Το μάθημα των θρησκευτικών

Το μάθημα των θρησκευτικών και πάλι στο στόχαστρο

υπό Αναστασίου Ν. Μαρίνου

Δρος Νομικής

Αντιπροέδρου του ΣτΕ ε.τ.

Η προσπάθεια αποθρησκευτικοποιήσεως του λαού της Ελλάδος η οποία άρχισε την περίοδο της "Μεταπολίτευσης", όταν ο τότε "Εθνάρχης" εξεστόμισε προς τον Μακαριστόν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών Σεραφείμ την γνωστήν φράση: "να χωρίσουμε τα τσανάκια μας", ουδέποτε εγκατελείφθη. Συνεχίσθηκε έκτοτε και επειδή δεν κατέστη δυνατόν να ολοκληρωθεί συνεχίζεται μέχρι σήμερον.

Είναι εθνικώς απαραίτητο να υπενθυμίσουμε την μέχρι σήμερα πορεία αυτής της προσπάθειας.:

Στάδιον πρώτον:

Με υπόδειξη του τότε "Εθνάρχη" επεχειρήθη να εισαχθεί χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας με το Σχέδιον Συντάγματος του 1975 χωρίς να ενημερωθεί επί τούτου ο λαός. Έγινε προσπάθεια λαθραίας εισαγωγής χωρισμού. Έπρεπε να αντιδράσει ο υπογράφων το παρόν κείμενον με δημόσια ανακοίνωση από του βήματος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών την Ι6ην Ιανουαρίου 1975 διά να τροποποιηθεί το Σχέδιον και το κείμενον του Συντάγματος να λάβει την σημερινήν του μορφήν (Βλ. περί αυτού το βιβλίον του υπογράφοντος το παρόν: Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας,1984, εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος σελ.18. εξ.)

Στάδιον δεύτερον:

Μετά την αποτυχίαν του Σχεδίου του "Εθνάρχη" την προσπάθειαν αποθρησκευτικοποιήσεως του λαού ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ και αυτήν φοράν ετέθη στο στόχαστρον το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Κατά την φάσιν αυτήν το θέμα έφθασε στο Συμβούλιον της Επικρατείας (ΣτΕ) το Στ' Τμήμα του οποίου υπό την προεδρίαν του υπογράφοντος το παρόν εξέδωκε την ύπ' άριμ.3356/1985 ομόφωνη απόφαση του με την οποίαν εγένοντο δεκτά τα έξης: α) Το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να διδάσκεται υποχρεωτικά κατά το ορθόδοξον χριστιανικόν δόγμα και επί "ικανόν" αριθμόν ωρών διδασκαλίας εβδομαδιαίως. β) Οι μαθηταί οι οποίοι είναι ορθόδοξοι υποχρεούνται να παρακολουθούν το μάθημα αυτό ως επίσης και να μετέχουν στις άλλες θρησκευτικού περιεχομένου σχολικές εκδήλωσεις(προσευχή, εκκλησιασμός), γ)0ι μαθηταί οι οποίοι είναι ετερόδοξοι, ετερόθρησκοι ή άθεοι έχουν το δικαίωμα να απέχουν αζημίως της παρακολουθήσεως του μαθήματος αυτού ἐπίμόνῃ τῇ δηλώσει των γονέων ή κηδεμόνων αυτών ότι έχουν εκ των ως άνω λόγων πρόβλημα θρησκευτικής συνειδήσεως. δ) Η δήλωσις αυτή των γονέων ή κηδεμόνων δεν προσβάλλει την θρησκευτικήν ελευθερίαν των δηλούντων ή των μαθητών.

Η απόφασις αυτή προεκάλεσε πολλές αντιδράσεις oι οποίες εκδηλώθηκαν και δι' επιθέσεων κατά του προσώπου του υπογράφοντος το παρόν κείμενον εις τον όποιον απέδωσαν τον χαρακτηρισμὀν του "φασίστα" επειδή ....εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή. Το αστείον δε είναι ότι κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου επετέθη και ένας καθηγητής της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών ο όποιος την εσχολίασε χωρίς να την έχει μελετήσει, δηλαδή έκρινε με βάση όσα είχε αναγράψει δι' αυτήν ο Τύπος.

Στάδιον τρίτον:

Φυσικόν ήταν η απόφαση αυτή να δημιουργήσει πανικόν εις τούς κυβερνητικούς παράγοντας οι οποίοι συνέχιζαν την προσπάθεια του "Εθνάρχη" και οι οποίοι απεφάσισαν, αυτή την φορά, να ακολουθήσουν άλλην οδόν πονηράν και ύπουλον διά να ολοκληρώσουν την συγκεκριμένη προσπάθεια. Με απόφαση δηλαδή του Υπουργού Εθνικής Παιδείας (τότε δεν είχε καταργηθεί ακόμα το επίθετο "Εθνική") απεφασίσθη η μείωσις των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών σε μία ώρα εβδομαδιαίως. Επίστεψαν ότι διά του τρόπου αυτού το μάθημα θα αχρηστευόταν στην ουσία. Επλανήθησαν όμως διότι το θέμα επανήλθεν εις το ΣτΕ το Στ’ Τμήμα του οποίου υπό την προεδρία και πάλιν του υπογράφοντος το παρόν κείμενον, εξέδωκε την υπ' αριθμ. 2I76/I995 απόφαση με την οποίαν εγένοντο δεκτά τα εξής: α) Επανελήφθη κατά το κύριον περιεχόμενον η προηγουμένη απόφαση, β) Ακυρώθηκε η απόφαση του Υπουργού Παιδείας διά τον λόγον ότι η μία (1) ώρα διδασκαλίας εβδομαδιαίως του μαθήματος των θρησκευτικών δεν ήτο "κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας" ό "ικανός αριθμός ωρών διδασκαλίας ο οποίος, σύμφωνα με την προηγουμένη απόφαση του ΣτΕ επιβάλλεται κατά το Σύνταγμα, να διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικών. Η τελευταία αυτή κρίσις του ΣτΕ δεν ήτο κρίσις δικαστηρίου ουσίας, αλλά κρίσις ακυρωτική τούθ' όπερ έχει σημασίαν δι' όσους γνωρίζουν την διαφοράν. Το κρίσιμον αυτό σημείον της αποφάσεως δεν το αντελήφθησαν όμως ορισμένοι ή έκαναν ότι δεν το αντελήφθησαν ή δεν ήσαν σε θέση να το αντιληφθούν και άσκησαν κριτικήν κατά της αποφάσεως επιστημονικώς εσφαλμένη. Βλ. π.χ. τον Σταύρο Τσακυράκη, εις ΝοΒ Ιανουαρίου 1999 σελ. 145, ο οποίος ισχυρίζεται ότι το ΣτΕ παρεβίασε με την απόφαση του το δημοκρατικό πολίτευμα, αποσιωπά όμως ότι η πρώτη απόφαση του ΣτΕ παραπέμπει σε ρητές διατάξεις της κοινής νομοθεσίας δηλαδή στην βούληση του λαού με τις οποίες ορίζεται ότι ή Παιδεία αποβλέπει εις την κατά το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα ανάπτυξη της "θρησκευτικής" συνειδήσεως των μαθητών και τις οποίες διατάξεις δεν έκρινε το ΣτΕ ότι είναι αντισυνταγματικές.

