νά παραμιλοῦν. Στούς δρόμους βλέπουμε ἑκατοντάδες ἀνθρώπους νά ψάχνουν φαγητό στούς κάδους ἀπορριμμάτων. Ὁ καθένας μᾶς ἐρωτᾶ τόν ἄλλο τί ξέρει, τί ἀκούει, τί προβλέπει γιά τά οἰκονομικά προβλήματα...

Σύγχυση ἐπικρατεῖ σέ ὅσους ἀκοῦν καί διαβάζουν τά ΜΜΕ. Κάθε ἀναλυτῆς ἔχει τή δική του γραμμή καί ἄποψη πού διαφωνεῖ μέ τίς ἀπόψεις καί προβλέψεις τῶν ἄλλων. Εἰκόνες καί καταστάσεις ἀσυνήθιστες εἰδικά γιά ὅσους γεννήθηκαν μετά τό 1950 καί ἔζησαν σέ περιόδους σχετικῆς ἀνάπτυξης καί εὐμάρειας. Πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι τό στοίχημα τοῦ τόπου καί τοῦ λαοῦ μας θά κερδηθεῖ πρῶτα στόν ψυχολογικό τομέα. Ἄν ἀφήσουμε τήν ἀπαισιοδοξία νά μᾶς καταλάβει δέν θά μπορέσουμε νά δοῦμε ψύχραιμα τό μέλλον. Ἡ ἀρχή πρέπει νά γίνει ἀπό τούς πολιτικούς. Νά ἐξηγήσουν ξεκάθαρα στό λαό τί...

συμφωνίες ὑπογράφουμε, τί ὑποχρεώσεις ἀναλαμβάνουμε, γιατί εἶναι ἀπαραίτητο νά γίνουν ὅλα αὐτά. Νά ἀπαντηθοῦν τά ἐρωτήματα τῶν πολιτῶν πού ἀγωνιοῦν ἄν θά ἐπιστρέψουμε στή δραχμή καί ἄν θά χαθοῦν οἱ οἰκονομίες τους, τίς ὁποῖες μέ κόπο μάζεψαν. Λαός πού πιστεύει ὅτι εἶναι παραπληροφορημένος, ἀνενημέρωτος καί ὅτι σκοπίμως τόν κρατοῦν στό σκοτάδι δέν ἔχει τή διάθεση γιά θυσίες καί γιά ἐπίδειξη κατανόησης.

Θά εἶναι χρήσιμο νά πιεσθοῦν μέ κάθε τρόπο οἱ Δημόσιες Ὑπηρεσίες, οἱ ΔΕΚΟ καί οἱ Τράπεζες νά ἐλαφρύνουν τή σκληρή πολιτική πού ἀκολουθοῦν καί νά ἄρουν ἤ νά ἀποσύρουν προσωρινά τά ἄδικα μέτρα καί τά ἀφόρητα βάρη. Η ΔΕΗ πρέπει νά παύσει νά κόβει τό ρεῦμα σέ ὅσους δέν πληρώνουν τό χαράτσι τῶν ἀκινήτων μαζί μέ τόν λογαριασμό τοῦ ρεύματος καί τά Ἀνώτατα Δικαστήριά μας πρέπει νά ἐπιταχύνουν τή σχετική ἀπόφασή τους μετά ἀπό τίς προσφυγές πού ἔχουν ὑποβληθεῖ. Οἱ Τράπεζες πρέπει νά τό καταλάβουν μόνες τους ἤ ἄν δέν τό καταλάβουν νά πιεσθοῦν γιά νά τό κάνουν καί νά δώσουν μεγαλύτερη περίοδο χάριτος ἤ ἄν δεχθοῦν ἀπομείωση τῶν ποσῶν τά ὁποία τούς χρωστοῦν οἱ δανειστές. Εἶναι πάρα πολλά τά νοικοκυριά πού ἀδυνατοῦν νά ξεπληρώσουν τά δάνεια πού πῆραν γιά συγκεκριμένες ὑπαρκτές ἀνάγκες. Ἄς μήν στείλουν οἱ Τραπεζίτες αὐτούς τούς ἀνθρώπους στήν ἀπόγνωση καί σέ πιθανές αὐτοκτονίες. Ἡ ἐπίδειξη ἀνθρωπιᾶς καί ἐπιεικείας θά κάνει καλό στήν κοινωνική συνοχή ἀλλά θά βελτιώσει τήν κοινωνική εἰκόνα τῶν Τραπεζῶν. Ἄν δέν κάνουν μόνες τους οἱ Τράπεζες τέτοιες φιλάνθρωπες ρυθμίσεις κινδυνεύουν νά ὑποχρεωθοῦν ἀπό κάποια δικαστική ἀπόφαση ἤ ἀπό σχετική νομοθεσία. Καλύτερα νά λάβουν ἀπό μόνες τους τήν πρωτοβουλία.

Τά ΜΜΕ ἄς εἶναι πιό προσεκτικά στόν τρόπο μεταδόσεως πληροφοριῶν καί προβλέψεων. Ἡ τρομολαγνεία καί ἡ συνεχής ροή ἀπαισιοδόξων μηνυμάτων μπορεῖ προσωρινά νά φέρει τηλεθέαση, ἀλλά τελικά βλάπτει τό κοινωνικό σύνολο καί τό μέλλον τῆς χώρας. Μέ ἀνθρώπους χωρίς ἐλπίδα καί προοπτική ἤ μέ ἀνθρώπους εὐρισκομένους σέ πλήρη σύγχυση καμία οἰκονομική ἀνάπτυξη καί ἀνάκαμψη δέν εἶναι ἐφικτή. Οἱ ἰδιοκτῆτες τῶν ΜΜΕ ἔχουν συμφέρον νά καλλιεργηθεῖ ἡ κατάλληλη ψυχολογία γιά καλύτερες ἡμέρες στό οἰκονομικό καί κοινωνικό πεδίο. Διότι ἄν ἀρχίσει νά λειτουργεῖ ἡ ἀγορά τότε θά ὑπάρξουν καί περισσότερες διαφημίσεις, ἀπό τίς ὁποῖες συντηροῦνται τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως.

Ἡ Παιδεία ἑτοιμάζει τά παιδιά μας ὄχι μόνο γιά νά βροῦν ἕνα ἐπάγγελμα , ἀλλά καί γιά νά ἔχουν πλούσιο ψυχικό κόσμο καί νά γίνουν χρήσιμοι ἄνδρες καί γυναῖκες στήν κοινωνία. Τά βιβλία, τά προγράμματα , τά μηνύματα πρέπει νά γίνουν περισσότερο ἐλπιδοφόρα καί νά καλλιεργοῦν στούς νέους τήν ἐλπίδα γιά ἕνα καλύτερο αὔριο. Ἡ Νεοελληνική Λογοτεχνία νά γίνει τό μάθημα ἀπ’ ὅπου θά ἐφοδιασθοῦν τά Ἑλληνόπουλα μέ ὄμορφες εἰκόνες στό μυαλό τους γιά νά καταπολεμήσουν τή γενικευμένη μιζέρια. Γί αὐτό χρειάζεται νά ἀποβληθοῦν τά μελαγχολικά κείμενα τά ὁποῖα δυστυχῶς εἶναι πολλά σέ ὅλες τίς βαθμίδες. Δῶστε στά παιδιά μας τούς μεγάλους λογοτέχνες πού ὕμνησαν τό φῶς τῆς Ἑλλάδος, τήν χριστιανική μας πίστη, τήν λεβεντιά καί τό φιλότιμο πού ἐπιδεικνύουν οἱ Ἕλληνες στά δύσκολα καί τήν παραδοσιακή ἀλληλεγγύη πρός τόν συνάνθρωπο. Ἡ Ἱστορία νά ἀξιοποιηθεῖ γιά νά νιώσουμε ὑπερήφανοι γιά τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Γιά νά διδαχθοῦν τά Ἑλληνόπουλα ὅτι περάσαμε καί ἀπό δυσκολοτέρες περιόδους καί παρά ταῦτα ἐπιβιώσαμε. Τά Θρησκευτικά νά ἀναβαπτισθοῦν στήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά, ἡ ὁποία μᾶς θυμίζει ὅτι πάντα μετά τή Σταύρωση ἀκολουθεῖ ἡ Ἀνάσταση. Ὅλα τά μαθήματα νά γίνουν ἀφορμή γιά ἠθική καί πνευματική ἀνάταση. Γιά νά μπορέσει ἡ νέα γενιά νά διορθώσει τά λάθη τῆς δικῆς μας γενιᾶς, αὐτά πού ὁδήγησαν στήν κρίση.