Στάδιον τέταρτο:

Η κατάσταση εις το θέμα αυτό παρέμεινεν έκτοτε, ως είχε κρίνει το ΣτΕ και όλως αιφνιδίως οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ επανήλθαν επ' αυτού υπό άλλην μορφήν επιθέσεως. Ειδικότερα άρχισαν σκέψεις και προτάσεις για καθιέρωση "θρησκειολογικής" διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών δηλαδή να εισέρχονται στις σχολικές αίθουσες διδάσκαλοι όλων των θρησκειών και να διδάσκει ο κάθε ένας την δική του θρησκεία. Αλλά και αυτή ή λύση ήταν αντίθετη με ό,τι είχεν ορίσει το ΣτΕ και ο υπογράφων το παρόν αναγκάσθηκε να αντιδράσει δημοσία (Βλ. ΕΣΤΙΑ της Ι4.Ι.20ΙΙ).

Στάδιον πέμπτον:

Επηκολούθησε μετ' ολίγον και νέα προσπάθεια με πρόταση αντικαταστάσεως του μαθήματος των θρησκευτικών διά του μαθήματος "Θρησκεία και Κόσμος". Άλλα και εις την πρόταση αυτή αντέδρασεν ο υπογράφων το παρόν (Βλ. ΕΣΤΊΑ 7.4.2011).

Στάδιον έκτον:

Το Υπουργείον Διά Βίου Μάθησης ούτε τότε έκανε πίσω αλλά άρχισε να δίνει με εγκυκλίους προς τους Διευθυντές των Σχολείων οδηγίες, όσον αφορά το μάθημα των θρησκευτικών, οι οποίες ήσαν αντίθετες προς ό,τι είχε κρίνει το ΣτΕ. Το λυπηρό δε είναι ότι προς το πνεύμα των εγκυκλίων αυτών είχαν από παλιότερα συνταχθεί και ο τότε Συνήγορος του Πολίτη κ. Καμίνης και ο Πρόεδρος της Αρχής Προσωπικών Δεδομένων. Ο υπογράφων αντέδρασε και πάλιν εγγράφως (Βλ. ΕΣΤΙΑ 26.6.2011). Και εφθάσαμεν αισίως εις το σημερινόν στάδιον.

Στάδιον έβδομον:

Tο Υπουργείον Διά Βίου μάθησης έστειλε στα σχολεία (Δημοτικό και Γυμνάσια) "Ειδικό Πιλοτικό Πρόγραμμα Σπουδών στα θρησκευτικά" και με το πρόγραμμα αυτό εις το μάθημα των θρησκευτικών δίδεται περιεχόμενο θρησκειολογικό διότι περιέχει ιστορικοσυγκριτική θεώρηση των θρησκειών (Ιουδαϊσμού, Μουσουλμανισμού, Ινδουισμού, Ταοϊσμού και Κομφουκιανισμού) σε σχέση με τον Χριστιανισμό. Αλλά και τα θέματα του Χριστιανισμού φαίνονται να αναλύονται όχι με βάση την επιστήμην της Θεολογίας και το Δόγμα, αλλά κατά τρόπον εμπειρικόν και κοινωνικόν. Με άλλα λόγια με βάση αυτές τις οδηγίες η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών δεν πραγματοποιείται στα πλαίσια του Ορθοδόξου Χριστιανικού Δόγματος, αλλά αποτελεί μίαν ιστορικήν και μόνον αφήγησιν, δυσνόητη εν πολλοίς, και γι' αυτό σε πολλά σχολεία οι δάσκαλοι και οι καθηγητές αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν τις οδηγίες αυτές, ως μας επληρηφόρησαν πολλοί αρμόδιοι.

Πέραν αυτού υπάρχει μία αοριστία ως προς τον αριθμόν των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών. Με άλλα λόγια το Υπουργείον περιφρονεί το περιεχόμενο των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας και προσπαθεί η περιφρόνηση αυτή να γίνεται κατά τρόπον συγκεκαλυμένον, εφ' όσον μάλιστα δεν έχει διανεμηθεί και βιβλίο για το μάθημα των θρησκευτικών.

Η προσπάθεια όμως αποθρησκευτικοποιήσεως της νεολαίας εκδηλώνεται τώρα τελευταία όχι μόνο από το Υπουργείον Διά Βίου μάθησης, αλλά και από διαφόρους άλλους δημόσιους λειτουργούς. Έτσι ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Γ. Καμίνης, όπως αναφέρουν πληροφορίες, απηγόρευσε την τέλεση πρωινής προσευχής στις κατασκηνώσεις του Δήμου, ο δε βουλευτής του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς κ. Γρ. Ψαριανός έκαμε, επερώτηση στην Βουλήν διαμαρτυρόμενος διότι, ενώ είμαστε, όπως λέγει, μία "ελεύθερη πολυπολιτισμική και ανεξίθρησκη κοινωνία", τείνουμε με τους αγιασμούς στα σχολείο: να γίνουμε ένα "θεοκρατικό καθεστώς. Για την τελευταίαν αυτήν ενέργειαν αντέδρασα δημοσία (Βλ. Εφημ. ΕΣΤΙΑ της 21.10.2011).

Όλα όμως αυτά αποδεικνύουν ότι η προσπάθεια αποθρησκευτικοποιήσεως της νεολαίας κινείται βάσει σχεδίου και ο καθείς είναι ελεύθερος να υπόθεση ποίοι πατρονάρουν αυτό το σχέδιο. Η πολιτική ηγεσία του τόπου δεν πρόκειται να ασχοληθεί με το ζήτημα.

Νοέμβριος 2011

ΠΗΓΗ: http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7234:to-mathima-ton-thriskeutikon-kai-pali-sto-stoxastro-tou-anastasiou-n-marinou&catid=255&Itemid=334

Προσευχή...

Έκαναν μόνοι τους προσευχή στο σχολείο!

- Προσευχή; Κοιτάξτε, δεν μου αρέσουν τα αστεία πρωί-πρωί.

- Γιατί αστείο, κύριε; Κάθε πρωί δεν κάνουμε προσευχή πριν να μπούμε στος τάξεις; Αφού σήμερα έβρεχε και δεν κάναμε έξω, γιατί να μην κάνουμε στην τάξη;

- Άλλο έξω και άλλο στην τάξη. Δεν επιτρέπεται από το νόμο.

- Δεν επιτρέπεται η προσευχή; Έξω επιτρέπεται και μέσα απαγορεύεται; Τι νόμος είναι αυτός;

- Εμείς θα κάνουμε προσευχή. Αν δεν θέλετε, εσείς μπορείτε να μη συμμετέχετε.

Σύσσωμη η τάξη σηκώθηκε όρθια.

 Άρχισε ένας στην αρχή και μία-μία ενώνονταν οι φωνές ώσπου κατέληξαν σε μία ομοβροντία:

«Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός…».

Δεν έλειψε κανείς.

Δεν προβληματίστηκε ούτε ένας για τα σχόλια του καθηγητή ή για την βαθμολογία.

Το περιστατικό συνέβη σε Λύκειο της περιφέρειας Θεσσαλονίκης.

Εύγε σε όλο το τμήμα. Μείνετε αδέσμευτοι και ανυπότακτοι, παιδιά, πάντα για τα μεγάλα και τα ωραία!

Μία σπίθα χρειάζεται για να ανάψει η πυρκαγιά. Κι απ’ ότι φαίνεται αυτή η σπίθα κρατιέται ακόμη αναμμένη στις καρδιές κάποιων νέων, κάποιων 16χρονων, 17χρονων παιδιών. Δεν διαδηλώνουν στους δρόμους, δεν πετροβολούν, δεν σπάζουν αλλά εντούτοις επαναστατούν. Απαιτούν με τη στάση τους να παραμείνει η παιδεία μας ελληνοχριστιανική. Ελπίζουμε ότι κάποιος θα τους ακούσει.

Κρης

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://orthodoxgreek.blogspot.com/

Ο Απόστολος Ανδρέας (30 Νοεμβρίου)

Oμιλία για τον Απόστολο Ανδρέα

Σεβασμιότατος Μεσογαίας κ Λαυρεωτικής κ.Νικόλαος

στον Άγιο Ανδρέα Πατρών ομιλεί για τον Απόστολο Ανδρέα

Απολυτίκιο Αγίου Ανδρέα

Ήχος δ΄

Ως των Αποστόλων Πρωτόκλητος και του κορυφαίου αυτάδελφος τον Δεσπότην των όλων, Ανδρέα, ικέτευε, ειρήνην, τη οικουμένη δωρήσασθαι και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

Απολυτίκιο Αγίου Ανδρέα

Ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός -

ισοκρατούν π. Ιωάννης Μπούτσης, π. Λάμπρος Κεφαλληνός, Γεώργιος Σάββας, Γρηγόρης Χατζηλυμπέρης, Νικόλαος Καββαδίας, Κωνσταντίνος Σκαρμούτσος, Θωμάς Καραγεώργος, Καβαρνός Εμμανουήλ.

μονταζ - επεξεργασία: Θωμάς Καραγεώργος.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ευγενία Τελιζένκο.

Επεξεργασία: Ενορία Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου 40 Εκκλησιών

Η μικρή αυτή ταινία είναι ρωσικής παραγωγής. Ως εκ τούτου, αναφορικά με κάποια γεγονότα του βίου του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, πηγή τους αποτελεί η ρωσική παράδοση. Σύμφωνα με τον καθ΄ ημάς Συναξαριστή, ο Άγιος Ανδρέας καρφώθηκε (δεν δέθηκε με σχοινιά) πάνω στον σταυρό (σχήματος Χ), ίσως μάλιστα και ανάποδα (υπάρχουν τέτοιες εικονογραφήσεις). Το ότι έφθασε μέχρι το σημερινό Κίεβο κι ότι ευλόγησε τον τόπο και προφήτεψε την δόξα της Εκκλησίας στη Ρωσία, είναι ρωσικός θρύλος. Μιά μικρή επισήμανση: αναφέρεται στην ταινία η κακομεταχείρηση του Αποστόλου Ανδρέα από τους κατοίκους της Σινώπης. Ο Συναξαριστής αναφέρει ότι του επιτέθηκαν με μανία και αγριότητα, τον κακοποίησαν άσχημα, τον έσυραν, σχεδόν πεθαμένο, έξω από την πόλη τους, και τον παράτησαν πάνω στην κοπριά. Μάλιστα, κάποιος αγριάνθρωπος, με τα δόντια του, έκοψε ένα δάχτυλο από το χέρι του Αγίου Ανδρέα. Όμως, ο Χριστός δεν άφησε αβοήθητο τον άνθρωπό Του. Του εμφανίστηκε, του θεράπευσε τις πληγές, του αποκατέστησε το χέρι, και του σύστησε να μήν αμελεί το κήρυγμα του Ευαγγελίου.

Όταν την άλλη μέρα οι Σινωπείς είδαν τον Απόστολο απολύτως υγιή, χωρίς ίχνος κακοποίησης, θαύμασαν, και πίστεψαν στον Χριστό.

Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι ο Χριστός, ζήτησε από τον Άγιο Ανδρέα, με αυστηρή σύσταση, να μήν αμελεί τον ευαγγελισμό του κόσμου. Είναι συγκλονιστικό το γεγονός, από τη μιά να βλέπουμε τον Θεό να αγωνιά για την σωτηρία των ανθρώπων, και από την άλλη εμείς να αμελούμε και να αδιαφορούμε. Ο ευαγγελισμός των γύρω μας είναι έργο όλων μας. Ο καθένας όπου έχει ταχθεί. Και το καλύτερο κήρυγμα είναι η ίδια μας η ζωή. Όταν ζούμε το Ευαγγέλιο, όταν βιώνουμε τον Χριστό, τότε μιλάνε τα έργα μας. Οι Απόστολοι περιόδευσαν σ΄ όλο τον τότε γνωστό κόσμο και κήρυτταν στους ανθρώπους το Ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού. Ο Κύριος ήταν πάντα μαζί τους, και επιβεβαίωνε του λόγου το αληθές «δια των επακολουθούντων σημείων», δηλαδή με τα αναρίθμητα θαύματα που αυτοί επιτελούσαν στο όνομά Του.

Ο ΄Απόστολος Ανδρέας (30 Νοεμβρίου)

 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο Μέγας

 Ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἅγιον Ανδρέαν τὸν Ἀπόστολον

Α' . Ὁρῶν τὴν λαμπρὰν ταύτην ἀγέλην τοῦ Πνεύματος καὶ εἰς τὸ γαληνὸν ἀληθῶς καὶ ἀκύμαντον πέλαγος, ἀποστολικὴν ὑπερβεβλημένην σαγήνην, τῆς δεσποτικῆς φωνῆς ὑπομιμνήσκομαι βοώσης• «Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων»(2). Ὢ φωνῆς ἐνεργοῦς! Ὢ ρημάτων διὰ πραγμάτων γνωριζομένων! Ὢ τῆς ἀληθοῦς ὑποσχέσεως καθ' ἡμέραν αὐξανομένης! Τίνος γὰρ ἡ πολυάνθρωπος αὕτη θήρα; Τὶς ὁ τὴν περιφανῆ ταύτην ἀθροίσας πανήγυριν, ἢ δῆλον, ὡς ὁ περιφανὴς τῶν ἀποστόλων Ἀνδρέας; ὁ ἁπλώσας τῆς γλώττης καὶ τῆς μνήμης τὰ θήρατρα• ἵνα, τὴν ἱεράν ταύτην ἐμπλήσας ὁλκάδα(3) τοῖς οἴαξι(4) τῆς ἀποστολῆς, πρὸς οὐρανὸν ἰθύνη(5) τὸ σκάφος. Καὶ ποῖα τὰ τῆς ἄγρας πρωτεῖα; Ποῖα δὲ τῶν καμάτων τὰ ἀκροθίνια(6); Οἱ τὸν τῆς ἱερωσύνης περίβολον ταῖς ἀρεταῖς περιφαιδρύνοντες. Οἱ πρῶτοι τὰς ἀποστολικὰς ταύτας ὑπερθέντες(7) ἀγκάλας, καὶ τοὺς ἔξω πλανωμένους πρὸς σωτηρίαν ἀγρεύσαντες. Ἀλλ' ἢ καὶ τῆς παρούσης ἡμῖν πανηγύρεως ὁ μέγας οὗτος Ἀνδρέας τὰς προφάσεις δέδωκεν• ἀλλ' ὅ γε πᾶς τῶν ἀποστόλων συνεκτιμᾶται χορός. Οὕς γὰρ ἡ χάρις συνῆψεν, οὐ διίστησι τόπος. Καὶ καθάπερ εἴ τις τῶν ἐκ πολυτελείας διηνθισμένων λίθων ἐπαινεῖν ἐθελήσειε στέφανον, ὅτου ἂν τοῖς ἐπαίνοις περιδράξηται μέρους, τὸν ὅλον συνθαυμάζει τοῖς μέρεσι• ἢ καθάπερ, χρυσῆν τινα σειρὰν ὁρῶν τις, ὅπη(8) ἂν ἅψαιτο(9), τὸ πᾶν συνεκίνησεν• οὕτω καὶ ὁ πρὸς ἕνα τῶν ἀποστόλων λόγος βαδίζων δι' αὐτοῦ συνέχει τοὺς ἅπαντας κατὰ τὴν τοῦ θεσπεσίου Παύλου φωνὴν• «Εἰ χαίρει ἕν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη»(10). Ποίαν γὰρ ἂν μελῶν ἁρμονίαν οὕτως ἡ φύσις ἐξύφηνεν, ὡς τὴν τῶν ἀποστόλων χορείαν ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις συνήρμοσε; Μία γὰρ ὄντως χάρις, ἡ τοὺς ἀποστόλους τῷ Δεσπότῃ στρατολογήσασα.