Ἄς προσπαθήσει ὁ καθένας μας νά φανεῖ πιό δυνατός καί νά μεταδώσει μία σταγόνα ἐλπίδας στούς διπλανούς του. Εἴμαστε Ἕλληνες. Δικαιούμαστε νά παίρνουμε δύναμη ἀπό τό παρελθόν μας καί νά σχεδιάζουμε ἕνα καλύτερο μέλλον. Διότι μᾶς ἀξίζει. Εἴμαστε Ἕλληνες καί ἔχουμε μία τεράστια πνευματική κληρονομά καί τόν θησαυρό τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης, ὥστε νά μήν γαντζωνόμαστε μόνο στά ὑλικά. Ἔχουμε στά γονίδιά μας τήν ὑπομονή καί τήν ἐπιμονή. Καί θά τά καταφέρουμε!

ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2012/02/blog-post_27.html#more

Καλή Σαρακοστή!

    Η ΚΥΡΑ - ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Όταν ήμουν μικρό παιδί και έφτανε αυτή η λεγόμενη Καθαρή Εβδομάδα, στο σχολείο μας μιλούσαν για μια παράξενη γυναίκα με 7 πόδια! Τη γυναίκα αυτή τη λέγαμε Κυρα -Σαρακοστή! Μας έβαζαν και τη ζωγραφίζαμε και κάθε βδομάδα της σβήναμε από ένα πόδι! Έτσι περνούσαμε το διάστημα αυτό με την αναμονή του Πάσχα, όταν θα σβήναμε και το τελευταίο πόδι της. Θυμάμαι με πόση χαρά περιμέναμε αυτό το διάστημα και για τα κούλουμα και για τα Σαρακοστιανά, την αλλαγή του φαγητού! Βέβαια, κάπου μας πείραζε το γεγονός ότι δεν μπορούσαμε να φάμε τα σχολικά εδέσματα, από την τυρόπιτα μέχρι τη σοκολάτα, και περιοριζόμασταν στο απλό και ταπεινό κουλουράκι, όμως κανένας από μας δεν έλεγε να υποκύψει στον πειρασμό και εφόσον η μητέρα μας δεν ήταν μπροστά να κάνουμε μια μικροπαράβαση του της νηστείας κανόνα! Αντίθετα, ήμασταν περήφανοι που νηστεύαμε και χαιρόμασταν φοβερά τη πασχαλιάτικη μαγειρίτσα που έρχονταν μετά από μια υπέρβαση του συνηθισμένου για τη θρησκεία ζήλου!

Και σήμερα πολλοί άνθρωποι νηστεύουν, όχι μόνο τη Σαρακοστή, αλλά και στις άλλες νηστείες της Εκκλησίας, όπως είναι η Τετάρτη και η Παρασκευή! Όμως η νηστεία της κυρα-Σαρακοστής παραμένει η πιο σπουδαία νηστεία του χρόνου γιατί συνδυάζεται με κάποια άλλα στοιχεία πολύτιμα και για το σύγχρονο άνθρωπο. Να πούμε ότι 40 είναι οι ημέρες της νηστείας γιατί τόσες μέρες νήστεψε ο Χριστός στην έρημο, μετά τη Βάπτισή Του, ενώ οι 40 ημέρες είναι περίπου το 1/10 του χρόνου, κι αυτό το 1/10 ο άνθρωπος το αφιερώνει στο Θεό;!

Δυστυχώς, όπως όλα τα θρησκευτικά στοιχεία, έτσι κι η Σαρακοστή έχει απολέσει το βαθύτερο νόημά της σήμερα, ίσως με ευθύνη και των εκκλησιαστικών ταγών. Κι αυτό γιατί έχει τονιστεί υπέρ το δέον το θέμα της σωματικής νηστείας και καθόλου δεν τονίζονται τα συμπαρομαρτούντα της, τα οποία προσδίδουν και την ουσία της. Γιατί η Σαρακοστή είναι η αφορμή για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα να επαναδιατυπώσει μέσα του το νόημα της ζωής.

Σαρακοστή σημαίνει πρώτα απ όλα νηστεία από την αμαρτία, από ό,τι δηλαδή μας ασχημίζει εσωτερικά. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει πολλά πάθη και αδυναμίες, τα οποία δυστυχώς τα ωραιοποιεί και τα θεωρεί φυσικά. Το πρώτο και κυριότερο πάθος του ανθρώπου είναι ο εγωισμός, από το οποίο πάσχουμε όλοι ανεξαιρέτως. Η σωματική νηστεία μας βοηθά να περιορίσουμε το να θέλουμε διαρκώς, κάνοντας εγκράτεια στα φαγητά ταυτόχρονα κάνουμε εγκράτεια στη διαρκή ικανοποίηση των επιθυμιών μας! Σκεφτείτε τι πρόταση ζωής προβάλλει η Εκκλησία μας, στην καταναλωτική αδηφαγία και εγωιστική αυτάρκεια του ανθρώπου μιλά για τον περιορισμό των αναγκών και την ταπείνωση και του σώματος και της ψυχής!

Σαρακοστή ακόμα σημαίνει επαναβίωση του λατρευτικού στοιχείου της Εκκλησίας. Η κατάνυξη στις προηγιασμένες λειτουργίες, η προσευχή στην Παναγιά μας με τους Χαιρετισμούς της, εκείνες οι ωραιότατες λειτουργίες του Μ. Βασιλείου κάθε Κυριακή, το Μεγάλο Απόδειπνο και ο θρηνητικός Μεγάλος Κανόνας, ποιητικά κείμενα ύψιστης αξίας, αλλά και παρουσίασης ενός τρόπου ζωής που απεικονίζει τη Βασιλεία του Θεού. Στον σύγχρονο κόσμο της κραυγής, του φτηνού εντυπωσιασμού, των δυνατών ήχων και της χειρίστης ποιότητας μουσικής, η εκκλησιαστική λατρεία μιλά στην ψυχή του ανθρώπου μυστικά, με τους κατανυκτικούς βυζαντινούς ψαλμούς της, το ιλαρόν φως των κεριών, με τη μετοχή του ανθρώπου στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού, με την ελπίδα στο πρόσωπο της Παναγίας, με την μετοχή στο χρόνο του ουρανού και την αποφυγή του άγχους της γης! Στον κόσμο που προβάλλει ως ιδανικό του την τάση του ανθρώπου να τα προλαβαίνει όλα και την παντοκρατορία της Τεχνολογίας και των νέων όπλων, η Εκκλησία προβάλλει την προσευχή ως έκφραση αγάπης προς το Θεό και το συνάνθρωπο, την ευχαριστία προς το Θεό για το αγαθό της ζωής και την εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του για μας! Η φράση των Πατέρων «Κύριε όπως ξέρεις και όπως θέλεις, ελέησέ με» είναι η επανάσταση της Εκκλησίας στον ακτιβισμό του κόσμου!

Αλλά υπάρχει κι ένα τρίτο στοιχείο στη Σαρακοστή που της προσδίδει ουσία. Είναι το στοιχείο της χαρμολύπης! Αυτό σημαίνει ότι για την Εκκλησία μας αυτή η περίοδος είναι η αποτύπωση της πραγματικής ιστορίας του καθενός ανθρώπου. Λύπη για την εξορία μας από τον Παράδεισο που για μας δεν είναι τίποτε άλλο από την αγάπη και την κοινωνία με το Θεό, λύπη και μετάνοια για τις αμαρτίες μας, λύπη για τα επικείμενα πάθη του Χριστού, αλλά και για ό,τι μας βασανίζει στη ζωή μας, αλλά ταυτόχρονα και χαρά για την παρουσία του Θεού στη ζωή μας, χαρά για την ξαναγεννημένη επιθυμία για το Θεό, ειρήνη για την επιστροφή μας στο σπίτι Του που είναι η Εκκλησία, είναι η χαρά της επικείμενης Ανάστασης που δεσπόζει ακόμα και στις πένθιμα κατανυκτικές Ακολουθίες της κυρα-Σαρακοστής!