Β' . Δεῦρο οὖν ἐπὶ τοὺς πάντας, καὶ διὰ πάντων τὸν καθ' ἕνα θαυμάσωμεν. Ἀνδρέας ὁ τῆς ἀποστολικῆς ἀνδρείας ἐπώνυμος, ὁ πρῶτος διδάσκαλον τὸν Δεσπότην ἐπιγραψάμενος• ἡ τῆς ἀποστολικῆς χορείας ἀρχή• ὁ πρὸς τὴν δεσποτικὴν παρουσίαν ὀξυδερκής, ὁ τῆς Ἰωάννου μαθητείας τὴν Χριστοῦ διδασκαλίαν ἀνταλλαξάμενος• ἡ τῶν τοῦ Βαπτιστοῦ ρημάτων σφραγίς. Ἦν μὲν γὰρ τῶν Ἰωάννου μαθητῶν ὁ δοκιμώτατος• ἐν λυχνιαίῳ φέγγει ζητῶν τοῦ φωτὸς τὴν ἀλήθειαν, ὥσπερ τις ἐν ἀμυδροτέραις αὐγαῖς πρὸς τὰς Χριστοῦ μαρμαρυγὰς ἐθιζόμενος. Ἀλλ' ὁ μὲν Ἰωάννης τέως τοῖς Ἰορδάνου νάμασιν(11) ἐφεστὼς(12) τὰς Ἰουδαίων ἀγέλας ἐβάπτιζε, τοῖς Μωσέως προστάγμασιν ἀντιφάρμακον ἐν ὕδασι κατασκευάζων μετάνοιαν, καὶ Μωσαϊκοῦ ξίφους τὴν ἀκμὴν ἀνακόπτων τοῖς ρεύμασιν. Οἷς γὰρ ἡ τοῦ νόμου παράβασις θάνατον ἔτεκε, τούτους προεξαρπάζων ὁ Βαπτιστὴς τῇ μετανοίᾳ προέπεμπεν. Ἐπειδὴ γὰρ μήπω παρῆν(13) ὁ καταλύων τὸν θάνατον, ταῖς διὰ τοῦ βαπτίσματος ὑπερθέσεσιν(14) ὁ θάνατος ἐπραΰνετο, ἀκούσιον φιλανθρωπίαν διὰ μετανοίας ἐκπαιδευόμενος. Ὅτε δὲ παρῆν ὁ Δεσπότης κρυπτόμενος τῇ τῆς οἰκονομίας σοφίᾳ, καὶ κρύπτων τῆς ἀξίας τὴν ἀστραπὴν ἐν περιβολαίῳ θνητῷ, γνοὺς ὁ Ἰωάννης, εὐθὺς τὸν παιδευτὴν εἰς δορυφόρον μετέβαλε, καὶ τὴν χεῖρα συστείλας κῆρυξ τοῦ παρόντος ἐγένετο• «Ἴδε, ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου»(15). Οὗτος, φησίν, ὁ τοῦ θανάτου λυτήρ. Οὗτος ὁ τῆς ἁμαρτίας ἀναιρέτης. Ἐγὼ δὲ νυμφαγωγός, οὐ νυμφίος ἀπέσταλμαι. Δορυφόρος, οὐ Δεσπότης ἐλήλυθα.

Γ'. Τούτοις τοῖς ρήμασιν ὁ τῶν ἀποστόλων περιφανέστατος Ἀνδρέας νυττόμενος(16), τὸν παιδευτὴν καταλείψας πρὸς τὸν κηρυττόμενον ἔδραμε• καὶ δεξάμενος τοῦ λόγου τὸ σύνθημα, γίνεται τῆς Ἰωάννου γλώσσης ὀξύτερος• καὶ τῷ Δεσπότῃ προσελθών, ἐδείκνυ τὸν πόθον τῷ σχήματι, κοινωνὸν τοῦ δρόμου τὸν εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην συναπαγόμενος• καὶ ἄμφω(17), τὸν λύχνον ἀφέντες, ἐπὶ τὸν ἥλιον φέρονται. Ἀνδρέας ἡ πρώτη τῶν ἀποστόλων φυτεία• οὗτος ἀνεωξε τῆς Χριστοῦ μαθητείας τὰς πύλας• πρῶτος τῆς προφητικῆς γεωργίας τοὺς καρποὺς ἐτρύγησε, καὶ τὰς ἁπάντων ἐλπίδας ὑπερδραμών(18), πρῶτος τὸν παρὰ πάντων προσδοκώμενον περιπτύσσεται. Πρῶτος ἔδειξε τὰ τοῦ νόμου προστάγματα προθεσμίᾳ μετρούμενα. Πρῶτος τὴν Μωσέως ἔστησε(19) γλῶτταν, μετὰ Χριστὸν λαλούσης οὐκ ἀνασχὀμενος(20), οὐχ ὑβριζόμενος, οὐχ ὑβρίζων τῶν Ἰουδαίων τὸν παιδευτὴν• ἀλλὰ προτιμῶν τοῦ πεμφθέντος τὸν πέμψαντα• μᾶλλον δὲ πρῶτος ὤφθη τὸν Μωσέα τιμῶν• Ὁ πρῶτος ἐπέγνω τὸν ὑπ' ἐκείνου προφητευόμενον• «Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ• αὐτοῦ ἀκούετε»(21). Παραιτεῖται τὸν νόμον τῷ νόμῳ πειθόμενος. Ἤκουσε Μωσέως λαλοΰντος• «Αὐτοῦ ἀκούετε.» Ἤκουσεν Ἰωάννου βοῶντος. «Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ»• καὶ γέγονε πρὸς τὴν δεῖξιν αὐτόμολος. Ἐπιγνοὺς δὲ τὸν προφητευθέντα προφήτην, χειραγωγεῖ τὸν ἀδελφὸν πρὸς τὴν εὕρεσιν. Ἅγνοοῦντι τῷ Πέτρῳ τὸν θησαυρὸν δείκνυσιν «Εὐρήκαμεν τὸν Μεσσίαν»(22) ὅν ἐποθοῦμεν. Οὗ τὴν παρουσίαν ἠλπίσαμεν, τούτου τὴν θεωρίαν ἁρπάσωμεν. Εὑρήκαμεν ὅν προφητικαὶ βοῶσαι σάλπιγγες ἀναμένειν ἐκέλευον. Ἤνεγκεν(23) ὁ χρόνος ὅν ἡ χάρις ἐκήρυττεν, ὅν ἤλπισεν ὁ πόθος ἰδεῖν ὄμμασιν. Εὗρε γάρ, φησίν, οὗτος τὸν ἀδελφον τὸν ἴδιον Σίμωνα, καὶ μερίζεται πρὸς αὐτὸν τῆς θεωρίας τὸν θησαυρόν. Χειραγωγεῖ πρὸς τὸν Δεσπότην τὸν Πέτρον. Ὢ παραδόξου θαύματος! Οὕτω μαθητὴς Ἀνδρέας καὶ καθηγητὴς ἀνθρώπων καθίσταται. Ἀπὸ τοῦ διδάσκειν τοῦ μανθάνειν ἀπήρξατο• ἁρπάζει τῆς ἀποστολῆς τὴν ἀξίαν. Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν. Ὢ πόσας νύκτας ἀύπνους ἀνύσαντες(24) παρὰ τοῖς Ἰορδάνου ρείθροις, νῦν ὅν ἐποθοῦμεν εὑρήκαμεν! Οὐκ ἦν βραδὺς μετὰ τὴν φωνὴν ὁ Πέτρος• Ἀνδρέου γὰρ ἦν ἀδελφός• καὶ θερμῇ τῇ γνώμῃ τὰς ἀκοὰς ἐκπετάσας ἠπείγετο.

Δ'. Λαβὼν τὸν Πέτρον ὁ Ἀνδρέας τῷ Δεσπότῃ προσάγει τὸν μεριστήν(25)τῆς φύσεως, κοινωνὸν τῆς μαθητείας ἀπεργασάμενος. Τοῦτο πρῶτον Ἀνδρέου κατόρθωμα. Ηὔξησε τῶν ἀποστόλων τὸν ἀριθμὸν προσήνεγκε Πέτρον, ἵν' εὕρη Χριστὸς τὸν τῶν μαθητῶν κορυφαῖον. Ὥστε καὶ ἐν οἷς ὕστερον εὐδοκιμῶν ὁ Πέτρος εὑρίσκεται, παρὰ Ἀνδρέου τῆς εὐδοκιμήσεως ἔχει τὰ σπέρματα. Ἀλλ' ἡ τῶν ἐπαίνων ἰσόρροπος ἐξ ἑκατέρων πρὸς ἀλλήλους ἀντίδοσις γίνεται. Οἰκειοῦνται γὰρ τὰ ἀλλήλων ἀγαθά, καὶ τοῖς ἀλλήλων ἀγαθοῖς ἐναβρύνονται(26). Πόσην γοῦν ἤνεγκε τοῖς πᾶσι χαρὰν ὁ Πέτρος πρὸς τὰς δεσποτικὰς ἐρωτήσεις ὀξέως(27) ἀποκρινόμενος, καὶ λύσας σιωπὴν μαθητῶν ἐρυθριῶσαν; «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»(28). Καὶ ὡς αὐτὸς ὢν τῶν ἐρωτηθέντων ἡ γλώττα, ἢ ὡς ἁπάντων ἐν ἐκείνῳ λαλούντων, μόνος ὑπὲρ πάντων ἐφθέγγετο• «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος»(29), μιᾷ φωνῇ καὶ τὸν οἰκονομοῦντα, καὶ τὴν οἰκονομίαν ἀποφθεγξάμενος. Ὢ συμφωνίας ρημάτων! οἷς γὰρ Ἀνδρέας τὸν Πέτρον ἐχειραγώγησε ρήμασι, τούτοις ἄνωθεν ὁ Πατὴρ τὸν Πέτρον ἐνηχῶν καθυπέγραφεν. Ἐκεῖνος ἔλεγεν «Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν». Ὁ Πατὴρ ὑπέβαλλε λέγων• «Σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος»• μόνον οὐχὶ ταῦτα πρὸς τὸν Πέτρον έγκελευσάμενος(30). Φθέγξαι, ὦ Πέτρε, τὰς Ἀνδρέου φωνὰς ἐρωτώμενος• φάνηθι τοῦ Διδασκάλου πρὸς ἀπόκρισιν ἑτοιμότερος. Οὐκ ἐψεύσατο πρὸς σὲ λέγων• «Τὸν Μεσσίαν εὑρήκαμεν». Σύ, τὴν Ἑβραΐδα φωνὴν εἰς Ἑλλάδα μεταστήσας, ἀναβόησον• «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱός τοῦ Θεοΰ τοῦ ζῶντος». Ὁρᾷς ὅσοις εὐθὺς ἐν προοιμίοις τῆς μαθητείας ὁ Ἀνδρέας ἐγκαλλωπίζεται.

Ε'. Ἀλλ' ἐπειδὴ τὰς πόλεις καταλιμπάνων(31) ὁ Σωτὴρ περιενόστει(32)τὴν ἔρημον, συμπεριήει(33) αὐτῷ τῶν ἀνθρώπων τὰ γένη, μηδὲ πρὸς βραχὺ τὸν χωρισμὸν ὑπομένοντα. Ἦν ἐν ἐρημίᾳ καὶ τροφῆς ἀπορία, καὶ ἡ γαστὴρ οὐκ ἐσπένδετο(34). Ὁ δὲ Σωτήρ, τῆς ἐρήμου λαβόμενος, θαῦμα παλαιὸν ἀνεζωπύρει" καὶ τῶν ἐν ἐρήμῳ ποτὲ θαυμάτων μάρτυρα πάλιν ἐποιεῖτο τὴν ἔρημον• καὶ τοὺς μαθητὰς ἐστιάτορας(35)προύβαλλετο(36), καὶ πρὸς αὐτοσχέδιον εὐωχίαν(37) τὰ πλήθη προτρέπεται. Τὸ τοίνυν(38) τῶν μαθητῶν πλῆθος πρὸς τὴν ἔνδειαν ἐταράττετο, καὶ πρὸς ἀλλήλους ὁρῶντες, τὸ δὲ μέλλον οὐκ ἐννοοῦντες τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς ἐλυμαίνοντο(39). Ἄλλος μὲν οὗν ἄλλο τι τῶν μαθητῶν ἐφθέγγετο, τὴν παροῦσαν ἀπορίαν ἐπαγγέλλοντες. Ἀνδρέας δέ, τῶν προσόντων, τὴν εὐτέλειαν ἐλέγχων, ἔλαθε(40) διδοὺς τῷ Σωτήρι τὰς προφάσεις τοῦ θαύματος. Τί γάρ φησιν; Οὐκ εἰσίν εἰ μὴ πέντε ἄρτοι, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια. Τί οὖν ὁ Σωτήρ; Φέρετέ μοι αὐτὰ ὧδε. Καὶ γέγονεν ἡ τῆς σπάνεως ὁμολογία τῶν ἀγαθῶν περιουσία.