«Πάντα τη Μεγάλη Παρασκευή, να ‘σαι μόνος σαν το Χριστό προσμένοντας το τελευταίο καρφί, το ξύδι, τη λόγχη. Τις ζαριές ν’ ακούς ατάραχα στο μοίρασμα των υπαρχόντων σου, τις βλαστήμιες, τις προκλήσεις, την αδιαφορία. Πριν την Παρασκευή δεν έρχεται η Κυριακή, τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων της Μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας. Μην ξαφνιαστείς, μη φοβηθείς στ’ απρόσμενο σουρούπωμα. Οι μπόρες του ουρανού δε στερεύουν. Η ξαστεριά θα ’ρθεί το Σαββατόβραδο. Τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων της μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας»(Μοναχός Μωϋσής). Είναι όμορφη η κυρα-Σαρακοστή. Γιατί μας φέρνει κοντά στην Ανάσταση. Κι όταν αυτή θα έρθει θα λησμονήσουμε τους κόπους και το δάκρυ. Και θα γευτούμε τη χαρά και το φως της καινούριας ζωής! Στη βουή του κόσμου, στα πάθη των ανθρώπων, στο χάος του τίποτα ένα νόημα ζωής, ένας κόσμος βασισμένος στην αγάπη, την προσευχή, την κάθαρση ανατέλλει μπροστά μας. Ας τον γευτούμε κι ας τον περπατήσουμε! Τον έχουμε ανάγκη! Καλή Σαρακοστή!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Κείμενο γραμμένο στις 26 Φεβρουαρίου 1998

ΠΗΓΗ: http://themistoklismourtzanos.blogspot.com/

Αρχαιολογικό Μουσειο Θεσσαλονίκης

Απολαύστε το ,!!!!

http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=7&preloader=1

΄Ενα μετανάστης...

Μάθημα ήθους και ανθρωπιάς

Μετανάστης, αλβανικής καταγωγής, ονόματι Γκρενάρ, ο οποίος ζει και εργάζεται στην πόλη των Καλαβρύτων, βρήκε τσαντάκι που περιείχε 600 ευρώ, πιστωτικές κάρτες και διάφορα σημαντικά έγγραφα.
Δεν δίστασε στιγμή και αμέσως τα παρέδωσε στο Αστυνομικό τμήμα δίνοντας σε όλους ένα ηχηρό μήνυμα ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι και η ελπίδα δεν θα σβήσει....
Πηγή: ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ-NEWS

"Επί τον ποταμόν Βαβυλώνος"

Μικρό αφιέρωμα για την Μ.Σαρακοστή.

Ψάλλει η Γερόντισσα Μαριάμ Σκορδά τον πολυέλεο
"Επί τον ποταμόν Βαβυλώνος" 

 του Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος σε ήχο γ΄.

Η Γή και η περιμετρός της

Πώς ο Ερατοσθένης υπολόγισε την περιφέρεια

της γης, πριν από 23 αιώνες

Η πρώτη φορά στην Ιστορία της Μαθηματικής Γεωγραφίας, κατά την οποία έγινε πραγματική μέτρηση για τον υπολογισμό της περιμέτρου της Γης, ήταν από τον Ερατοσθένη τον Κυρηναίο, ο οποίος υπολόγισε με εκπληκτική ακρίβεια την περίμετρο της Γης από... ένα πηγάδι στο Ασσουάν. Για τη μέτρηση αυτή ο Ερατοσθένης είχε γράψει ιδιαίτερη πραγματεία, όπως πληροφορούμαστε από την «Διόπτρα» του Ήρωνος του Αλεξανδρέως, ο οποίος αναφερόμενος στο μέγεθος της περιμέτρου της Γης σημειώνει: «Ερατοσθένης εν τω επιγραφομένω περί αναμετρήσεως της Γης».

Πληροφορίες προγενέστερων του Ερατοσθένη αστρονόμων έλεγαν, ότι περί την Συήνη (σημερινό Ασσουάν) την 21ην Ιουνίου οι ακτίνες του Ήλιου έπεφταν κάθετα προς το οριζόντιο επίπεδο. Αυτό το συμπέραιναν εξ αιτίας ενός πηγαδιού, το οποίο κάθε 21η Ιουνίου φωτιζόταν ολόκληρο από τις ακτίνες του Ήλιου μέχρι τον πυθμένα του.

Ο υπολογισμός της περιμέτρου της Γής από τον Ερατοσθένη.

Με την βοήθεια του βασιλιά Πτολεμαίου, ο οποίος διέθεσε το αναγκαίο σώμα βηματιστών, ο Ερατοσθένης μέτρησε την απόσταση Συήνης - Αλεξάνδρειας, την οποίαν βρήκε 5.000 στάδια (S, βλ. σχήμα). Μετά μέτρησε τη γωνία, που σχηματίζεται στην Αλεξάνδρεια από την κατακόρυφο του τόπου και των ακτίνων του Ήλιου, και την βρήκε ίση με το πεντηκοστό της περιφέρειας κύκλου και λίγο περισσότερο ακόμη [περίπου 8 πρώτα λεπτά (γωνία φ στο σχήμα)]. Με τον παρακάτω απλό τρόπο υπολόγισε το μήκος της περιμέτρου της Γης ίσο προς 252.000 στάδια.

Το στάδιο της ελληνιστικής εποχής υπολογίζεται ίσο με 157,5 μέτρα (κατ’ άλλους 164 μ.). Τα 252.000 στάδια ισούνται με 39.690 χιλιόμετρα. Με σημερινές δορυφορικές μετρήσεις προκύπτει, πως ο μέσος όρος της περιμέτρου της Γης είναι 40.048 χιλιόμετρα.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2012/02/23_26.html

Ελληνίδες....

 ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΠΡΟΤΥΠΑ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ως γνωστόν η ανδρεία δεν είναι μόνο ανδρική ιδιότητα αλλά και γυναικεία. Είναι μια υπερβατική ενέργεια που σχετίζεται με το σθένος και την ανυποχωρητικότητα μπροστά στις δυσκολίες, τις φοβίες και τις προκλήσεις της ζωής αλλά και της προσωπικής μας καθημερινής αναμέτρησης με τον εαυτό μας.

Ολοι γνωρίζουμε πόσο καίριο ρόλο διαδραματίζει η μάνα στην διάπλαση και διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών της. Εκτός από τις κατά φύσιν μάνες, υπάρχουν και οι κατ’ εκπαίδευση και κατά γνώση και χάρη μάνες όπως πρέπει να είναι οι ευσυνείδητες δασκάλες και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες δασκάλες που ως πρώτιστο μέλημα πρέπει να έχουν την Ελληνοκεντρική και Χριστοκεντρική εκπαίδευση των Ελληνόπαιδων.

Τέτοια, λοιπόν, λαμπρά παραδείγματα Ελληνίδων θα παρουσιάσουμε σε αυτό το αφιέρωμα.

Θα ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την ηρωική Αικατερίνη Χατζηγεωργίου που πυρπολήθηκε ζωντανή από τους φανατικά ανθέλληνες Βούλγαρους συμμορίτες στο χωριό ΓΚΡΙΤΣΙΣΤΑ (ΕΛΛΗΝΟΧΩΡΙ) ΓΕΥΓΕΛΗΣ στην σημερινή δημοκρατία της VARDARSKA.

Η ηρωίδα Αικατερίνη Χατζηγεωργίου αρνήθηκε να σταματήσει να διδάσκει την ελληνική γλώσσα στα παιδιά της Γκρίτσιστας και να προσχωρήσει στην Βουλγαρική Εξαρχία. Παρά τις επανειλημμένες απειλές των Βουλγάρων έμεινε ακλόνητη στο λειτούργημά της μέχρι την ημέρα που το σπίτι της κυκλώθηκε από συμμορία κομιτατζήδων που πυρπόλησε το σπίτι της και αυτή αντί να φοβηθεί και να υποκύψει έβγαλε το περίστροφο που είχε για να προστατεύει τον εαυτό της από τους βαρβάρους και έπεσε μαχόμενη περνώντας έτσι στο Ελληνικό Πάνθεον των ηρώων, αφού έστειλε πρώτα ουκ ολίγους κομιτατζήδες να συναντήσουν τους προγόνους τους.