ΣΤ' . Ἀλλὰ γὰρ ὁ Σωτὴρ ἤδη λοιπόν, τὰς ἐν γῇ διατριβὰς ἀνύσας, καὶ τὸν αὐτάρκη τοῖς μαθηταῖς συνδιατρίψας χρόνον, πρὸς οὐρανοὺς ἐκομίζετο• ἀπόστολοι δέ, τὴν οἰκουμένην διαλαβόντες, καὶ τοῖς σώμασι μερισθέντες, ἄλλος ἀλλαχόσε(41) τὰ τῆς χάριτος μετοχετεύων νάματα. Ἐνταῦθα τοίνυν ὁ μακάριος οὗτος Ἀνδρέας, Ἑλλάδα τε ὁμοῦ καὶ βάρβαρον ἐμπλήσας τῆς χάριτος καὶ δυσωπήσας πρὸς πίστιν τὰ ἔθνη τοῖς θαύμασιν, ἐπὶ τὸ τῆς ἀπιστίας μαχιμώτατον, τὴν Ἀχαΐαν λέγω, ἐπεστέλλετο. Ἔνθα δὴ πολλοὺς οὐρανῷ προσγράψας, εἷς διὰ τῆς πίστεως, σταυρῷ παραδίδοται• καὶ τρόπω τῆς τελευτῆς τὸν Δεσπότην μιμούμενος, ἵνα τῇ κοινωνίᾳ τοῦ πάθους δείξῃ τοῦ πόθου τὸ μέγεθος. Σταυρὸς οὗν ἐπὶ μέσῃ Ἑλλάδος ἐπήγνυτο, καὶ Ἀνδρέας ἐκρεμᾶτο, σταυρῷ τὸν σταυρωθέντα κηρύσσων, καὶ τοῖς ἥλοις(42) τοὺς ἥλους πιστούμενος, καὶ τῷ πάθει τὸ πάθος μαρτυρούμενος. Πέρας δὲ τοῦτο τῆς θνητῆς ζωῆς εὐράμενος, ἐνεργεστέραν(43) τῆς διδασκαλίας διὰ τοῦ πάθους τὴν δύναμιν ἐνδεικνύμενος. Οὕς γὰρ οὐκ ἔπεισε δημηγορῶν, τούτους ἀναιρεθεὶς ἐδυσώπησεν(44)• καὶ οὓς λαλῶν οὐχ εἵλκυσε, παθὼν ἐσαγήνευσε. Μερισθεὶς γὰρ οὐρανῷ καὶ γῇ, σώματι μὲν ἔχων τὴν γῆν, ψυχῇ δὲ τὸν οὐρανόν κληρωθείς, ἐποπτεύει τὰς τῶν ἀνθρώπων ἀγέλας, ἰάμασι καὶ θαύμασι τοὺς ἐπὶ γῆς δεξιούμενος. Ἐκείνης τῆς γεωργίας οἱ παρόντες ἀνεβλάστησαν στάχυες• ἐκ τῆς ἐκείνου διδασκαλίας οἱ τῆς πίστεως ἤνθησαν βότρυες(45). Καὶ ὑμεῖς οἱ τῆς εὐσεβείας διδάσκαλοι ἀπηντήκατε, οἱ τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἔμποροι πρὸς τὸν οὐρανῷ θαυμαζόμενον συνεληλύθατε. Χριστοῦ γὰρ ἔστι διὰ τοῦ μακαρίου Παύλου φωνή• «Εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν»(46). Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σημειώσεις

1. Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, πατριάρχης Ἀλεξανδρείας (328-335, 337-340, 346-356, 362, 363-365, 366-373 μ.Χ.), κατέστη «ζῶσα ἔκφρασις καὶ ἑρμηνεία τῆς ὀρθῆς πίστεως», καὶ οἱ ἀγῶνες του τὸν ἀνέδειξαν «τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας ἀληθῆ στύλον καὶ θεμέλιον, Πατέρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄχρι τερμάτων πάσης τῆς γῆς ἔνδοξον». Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 18η Ἰανουαρίου.

2. Μάτθ. δ' 19.

3. Μεγάλο ἱστιοφόρο πλοῖο.

4. Μοχλὸς μετακινῶν τὸ πηδάλιο, κν. τὸ πηδάλιο.

5. Ἐνεστ. τοῦ ρ. ἰθύνω: διευθύνω, κυβερνῶ.

6. Τὸ ἀνώτερο καὶ κάλλιστο μέρος τῶν θινῶν (σωρῶν σίτου ἢ κριθῆς).

7. Μτχ. ἀορ. β' τοῦ ρ. ὑπερτίθημι: θέτω ὑπεράνω.

8. Ἀναφορικὸ ἐπίρρημα: ὅπου, ὅπως.

9. Εὐκτ. μέσ. ἀορ. τοῦ ρ. ἅπτω: ἀγγίζω, συνάπτω.

10. Α' Κόρ. ιβ' 26.

11. Ρέον, ὑγρό, ὕδωρ. Ἐκ τοῦ ρ. νάω: ρέω.

12. Μτχ. παρακ. τοῦ ρ. ἐφίσταμαι: στέκομαι ἐπὶ τινος.

13. Παρατ. τοῦ ρ. πάρειμι: εἶμαι παρών.

14. Διάβασις ὑπεράνω τινός, ὑπερύψωσις, ὑπεράνω τοποθέτησις.

15. Ἰωαν. α' 29.

16. Μτχ. μέσ. ἐνεστ. τοῦ ρ. νύττω - νύσσω: κεντῶ, τρυπῶ, πλήττω.

17. Καὶ οἱ δύο, ἀμφότεροι.

18. Μτχ. ἀορ. β' τοῦ ρ. ὑπερτρέχω: ξεπερνῶ τρέχων, ὑπερβαίνω.

19. Ἀορ. τοῦ ρ. ἵστημι: στήνω, ἐμποδίζω κάποιον, σταματῶ.

20. Μτχ. ἀορ. β' τοῦ ρ. ἀνέχομαι.

21. Δεύτ. ιη’ 15.

22. Ἰωάν. α’ 42.

23. Ἀορ. β' τοῦ ρ. φέρω.

24. Μτχ. ἀορ. β' τοῦ ρ. ἀνύω: διανύω, καταναλίσκω.

25. Ὁ μερίζων, ὁ διανέμων.

26. Ἐνεστ. τοῦ ρ. ἐναβρύνομαι: σεμνύνομαι διὰ τι.

27. Ταχέως.

28. Μτθ. ιστ' 13.

29. Μτθ. ιστ' 16.

30. Μτχ. μέσ. ἄορ. τοῦ ρ. ἔγκελευω: προτρέπω, παρακινῶ, διατάσσω.

31. Μτχ. ἐνεστ. τοῦ ρ. καταλιμπάνω: ἐγκαταλείπω, ἀφήνω.

32. Παρατ. τοῦ ρ. περινοστέω -ῶ: περιέρχομαι, περιφέρομαι.

33. Παρατ. τοῦ ρ. συμπερίειμι: ὁμοῦ μετὰ τινος περιέρχομαι.

34. Παρατ. τοῦ ρ. σπένδομαι: συνθηκολογῶ, εἰρηνεύω.

35. Οἱ προσφέροντες γεῦμα.

36. Παρατ. τοῦ ρ. προβάλλομαι: παρουσιάζω.

37. Πλούσιο, γεΰμα, μτφ. ἐντρύφησις.

38. Ὅθεν, λοιπόν, δι' ὅ.

39. Παρατ. τοῦ ρ. λυμαίνομαι: ἐπιφέρω βλάβη σὲ κάποιον.

40. Ἀορ. β' τοῦ ρ. λανθάνω: διαφεύγω τὴν προσοχὴ κάποιου, μένω ἄγνωστος. Μὲ μτχ. μεταφράζεται ὡς ἐπίρρημα («ἔλαθε διδούς»: ἔδωσε κρυφά).

41. Εἰς ἄλλο μέρος, ἄλλον τόπο.

42. Τὰ καρφιά.

43. Ἀποτελεσματικώτερα πρὸς τι.

44. Ἀορ. τοῦ ρ. δυσωπέω -ῶ: ἐξευμενίζω κάποιον.

45. Οἱ καρποὶ τῆς ἀμπέλου.

46. Β' Τίμ. β' 12.

Ἑλληνικὴ Πατρολογία Μιγνίου (Migne), τ. 28ος, σ. 1101 κ' ἑξῆς, ἢ ΒΕΠΕΣ, τ. 36ος, σ. 303-306.

Πηγή: www.myriobiblos.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://syndesmosklchi.blogspot.com

Ανακύκλωση: 10 συμβουλές για το σπίτι

Το χαρτί, το γυαλί και το μέταλλο δεν είναι σκουπίδια, αλλά υλικά που μπορούν να ανακυκλωθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν ως πρώτες ύλες για νέα προϊόντα ή ως πηγές ενέργειας.

Η συγκέντρωση και η διαλογή ανακυκλώσιμων υλικών προστατεύουν το περιβάλλον και μειώνουν το ενεργειακό μας αποτύπωμα.

Δείτε παρακάτω 10 συμβουλές για να κάνετε ανακύκλωση στο σπίτι σας.

1. Βρείτε ένα βολικό μέρος για να συγκεντρώνετε τα ανακυκλώσιμα υλικά, συσκευασίες κλπ. Τα περισσότερα προέρχονται από την κουζίνα, οπότε την καθιστούν ιδανικό σημείο οικιακής ανακύκλωσης.

2. Βρείτε χωριστά δοχεία για τη συλλογή γυαλιού, πλαστικού και αλουμινίου. Για να μη λερώσετε το χώρο σας επιλέξτε στεγανά δοχεία για συσκευασίες με υπολείμματα.

3. Χρησιμοποιείστε βιοδιασπώμενες τσάντες για τα ψώνια σας και μην δένετε τις σακούλες στις οποίες συλλέγετε ανακυκλώσιμα υλικά για τους μπλε κάδους. Αφήστε τις ανοιχτές!

4. Αγοράζετε προϊόντα με ανακυκλώσιμες συσκευασίες.

5. Εξοικονομήστε νερό και χρόνο όταν ανακυκλώνετε κουτιά αλουμινίου ή μπουκάλια. Δεν απαιτείται να τα ξεπλύνετε ή να αφαιρέσετε τις χάρτινες ταμπέλες τους.

6. Ανακυκλώστε τη χρησιμοποιημένη αλληλογραφία ή χρησιμοποιείστε την ως πρόχειρο χαρτί.

7. Εφημερίδες, περιοδικά και άλλα χάρτινα προϊόντα και είδη μπορούν να ανακυκλωθούν υπό την προϋπόθεση ότι το χαρτί είναι καθαρό και στεγνό. Πλαστικές συσκευασίες, αυτοκόλλητα πρέπει να αφαιρεθούν, αλλά συνδετήρες και φάκελοι με “παράθυρο” δεν έχουν πρόβλημα.

8. Ανακυκλώστε τις άδειες επαναφορτιζόμενες μπαταρίες όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές ή εργαλεία κλπ.

9. Μοιράστε τις εργασίες ανακύκλωσης μεταξύ των μελών του νοικοκυριού.

10. Ανακυκλώστε τις ηλεκτρικές σας συσκευές επικοινωνώντας με τις εταιρείες που παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες.

econews

"Το ζευγάρισμα" (το όργωμα)



"Ο Ζευγολάτης"

ΠΗΓΗ:  http://lifeinpatmos.blogspot.com/
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΑΤΜΙΑΔΑΣ:  Να είσαι καλά Γιάννη Πασχαλίδη, για την προβολή του Νησιού μας και για τη διατήρηση "ΕΙΚΟΝΩΝ" που χάνονται σιγά σιγά από τον τόπο μας

Συνταγολόγιο

 Κατάργηση συνταγολογίου του Ο.Π.Α.Δ.

Κατόπιν των διατάξεων του Νόμου 3918

 (τεύχος Α ΦΕΚ 31/02-03-2011) για τη σύσταση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.  καταργείται από 1/11/2011 το συνταγολόγιο του Ο.Π.Α.Δ.

για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και τους Εφημερίους

 κ η συνταγογράφηση φαρμάκων  θα γίνεται πλέον

σε συνταγολόγιο του ΙΚΑ που όμως θα έχουν στην διάθεσή τους οι συμβεβλημένοι Ιατροί.

Οι ΄Αγγελοι

Η διακονία των αγγέλων

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Η διακονία των αγγέλων είναι διττή: στον ουρανό να δοξολογούν το Θεό και στη γη να μεταφέρουν τις εντολές του Θεού στους ανθρώπους. Η λέξη «άγγελος» σημαίνει αγγελιαφόρος. Δε σταματούν μέρα και νύχτα να δοξολογούν το Θεό λέγοντας: «Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ, ο ην και ο ων και ο ερχόμενος» (Αποκ. δ’ 8). Κι ο απόστολος Παύλος λέει πως είναι «λειτουργικά πνεύματα, εις διακονίαν απο­στελλόμενα διά τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν» (Εβρ. α’ 14).

Λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Μερικά από αυτά τα νοερά πνεύματα στέκονται μπροστά στο μεγάλο Θεό και άλλα συνεργάζονται για τη συντήρηση όλου του κόσμου». Και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναφέρει: «Είναι δυνατοί, έτοιμοι να εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού και, σαν λεπτά πνεύματα που είναι, εμφανίζονται στη στιγμή οπουδήποτε, όπου τους στέλνει ο Θεός».

Η πρώτη φορά που αναφέρεται άγγελος στην Αγία Γραφή, ένα χερουβίμ, ήταν όταν ο Αδάμ και η Εύα εξορίστηκαν από τον κήπο της Εδέμ (τον επίγειο παράδεισο). Τότε ο Θεός έβαλε τα χερουβίμ με τη φλόγινη ρομφαία «την στρεφομένην φυλάσσειν την όδόν του ξύλου της ζωής» (Γεν. γ΄ 24).