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας στον ακριτικό Έβρο με τις δύο σύγχρονες Ελληνίδες πρότυπα. Η μια ζωντανή και η άλλη δικαιωμένη. Ξεκινώντας πρώτα από την κεκοιμημένη να αναφερθούμε ότι πρόκειται για την Βασιλική Λαμπίδου την κυρά των Μαρασίων της οποίας το βλέμμα ακτινοβολούσε Ελληνικό φως σαν το φως της Ουράνιας Πατρίδας μας στην οποία τώρα αναπαύεται.
Δύο ήταν τα χαρακτηριστικά της γλυκιάς αυτής γερόντισσας: Ηταν μητέρα τεσσάρων τέκνων, τρία εκ των οποίων έχασε νωρίς. Το έτερο άλλο κυριότερο χαρακτηριστικό της ήταν η λατρεία για τον Ελληνικό Στρατό και την μητέρα Ελλάδα.

Διακονούσε με αυταπάρνηση τους στρατιώτες του φυλακίου των Μαρασίων επί πενήντα συναπτά έτη ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και έκανε κάθε πρωί και βράδυ έπαρση και υποστολή της λατρεμένης της Ελληνικής Σημαίας. Βλέπετε το σπίτι της απείχε μόνο 300 μέτρα από την κατεχόμενη υπό των Τούρκων ανατολική Θράκη.

Η άλλη ηρωίδα της Θράκης και της Ελλάδας μας που επίσης φωτίζεται από το ΕΛΛΑΝΙΟ ΦΩΣ είναι η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Θα μπορούσε να διάγει βίον ανέμελον και ανέφελον μεταξύ Εκάλης – Κολωνακίου και Μυκόνου – Αραχώβης.

Η ελληνική της συνείδηση όμως και η λατρεία της για την μητέρα Ελλάδα καθώς και η συναίσθηση αποστολής, την έκαναν αυτοβούλως να επιλέξει ένα πόστο μάχης: Το ακριτικό χωριό Δέρειο (ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ ΔΕΡΟΣ;) στην ορεινή Ροδόπη και στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα όπου οργιάζει η προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και είναι νωπές οι μνήμες όλων μας από τις επιθέσεις φανατικών ανθελλήνων εναντίον Γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου και λίγο παλαιότερα εναντίον Ελλήνων ηθοποιών που έκαναν ένα απλό γύρισμα για μια τηλεοπτική σειρά ιδιωτικού τηλεσταθμού.

Όλα βέβαια τα παραπάνω γεγονότα έμειναν αναπάντητα από τους ελληνόφωνους πολιτικάντηδες και ιδιαίτερα από τους πελατειακά σκεπτόμενους Ελληνες (;) βουλευτής της Θράκης.

Η αγαπημένη μας Χαρά πάνω στης Θράκης τα βουνά από το 2004 που διορίστηκε εκεί άρχισε να επανελληνίζει τα ζαλισμένα από την μισαλλόδοξη τουρκική προπαγάνδα παιδιά του Μεγάλου Δερείου.

Αυτό δεν άρεσε στο προξενείο της Κομοτηνής που άρχισε να την απειλεί στην αρχή λεκτικά και όταν διαπίστωσε ότι αυτή η τακτική δεν φέρει αποτέλεσμα, δια χειρός μίσθαρνου οργάνου της, προκάλεσε κάταγμα στον βραχίονα της ηρωικής δασκάλας στις 8/2/2008.

Αυτό που δεν κατάλαβαν όμως, οι μισέλληνες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής είναι ότι μ’ αυτήν τους την κίνηση έσκαψαν μόνοι τους τον λάκκον τους γιατί η Χαρά πείσμωσε και δυνάμωσε περισσότερο και όταν θυμώνει ένας Ελλάνιος Γόνος ξέρουμε τι συμβαίνει μετά…
Να κατηφορίσουμε όμως από την ακριτική Θράκη προς ένα ακόμη σημείο της πατρίδας μας που επιβουλεύεται η πάντα ύπουλη Τουρκία. Μιλάμε για το πανέμορφο Καστελόριζο, το νησιώτικο σύμπλεγμα του οποίου αποτελείται από εννέα νησιά μαζί με αυτό. Ολοι μας γνωρίζουμε τι δύναμη γεωπολιτική, γεωστρατηγική και ενεργειακή δίνει αυτό το νησί στην πατρίδα μας και πόσο σκληρά πρέπει να το υπερασπιστούμε ανεξαρτήτως θυσιών.

Για να παραμένει, όμως, μέχρι σήμερα το νησί αυτό Ελληνικό μαζί με την συστάδα νησιών γύρω του, σημαντικό ως καίριο ρόλο διαδραμάτισε η Δέσποινα Αχλαδιώτου η επονομαζόμενη Κυρά της Ρω.

Αυτή η Αγνή Δωδεκανήσια Ελληνίδα με την παραδοσιακή αρχοντική της φορεσιά είχε γίνει ένα με την σημαία την Ελληνική την οποία ύψωνε (όπως και η Βασιλική Λαμπίδου) στην νησίδα Ρω από το 1943 έως το 1982, έτος κοιμήσεώς της.

Τι κοινό είχαν και οι δύο αυτές γιαγιάδες; Την Ελληνική Φλόγα μέσα τους που πήγαζε από την πίστη και την λατρεία για την ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ. Υψωνε λοιπόν την σημαία σε μια περίοδο που η πλειοψηφία των κατοίκων του νησιωτικού συμπλέγματος - της Μεγίστης είχαν μεταναστεύσει σε Κύπρο, Μέση Ανατολή, Αίγυπτο, Νότιο Αφρική, Αυστραλία.

Ας κάνουμε όλοι μας τους συσχετισμούς με το σήμερα που το ανθελληνικό σύστημα θέλει να μας διώξει από την θαλασσοφίλητη πατρίδα μας και γιατί με νύχια και με δόντια και μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος μας πρέπει να γαντζωθούμε πάνω στον ΙΕΡΟΝ ΒΡΑΧΟΝ – ΦΩΤΕΙΝΟΝ ΛΙΘΟΝ που ονομάζεται Ελλάδα.

Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες έγραφαν οι Κύπριοι Αγωνιστές από το 1931 στην εξέγερση εναντίον του Αγγλικού ζυγού μέχρι την λαμπρήν εποποΐαν της ΕΟΚΑ τα έτη 1955 – 1959 πάλι εναντίον των Αγγλων. Βέβαια σε λίγο καιρό και στην Ελλάδα και στην Κύπρο θα τρώμε με χρυσά κουτάλια γιατί έχουν αρχίσει οι διαδικασίες εξόρυξης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας που είναι πλουσιότατες σε πάσης φύσεως μεταλλεύματα, υδρογονάνθρακες και ποιοτική ενέργεια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ ΣΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ ΣΑΣ!!!

Αφήστε τους πολιτικάντηδες να φύγουν να πάνε στην αγαπημένη τους Αγγλία απ’ όπου παίρνουν διαταγές και κατευθύνσεις.

Ξεφύγαμε όμως από το θέμα μας και για να συνεχίσουμε με την αγαπημένη μας Κύπρο η οποία έχει γίνει το μήλον της Εριδος για όλες τις υπερδυνάμεις του πλανήτη θα πούμε ότι έχει και αυτή τα παραδείγματά της όσον αφορά την Ελληνίδα Ηρωίδα – Δασκάλα – Μάνα.

Θα ξεκινήσουμε την αναφορά μας με την Ελένη Φωκά την ηρωική δασκάλα του Κατεχόμενου Ριζοκάρπασου με τους εγκλωβισμένους του, της οποίας η συμπαιγνία και η πλεκτάνη που έστησαν ο αγγλόδουλος χειριστής της ROYAL AIR FORCE Γλαύκος Κληρίδης με τον Ραούφ Ντενκτάς της στέρησε την δυνατότητα συνέχισης του έργου της στην Αγία Τριάδα Γιαλούσης Ριζοκάρπασου, όπου διατηρούσε ζωντανή την εκμάθηση της Ελληνικής Γλώσσης στα εγκλωβισμένα Ελληνόπουλα εκεί.

Η ιστορία της Ελένης Φωκά μας γεμίζει πόνο, συντριβή, οδύνη και οργή. Αυτή είναι όμως η σημασία των άσχημων βιωμάτων της εν λόγω Δασκάλας: Ότι η ίδια αποτελεί ζωντανή μαρτυρία των φρικτών εγκλημάτων που διέπραξαν, διαπράττουν και θα συνεχίζουν να διαπράττουν οι Τούρκοι εάν δεν τους κόψουμε τα μακριά πιθηκίσια χέρια τους από τον ώμο.

Πρέπει, λοιπόν, η οδυνηρή μνήμη να μας οδηγήσει στην λυτρωτική, απελευθερωτική δράση. Η τελευταία μας αναφορά στις Ελληνίδες πρότυπα των ακριτικών μας περιοχών θα κλείσει με την Καλλιόπη Αβραάμ την επονομαζόμενη γιαγιά της ΕΛΔΥΚ. Η Καλλιόπη Αβραάμ ήταν μητέρα εννέα τέκνων με ταπεινή καταγωγή από ποιμενική οικογένεια.

Αυτό, όμως, δεν την εμπόδιζε να φλέγεται από αγάπη για την μητέρα Ελλάδα και φρόντιζε να το δείχνει αυτό με το να διακονεί φυλάκια της ΕΛΔΥΚ και πτωχούς Ελλαδίτες στρατιώτες. Η προσφορά της αναγνωρίστηκε από την διοίκηση της ΕΛΔΥΚ. Και έτσι η γιαγιά και η οικογένειά της εντάχθηκαν στο δυναμολόγιο και την σίτιση της ΕΛΔΥΚ της έμπρακτης παρουσίας της ΜΑΝΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ στο νησί.

Κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής και ενώ όλα τα μέλη της οικογένειάς της έφυγαν μακριά από τις εγκαταστάσεις της ΕΛΔΥΚ για να γλιτώσουν από την λαίλαπα του πολέμου η γιαγιά Καλλιόπη ουδέποτε απομακρύνθηκε από το στρατόπεδο και έδωσε κάθε ικμάδα των δυνάμεών της για να περιθάλπτει και να τονώνει ηθικά τους σκληρά μαχόμενους και δοκιμαζόμενους ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΥΣ.

Ετσι την ημέρα της κορυφώσεως και σφοδροποίησης της τουρκικής επιθέσεως εναντίον του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ κατά το τριήμερο 14-16/08/1974 και παρ’ όλες τις παροτρύνσεις των στρατιωτών (παιδιών της όπως τα έλεγε) η γιαγιά έπεσε ηρωικά μαχόμενη από τουρκική βόμβα αεροπλάνου στην προσπάθεια της να σώσει τους Ελλαδίτες Στρατιώτες.

Η Αγία Σορός της βρέθηκε σε προστατευτική στάση πάνω από τους στρατιώτες που σκοτώθηκαν μαζί της, σκέποντας έτσι τους Ελδυκάριους όπως δεν σκέπασαν οι ηγέτες της μεταπολίτευσης την αγαπημένη μας Κύπρο αφήνοντάς την αβοήθητη στις ορδές του Αττίλα. (Τ’ ακούτε εθνάρχα;).

Όταν στην έναρξη των επιχειρήσεων οι συγγενείς της είπαν να φύγει μαζί τους, αυτή τους απάντησε:

Αυτοί οι λεβέντες δεν φοβούνται να πεθάνουν και θα φοβηθώ εγώ η παλιόγρια.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ

ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ

ΧΑΡΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ!

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/02/blog-post_9113.html#ixzz1nVlww2If

Ελληνικά προϊόντα

Αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012

να αγοράσει ελληνικά προϊόντα

 αξίας 1.000 ευρώ

στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι,

τότε

θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία

 το αστρονομικό ποσό

των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ.

>

 Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ

που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη Χώρα,

 είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια.

>

Στροφή

 στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό.

Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι.

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ

ΕΧΟΥΝ BARCODE ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ 520 !!!

 ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ !!!

Πηγή: NIKOLAOS KOSTALOS   (Θερμές ευχαριστίες)

Μ. Τεσσαρακοστή

Λόγος Κατηχητήριος ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (2012).

Ἀριθμ. Πρωτ. 101

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

«Περιχαρῶς δεξώμεθα πιστοί, τὸ θεόπνευστον διάγγελμα τῆς νηστείας».

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν παρατηρεῖται μία ἔξαρσις ἀνησυχιῶν. Πολλὰ προβλήματα ἀναφύονται. Ὁ κόσμος ὑποφέρει καὶ ζητεῖ βοήθειαν. Διερχόμεθα πράγματι μίαν γενικωτέραν δοκιμασίαν. Ἄλλοι τὴν ὀνομάζουν ὕφεσιν οἰκονομικήν, ἄλλοι κρίσιν πολιτικήν. Δι᾿ ἡμᾶς εἶναι ἐκτροπὴ πνευματική. Καὶ ὑπάρχει θεραπεία. Πολλαὶ λύσεις δίδονται καὶ ἀπόψεις ἀκούγονται. Ἀλλὰ τὰ προβλήματα παραμένουν. Ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται ἐγκαταλελειμμένος καὶ μόνος. Ἀγνοεῖται ἡ βαθυτέρα φύσις του. Παραμένει εἰς τὴν κατήφειαν τῆς ἀσαφείας καὶ τῆς ἀπογνώσεως.

Αἱ προτεινόμεναι λύσεις, ὁποιανδήποτε κατεύθυνσιν ἢ ἔκβασιν καὶ ἂν ἔχουν, δὲν λυτρώνουν τὸν ἄνθρωπον, διότι ἐκ προοιμίου τὸν ἀφήνουν δέσμιον τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ὁ ἐλευθερωτὴς τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Εἰσερχόμενος ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν χῶρον τῆς Ἐκκλησίας εἰσέρχεται εἰς τὸ κλῖμα τῆς θείας παρακλήσεως, τῆς συμφιλιώσεως τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Ἔρχεται εἰς τὰ ἴδια. Ἠρεμεῖ τὸ πνεῦμα του. Εὑρίσκει ἕν οὐράνιον κάλλος καὶ μίαν ὡριμότητα πνευματικὴν «εὐωδίας ἐνθέου πληροῦσαν πέρατα κόσμου».Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει ὅλα ὅσα ὑποφέρομεν. Καὶ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ μᾶς ἐλευθερώσῃ. Μᾶς καλεῖ εἰς μετάνοιαν. Δὲν ὡραιοποιεῖ τὸ ψεῦδος οὔτε ἀποκρύπτει τὰ δεινά. Λέγει ὅλην τὴν ἀλήθειαν. Καὶ προτρέπει τὸν ἄνθρωπον νὰ ἀντικρύσῃ τὴν πραγματικότητα ὡς ἔχει. Νὰ συνειδητοποιήσωμεν ὅτι εἴμεθα γῆ καὶ σποδός.

Εἰς τὸν Μέγαν Κανόνα τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου γίνεται λόγος διὰ τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας καὶ τὸν κλαυθμὸν τοῦ πένθους, τὸν πόνον τῶν τραυμάτων. Ἀλλὰ ἀκολουθεῖ ἡ ἀνάπαυσις τῆς ψυχῆς καὶ ἡ ὑγεία τοῦ πνεύματος. Ὑπάρχει ὁ Πλάστης καὶ Σωτὴρ ἡμῶν. Ἐκεῖνος διὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους Του μᾶς ἐτοποθέτησεν εἰς τὸ μεθόριον τῆς ἀφθαρσίας καὶ τῆς θνητότητος. Δὲν μᾶς ἐγκατέλειψεν. Ἦλθε καὶ μᾶς ἔσωσε. Κατέλυσε τῷ Σταυρῷ Του τὸν θάνατον. Ἐχαρίσατο ἡμῖν τὴν ἀφθαρσίαν τῆς σαρκός.

Ἐφ᾿ ὅσον εἴμεθα σύμφυτοι τοῦ Χριστοῦ, διατὶ ταρασσόμεθα ματαίως; Διατὶ δὲν προστρέχομεν εἰς Αὐτόν; Ἡ Ἐκκλησία δὲν σχολιάζει τὴν φθορὰν οὔτε μᾶς ἐγκαταλείπει εἰς αὐτήν. Γνωρίζει τὰς βαθυτέρας ἐφέσεις τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἔρχεται ὡς ἀρωγὸς καὶ λυτρωτὴς ἡμῶν. Ἔχομεν ἀνάγκην τῆς τροφῆς. Ἀλλ᾿ «οὐκ ἐπ᾿ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος» (Ματθ. δ΄ 4). ῎Εχομεν ἀνάγκην τῆς πνευματικῆς κατανοήσεως, ἀλλὰ δὲν εἴμεθα ἀσώματοι. Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εὑρίσκομεν τὸ πλήρωμα τῆς ζωῆς καὶ τῆς κατανοήσεως ὡς θεανθρωπίνην ἰσορροπίαν. Μακρὰν τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος ἐξαχρειοῦται καὶ διαφθείρεται. Ἐκεῖ ὅπου ἀφθονοῦν τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ θεοποιεῖται ἡ σπατάλη, εὐδοκιμοῦν οἱ πειρασμοὶ τῶν σκανδάλων καὶ ἡ σύγχυσις τῆς σκοτώσεως.

Ἐκεῖ ὅπου μὲ δέος ζῇ ὁ ἄνθρωπος καὶ δέχεται τὰ πάντα μὲ εὐχαριστίαν καὶ εὐγνωμοσύνην, ὅλα ἁγιάζονται. Τὸ ὀλίγον εὐλογεῖται ὡς ἀρκετόν, καὶ τὸ φθαρτὸν ἐνδύεται τὴν αἴγλην τῆς ἀφθαρσίας. Ἀπολαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὸ πρόσκαιρον ὡς δῶρον Θεοῦ. Καὶ τρέφεται μὲ τὸν ἀρραβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς ἀπὸ σήμερον. Ὄχι μόνον λύνονται τὰ προβλήματα, ἀλλὰ καὶ οἱ πόνοι τῶν δοκιμασιῶν μεταβάλλονται εἰς δύναμιν ζωῆς καὶ ἀφορμὴν δοξολογίας. Ὅταν αὐτὸ συμβῇ ἐντὸς ἡμῶν∙ ὅταν ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκῃ τὴν προσωπικήν του ἀνάπαυσιν καὶ σωτηρίαν διὰ τῆς παρακαταθέσεως τῶν πάντων Χριστῷ τῷ Θεῷ, τότε φωτίζεται ὁ νοῦς του. Γνωρίζει τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν κόσμον ὅλον. Ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Δυνατοῦ. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς τὸν ἴδιον τὸν πιστὸν στηρίζει. Καὶ μεταδίδεται δι᾿ ἀοράτου ἀκτινοβολίας ὡς ἐνίσχυσις πρὸς ὅλους τοὺς πεινῶντας καὶ διψῶντας τὴν ἀλήθειαν.

Ὁ κόσμος ὅλος ἔχει ἀνάγκην τῆς σωτηρίας ἀπὸ τὸν Δημιουργὸν καὶ Πλάστην του. Ὁ κόσμος ὅλος ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ τὴν παρουσίαν τῆς πίστεως καὶ τὴν κοινωνίαν τῶν Ἁγίων. Ἂς εὐχαριστήσωμεν τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ἡμῶν δι᾿ ὅλας τὰς εὐεργεσίας Του, καὶ διὰ τὴν παροῦσαν περίοδον τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς.

Ἰδοὺ καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ καιρὸς μετανοίας.

Εἴθε νὰ διαπλεύσωμεν τὸ τῆς Νηστείας πέλαγος διὰ συντριβῆς καὶ ἐξομολογήσεως, ὥστε νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἄληκτον χαρὰν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν Ὁποῖον πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ,βιβ´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΠΗΓΗ: http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?lang=gr&id=1452&tla=gr

Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος

Aπό επιστήμονας της ΝΑΣΑ Μητροπολίτης.Από την εκπομπή Βάλε Αντ1

«Ἐγκεφαλικός θάνατος»

  Ἐπιστημονική καί Θεολογική Ἡμερίδα μέ θέμα:

Εἶναι πραγματικός θάνατος ὁ λεγόμενος «Ἐγκεφαλικός θάνατος»;

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Γλυφάδας, Ελληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης διοργανώνει Επιστημονική καί Θεολογική Ἡμερίδα μέ θέμα: Εἶναι πραγματικός θάνατος ὁ λεγόμενος «Ἐγκεφαλικός θάνατος»;τήν Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 στό Συνεδριακό Κέντρο « ATTIKA CENTRE ».

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΟΣ

Ὥρα 11:15 Ἐναρκτήριος Προσευχή καί Χαιρετισμός ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην μας κ. Παῦλον

Ὥρα 11:30 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Ἀθανάσιον Ἀβραμίδην, Καρδιολόγον, Ὁμότιμον Καθηγητήν Παθολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα:

 « Ὁ λεγόμενος ἐγκεφαλικός θάνατος εἶναι πραγματικός θάνατος; »

Ὥρα 11:50 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Κωνσταντῖνον Καρακατσάνην, Καθηγητήν τῆς Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Α.Π. Θ. , μέ θέμα:...

« Ἡ ἐπινόηση τοῦἐγκεφαλικοῦ θανάτου, λόγοι, ἀσυνέπειες καί ἀντιφάσεις καί συνέπειες».

Ὥρα 12:10 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Ἐμμανουήλ Παναγόπουλον, Ἄμ . Ἐπίκουρον Καθηγητήν τῆς Χειρουργικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα:

« Διασώζεται ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;»

Ὥρα 12:30 Διάλειμμα

Ὥρα 13:00 Εἰσήγησις ἀπό τόν Αἰδεσ. Πρωτοπρεσβύτερον π. Στέφανον Στεφόπουλον, τῆς Ἱ. Μητροπ. Χαλκίδος , μέ θέμα:

 « Ἐγκεφαλικός θάνατος. Πώς μία καινοφανής θεωρία,

ἀναιρεῖ τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου».

Ὥρα 13:20 Εἰσήγησις ἀπό τόν Αἰδεσ. Πρωτοπρεσβύτερον π. Κωνσταντῖνον Στρατηγόπουλον, τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως , μέ θέμα:

« Δείγματα ἑρμηνευτικῆς καί Πατερικῆς προσεγγίσεως, ἀναιρετικά τῆς ἐννοίας τοῦἐγκεφαλικοῦ θανάτου».

Ὥρα 13:40 - 15:00 Συζήτησις καί πoρίσματα.

Ὥρα 15:00 Λῆξις Ἡμερίδος

ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2012/02/blog-post_9251.html#more

Κρυπτοχριστιανοί

Μετὰ τὴν μπόρα...

τοῦ Νικολάου Π. Ἀνδριώτου

Ἡ μπόρα ἔχει περάσει, ἀλλὰ θυμωμένα κυλοῦν τὰ θολὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ δίπλα ἀπὸ τὸ μεγάλο χωριό, ποὺ ἁπλώνεται στὸν εὔφορο κάμπο.

Εἶναι τουρκικὸ τὸ χωριό. Φρεσκοπλυμένο ἀπὸ τὸ χορταστικὸ λουτρό, χαίρεται τώρα τὴν εὐλογία τοῦ ἥλιου καὶ στεγνώνει γοργά, βυθισμένο στὴν μακαριότητα τῆς εὐτυχίας του.

Δὲν ἦταν ὅμως πάντα τουρκικό. Σὲ παλαιότερη ἐποχή, τότε ποὺ τὸ σημερινὸ Ἐρζεροὺμ λεγόταν Θεοδοσούπολις, εἶχαν χτισθῆ δίπλα στὸν Ἄκαμψι ποταμό, στὴν ἄκρη τοῦ εὔφορου ἐκείνου ὀροπεδίου, λίγα σπίτια ἀπὸ οἰκογένειες ἀκριτῶν τοῦ Βυζαντινοῦ κράτους. Ἀργότερα, μὲ τὴν κατάλυση τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Βυζαντίου, Τοῦρκοι ἦρθαν κι ἐγκαταστάθηκαν στὸ ἑλληνικὸ χωριὸ κι ἀνάγκασαν τοὺς κατοίκους του ν’ ἀλλαξοπιστήσουν καὶ νὰ δεχθοῦν τὸν μωαμεθανισμό....

Ἀπὸ κείνη τὴν ἡμέρα σίγησε κι ἡ καμπάνα τῆς μικρῆς ἐκκλησούλας, καὶ στοὺς τέσσαρες αἰῶνες καὶ περισσότερο, ποὺ πέρασαν ἀπὸ τότε, δὲν ἀπέμεινε πιά, οὔτε σὰν θολὴ ἀνάμνηση, ἡ χριστιανικὴ καταγωγὴ τῶν πρώτων κατοίκων.

Στεγνώνει λοιπὸν τὸ τουρκικὸ χωριὸ ὕστερα ἀπὸ τὴν μπόρα, ἐνῷ στὸ καφενεῖο οἱ ἡλικιωμένοι Τοῦρκοι, καθισμένοι σταυροπόδι σὲ μαλακὰ στρωσίδια, ρουφοῦν ἡδονικὰ τοὺς ναργιλέδες τους καὶ διηγοῦνται εὔθυμες ἱστορίες.

Ἔξαφνα σπαρακτικὲς φωνὲς ἀκούονται ἀπὸ τὸ μέρος τοῦ ποταμοῦ· δυὸ μικρὰ Τουρκόπουλα, παίζοντας στὴν ὄχθη, ἔπεσαν στὸ ποτάμι καὶ τὰ πῆρε τὸ ὁρμητικὸ ρεῦμα. Μιὰ γυναίκα, ποὺ εἶδε τὸ ἀτύχημα, ἔβαλε τότε τὶς φωνὲς καὶ ξεσήκωσε τὸν κόσμο.

Τὸ καφενεῖο ἄδειασε στὴν στιγμή. Ὅλοι οἱ θαμῶνες ἔτρεξαν κατὰ τὸ ποτάμι, καὶ μαζὶ μὲ ὅλους, κι ὁ μουχτάρης τοῦ χωριοῦ, ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος, ὅπως θὰ λέγαμε ἐμεῖς.

Μάταιος κόπος! Τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο παιδιά, ἕνα ἀγόρι πέντε χρονῶν, εἶχε ἤδη πνιγῆ, ὅταν ἔφτασε ἡ βοήθεια, καὶ τ’ ἄλλο συνομήλικό του, δὲν εἶχε πιὰ ἀνάγκη ἀπὸ βοήθεια· αὐτὸ τὰ κατάφερε νὰ φτάση μόνο του στὴν ὄχθη, λίγο παρακάτω ἀπὸ τὸ σημεῖο τοῦ ἀτυχήματος. Ἦταν βρεγμένο ὡς τὸ κόκκαλο, ἀλλὰ ἔβλεπε τὸ μαζεμένο πλῆθος χαμογελαστό, σὰν νὰ μὴν εἶχε γίνει τίποτε τὸ σπουδαῖο.

Ὁ μουχτάρης τὸ πῆρε στὴν ἀγκαλιά του κι ἄρχισε νὰ τὸ χαϊδεύη.

- Πῶς τὰ κατάφερες, παιδί μου, νὰ γλυτώσης; ἔλεγε καὶ ξανάλεγε. Μπράβο! Ἐσὺ θὰ γίνης σωστὸς ἄνδρας! Θὰ φοβήθηκες ὅμως πολύ, ἔτσι δὲν εἶναι;

- Καθόλου! ἀποκρίθηκε ὁ μικρὸς ἀθῶος. Δὲν φοβήθηκα καθόλου. Μὲ κρατοῦσε ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ στὴν ἀγκαλιά της καὶ μ’ ἔσπρωχνε σιγὰ - σιγὰ στὴν ἀκροποταμιά.

Ὁ μουχτάρης ἔμεινε περίεργος.

- Ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ, εἶπες; Καὶ ποῦ τὴν ξέρεις ἐσὺ τὴν μητέρα τοῦ Θεοῦ;

- Τὴν ξέρω! Τὴν ἔχομε στὸ σπίτι μας, ζωγραφισμένη σ’ ἕνα σανιδάκι!

Μιὰ ὑποψία γεννήθηκε ἀπὸ τὴν ἀπάντηση τοῦ μικροῦ στὴν σκέψη τοῦ μουχτάρη.

- Πᾶμε νὰ μοῦ τὴν δείξης κι ἐμένα! λέει στὸ Τουρκόπουλο. Πᾶμε!

Σὲ λίγο ἔφτασαν στὸ σπίτι, ὅπου βρισκόταν μόνο ἡ γιαγιὰ κι ἡ μητέρα τοῦ μικροῦ· ὁ πατέρας του ἔλειπε.

Οἱ δυὸ γυναῖκες δὲν εἶχαν ἰδέα ἀπὸ τὸ ἀτύχημα καὶ μὲ ἔκπληξη καὶ ἀπορία παρατηροῦσαν τὸν ἐπίσημο ἐπισκέπτη. Ἡ ἔκπληξή τους ὅμως ἔγινε τρόμος μεγάλος, ὅταν εἶδαν τὸ παιδί τους νὰ τοῦ δείχνη μιὰ μικρὴ πόρτα στὸν τοῖχο τοῦ ἐσώτερου διαμερίσματος τοῦ σπιτιοῦ καὶ νὰ τοῦ λέη: «Νά, ἐδῶ μέσα εἶναι, ἄνοιξε νὰ δῆς!».

Ἔκαμαν τὸτε μιὰ κίνηση πρὸς τὰ ἐκεῖ, γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὸν μουχτάρη, μὰ ἐκεῖνος εἶχε κιόλας ἀνοίξει τὴν πορτούλα.

Καὶ τότε ἕνα θέαμα καταπληκτικὸ παρουσιάσθηκε στὰ μάτια του: Σ’ ἕνα μικρὸ καὶ σκοτεινὸ δωμάτιο, δίχως κανένα παράθυρο, ἕνα καντῆλι ἔκαιε μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας. Εὐωδία ἀπὸ θυμίαμα ξεχύθηκε τὴν ἴδια στιγμὴ ἀπὸ τὸν κρυψῶνα καὶ γέμισε τὰ ρουθούνια τοῦ Τούρκου, ποὺ ρούφηξε ἡδονικὰ τὸ ἄγνωστο γι’ αὐτὸν ἄρωμα.

Οἱ γυναῖκες παγωμένες ἀπ’ τὸν τρόμο, δὲν εἶχαν τὴν δύναμη ν’ ἀρθρώσουν λέξη, καὶ μόνο τὰ μάτια τους, στυλωμένα στὴν εἰκόνα, ἔστελναν θερμή, σιωπηλὴ ἱκεσία πρὸς τὴν Θεομήτορα, νὰ τὶς βοηθήση στὴν δύσκολη ἐκείνη περίσταση.

Ἄφωνος ὅμως κι ἀκίνητος στεκόταν μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα καὶ ὁ μουχτάρης, ὁ φανατικὸς Τοῦρκος, ποὺ ποτὲ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθῆ ὅτι θὰ ἔκαμε στὸ χωριό του τέτοια ἀνακάλυψη. Τὸ γλυκύτατο βλέμμα τῆς Παναγίας, μὲ τὸ θεῖο βρέφος στὴν ἀγκάλη Της, τοῦ εἶχε κάμει ἀνέκφραστη ἐντύπωση.

- Αὐτὴ εἶναι ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ, ποὺ μὲ κρατοῦσε στὰ χέρια της. Τὴν εἶδες; εἶπε ὁ μικρὸς μὲ φωνὴ χαρούμενη, λὲς καὶ εἶχε κάμει κατόρθωμα.

Οἱ γυναῖκες ἔπεσαν στὰ πόδια τοῦ μουχτάρη κι ἄρχισαν νὰ τὸν παρακαλοῦν.

- Μὴ μᾶς κάνης κακό, ἐφέντη πολυχρονεμένε, κι ἐμεῖς θὰ παρακαλοῦμε τὴν Παναγία νὰ σὲ φυλάγη καλά…

- Ὥστε εἶστε Χριστιανοί; πρόφερε ἀργά.

- Ναί! …δὲν πειράζομε ὅμως κανένα. Ἀκολουθοῦμε τὴν πίστη τῶν πατέρων μας, ὅπως τὴν πῆραν κι ἐκεῖνοι ἀπ’ τοὺς δικούς τους πατέρες… Μὴ μᾶς κάμης κακό… ἐφέντη!

Ὁ μουχτάρης στάθηκε μερικὲς στιγμὲς σιωπηλός. Ἔπειτα μὲ φωνὴ σιγανή, σὰν νὰ ἤθελε ν’ ἀνακοινώση κάποιο μυστικό, λέει στὶς γυναῖκες:

- Μὴ φοβᾶστε! Προσέξτε ὅμως, μὴ πῆτε κι ἐσεῖς σὲ κανένα, ὅτι ἦρθα στὸ σπίτι σας καὶ εἶδα αὐτὸ ποὺ εἶδα… Κάπου – κάπου θὰ σᾶς στέλνω λίγο λάδι νὰ βάζετε στὸ καντῆλι, πρόσθεσε, ἐνῷ προχωροῦσε πρὸς τὴν ἔξοδο.

ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2012/02/blog-post_906.html#more

Σαρακοστιανά εδέσματα

Διατροφικές συμβουλές για τα Σαρακοστιανά

Ο ΕΦΕΤ, με αφορμή τις ημέρες της Σαρακοστής και θέλοντας να διαφυλάξει

την ασφάλεια του καταναλωτικού κοινού από την κατανάλωση τροφίμων

 που δεν πληρούν τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας ή/και είναι μη αποδεκτά ποιοτικά, υπενθυμίζει στους καταναλωτές ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες για τις κυριότερες κατηγορίες τροφίμων που καταναλώνονται την περίοδο αυτή.

Οι καταναλωτές, προκειμένου να επιλέξουν ασφαλή για την υγεία τους τρόφιμα, ιδιαίτερα τις ημέρες αυτές, θα πρέπει να έχουν οπωσδήποτε υπόψη τους ορισμένα κριτήρια καταλληλότητας και υγιεινής, όπως τα παρακάτω:

Κεφαλόποδα (χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, θράψαλα, κλπ).

Τα βρίσκουμε στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κατεψυγμένα.

Για τα νωπά ως καταναλωτές πρέπει να προσέχουμε:

• Την οσμή η οποία πρέπει να είναι η οσμή της θάλασσας και όχι οσμή αμμωνίας ή οποιαδήποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν.

• Την επιφάνεια του σώματος να είναι υγρή και γυαλιστερή.

• Τα πλοκάμια - βεντούζες να είναι ανθεκτικά στο τράβηγμα.

• Τη σάρκα να είναι συμπαγής, ελαστική και γυαλιστερή.

• Τα μάτια να είναι γυαλιστερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες.

Γενικά, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε ότι το ροζ χρώμα της επιφάνειας της σάρκας είναι η συχνότερη εμφανής αλλοίωση. Τα μπαγιάτικα μυρίζουν δυσάρεστα και με ελαφρό τράβηγμα τα πλοκάμια κόβονται εύκολα
Για τα κατεψυγμένα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτά πωλούνται συσκευασμένα χωρίς παραμορφώσεις του περιεχομένου και με ένα απαλό στρώμα πάγου επάνω τους (επίπαγος). Όταν γίνεται η απόψυξη το περιεχόμενο πρέπει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Δίθυρα Οστρακοειδή (μύδια, κυδώνια, γυαλιστερές, στρείδια, αχιβάδες, χτένια, κλπ)

Εφόσον πωλούνται με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά και αυτό φαίνεται από:

• Τα κελύφη τα οποία πρέπει να είναι κλειστά και να ανοίγουν πολύ δύσκολα ή αν είναι μερικώς ανοιχτά με την ελάχιστη πίεση πάνω στο κέλυφός τους να κλείνουν μόνα τους ερμητικά.

• Το περιεχόμενο που πρέπει να είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.

• Τη σάρκα που πρέπει να είναι υγρή, γερά προσκολλημένη στο κέλυφος (συστολή σώματος με τσίμπημα καρφίτσας ή σταγόνων λεμονιού).

Όσον αφορά τα αποφλοιωμένα μύδια που πωλούνται πάνω σε πάγο, θα πρέπει η σάρκα τους να είναι γυαλιστερή, συνεκτική και να έχει μυρωδιά θάλασσας. Τα μύδια πωλούνται επίσης και κατεψυγμένα με ένα κέλυφος ή χωρίς κελύφη. Τα αποκελυφωμένα συσκευάζονται μέσα σε πλαστικές σακούλες, με μία ποσότητα πόσιμου νερού. Επάνω στη συσκευασία πρέπει να υπάρχει υγειονομικό σήμα με τη σφραγίδα της εγκατάστασης. Η ημερομηνία ανάλωσης πρέπει να απέχει το πολύ 5 ημέρες από την ημέρα της αποκελύφωσης.

Μαλακόστρακα (γαρίδες, καραβίδες, αστακοί, καβούρια, κλπ)

Τα βρίσκουμε στην αγορά είτε ως νωπά ή είτε ως κατεψυγμένα.

Για τα νωπά πρέπει:

• Η οσμή να είναι ευχάριστη (θάλασσα).

• Τα πόδια τους να είναι στερεά κολλημένα στο σώμα και σκληρά.

• Η μεμβράνη του θώρακα να είναι τεντωμένη, ανθεκτική και διαφανής.

• Το κεφάλι και ο θώρακας να είναι ανοιχτόχρωμα, όχι μελανού χρώματος και να μην έχουν μαύρες κηλίδες.

• Να έχουν αντανακλαστικές κινήσεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά.

Γενικά, να γνωρίζουμε ότι οι φρέσκες γαρίδες γλιστρούν εύκολα από το χέρι, ενώ οι αλλοιωμένες δίνουν την αίσθηση ζέστης όταν βυθίζουμε τα χέρια μας στο κιβώτιο που τις περιέχει. Για τα κατεψυγμένα ισχύουν ότι και για τα φρέσκα.

Αχινοί

Οι αχινοί πρέπει κατά την αγορά τους να είναι ζωντανοί.

Όταν επιλέγουν κονσέρβες ιχθυηρών που διατηρούνται στο ψυγείο ή εκτός ψυγείου, οι καταναλωτές θα πρέπει να προσέχουν να μην είναι διογκωμένες, να μην παρουσιάζουν εξωτερική σκουριά, να μην υπάρχει διαρροή του υγρού περιεχομένου. Επίσης, είναι προς όφελος των καταναλωτών να διαβάζουν προσεκτικά τις ενδείξεις στη συσκευασία, ιδιαίτερα την ημερομηνία λήξης και να παρατηρούν εάν υπάρχει η επωνυμία του παρασκευαστή και ο κωδικός αριθμός Ε.Ε. της επιχείρησης.

Θα πρέπει, επίσης, να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο κανονικό χρώμα του περιεχομένου της τυποποιημένης συσκευασίας ή της κονσέρβας και μετά το άνοιγμα στο κανονικό χρώμα των εσωτερικών τοιχωμάτων της κονσέρβας και στη μυρωδιά του περιεχομένου.

Άλλα σαρακοστιανά εδέσματα

Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα ομοιόμορφο, σύσταση μαλθακή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Πιθανή αλλοίωση στον ταραμά διαπιστώνεται από την εμφάνιση μούχλας, την ξηρότητα ή την τάγγιση.

Το τουρσί θα πρέπει να καταναλώνεται με φειδώ από άτομα με ευαισθησία στο στομάχι. Τέλος, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδεικνύουν οι καταναλωτές που πάσχουν από αλλεργίες στην επισήμανση του χαλβά, προκειμένου να μην καταναλώσουν χαλβά που περιέχει αλλεργιογόνα συστατικά.

Πηγή: ΕΦΕΤ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ygeiaonline.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6372&catid=68