Στη συνέχεια αναφέρουμε διάφορους τρόπους με τους όποιους διακονούν οι άγγελοι:

α). Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τους αγγέλους κατά πρώτον ως αγγελιαφόρους καλών ειδήσεων. Δύο φορές εμφανίστηκε άγγελος στην Άγαρ, τη δούλα του Αβραάμ, και την παρηγόρησε επειδή η κυρία της η Σάρα της συμπεριφερόταν σκληρά: «ιδού, συ εν γαστρί έχεις και τέξη υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ισμαήλ, ότι επήκουσε κύριος τη ταπεινώσει σου» (Γεν. ιστ’ 11).

Ο Ισμαήλ έγινε ό γενάρχης των Ισμαηλιτών, των Αράβων, που ονομάζονται και Αγαρηνοί.

Τρεις άγγελοι εμφανίστηκαν στη δρυ του Μαμβρή μ’ ένα μήνυμα στον άτεκνο Αβραάμ πως θ’ αποκτήσει γιό, κάτι που έγινε την επόμενη χρονιά(πρβλ. Γεν. ιη’ 10). Έτσι γεννήθηκε ο Ισαάκ, ο γενάρχης των Ιουδαίων.

Όταν ο Αβραάμ ήταν έτοιμος να θυσιάσει το μονογενή του υιό, όπως του είχε δώσει εντολή ο Θεός για να δοκιμάσει την πίστη του, άγγελος κατέβηκε από τον ουρανό και τον εμπόδισε από την πράξη της θυσίας. Είπε ο άγγελος: «νυν γαρ έγνων ότι φοβή συ τον Θεόν» (Γέν. κβ’ 12). Ο ίδιος ο Θεός όμως αργότερα έδωσε το μονογενή Του Υιό, τον Κύριο Ιησού Χριστό, «ως πρόβατον επί σφαγήν» για να μας σώσει (πρβλ. Εφεσ. ε’ 2).

β). Οι άγγελοι σώζουν τους ανθρώπους του Θεού. Στη διεφθαρμένη πόλη των Σοδόμων ζούσε ένας άνθρωπος του Θεού, ο Λώτ. Όταν τα Σόδομα καταδικάστηκαν για να καταστραφούν, ο Θεός έστειλε δύο αγγέλους για να σώσουν το Λώτ και την οικογένεια του (πρβλ. Γέν. ιθ’ 1 -22).

Κάποιος άγγελος έσωσε τον Ιακώβ από την εκδίκηση του αδελφού του Ησαύ (πρβλ. Γέν, λβ’ 1). Πριν από το θάνατό του ο Ιακώβ μίλησε για τον άγγελο που τον έσωσε: «ο άγγελος ο ρυόμενός με εκ πάντων των κακών» (Γεν. μη’ 16).

Ένας άγγελος έσωσε από θάνατο τους τρεις παίδες στη Βαβυλώνα, στη μέση της καιομένης καμίνου όπου τους είχαν ρίξει επειδή αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τα είδωλα αντί για τον αληθινό Θεό (πρβλ. Δαν. γ’ 12-30). Σε κάθε ακολουθία του όρθρου οι ειρμοί έβδομος και όγδοος του κανόνα μας θυμίζουν το καταπληκτικό αυτό γεγονός.

Ένας άγγελος επίσης έσωσε το Δανιήλ μέσα στο λάκκο των λεόντων όπου τον έριξαν λόγω της δυνατής πίστης του στον ένα Θεό. Τα λιοντάρια όμως συμπεριφέρθηκαν σαν αρνιά. Κι ο Δανιήλ είπε στον ξαφνιασμένο βασιλιά Δαρείο: «ο Θεός μου απέστειλε τον άγγελον αυτού, και ενέφραξε τα στόματα των λεόντων, και ουκ ελυμήναντό με, ότι κατέναντι αυτού ευθύτης ευρέθη εμοί» (Δαν. στ’ 22).γ). Οι άγγελοι είναι εκτελεστές των εντολών του Θεού. Θ’ αναφέρουμε λίγα μόνο περιστατικά:

Η πόλη των Σοδόμων επιδιδόταν στα χειρότερα κακά (ομοφυλοφιλία, σοδομισμός). Ο Κύριος έστειλε δυό αγγέλους για να σώσουν το μόνο δίκαιο άνθρωπο στα Σόδομα: τον Λωτ. Εκείνοι πήγαν στον Λωτ και τον πίεσαν να φύγει από την πόλη αυτή, γιατί «ημείς απόλλυμεν τον τόπον τούτον». Και κατέστρεψαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα με «θείον και πυρ παρά Κυρίου εξ ουρανού» (Γέν. ιθ’ 12-25).

Ο βασιλιάς Δαβίδ, αν κι ήταν μεγάλος υμνητής του Θεού, αμάρτησε κάποτε ενώπιον του Κυρίου του.

Ο Θεός έστειλε έναν άγγελο με γυμνό ξίφος στο χέρι του «και έπεσον εξ Ισραήλ εβδομήκοντα χιλιάδες ανδρών», ίσαμε να μετανοήσει ο Δαβίδ και να ζητήσει το έλεος του Θεού (Α’ Παραλ, κα’ 1-17).

Ο βασιλιάς της Ασσυρίας Σενναχηρείμ πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ με πολύ ισχυρό στρατό. Τόσο αυτός όσο κι οι στρατηγοί του βλασφήμησαν τον Κύριο και Θεό και κάλεσαν το βασιλιά Εζεκία και το λαό του να παραδοθούν. Ο Εζεκίας όμως προσκύνησε το Θεό και προσευχήθηκε στο ναό και τότε «εξήλθεν άγγελος Κυρίου και ανείλεν εκ της παρεμ­βολής των Ασσυρίων εκατόν ογδοηκονταπέντε χιλιάδας». Αυτά έγιναν τη νύχτα. Και «το πρωί εύρον πάντα τα σώματα νεκρά» (Ήσ. λζ’ 36). Κι ο βασιλιάς Σενναχηρείμ γύρισε στη Νινευή, όπου τον σκότωσαν οι γιοί του.

Ο ιερός Ψαλμωδός, που γνώριζε από την ιστορία και από την προσωπική του εμπειρία το ρόλο που παίζουν οι άγγελοι στη ζωή ενός άνθρωπου αλλά κι ενός έθνους, λέει: «παρεμβάλει άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβούμενων αυτόν και ρύσεται αυτούς» (Ψαλμ. λγ’ 8). Και σ’ άλλο σημείο αναφέρει: «ου προσελεύσεται προς σε κακά και μάστιγξ ουκ εγγιεί εν τω σκηνώματί σου. Ότι τοις αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταις οδοίς σου· επί χειρών αρούσι σε, μήποτε προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου» (Ψαλμ. 90, 10-12).

«Ευλογείτε τον Κύριον πάντες οι άγγελοι αυτού δυνατοί ισχύι ποιούντες τον λόγον αυτού του ακούσαι της φωνής των λόγων αυτού» (Ψαλμ. ρβ’ )

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πάτερ ημών», Αθήνα 2003) Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://blogs.sch.gr/kantonopou/

Το έκζεμα

Τι είναι έκζεμα ή ατοπική δερματίτιδα;

Η ατοπική δερματίτιδα είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης κατάσταση του δέρματος με υφέσεις και εξάρσεις. Στα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα ο φραγμός του δέρματος δυσλειτουργεί, πράγμα που προκαλεί δέρμα ξηρό, με φολίδες και κνησμό. Κάποια από τα παιδιά αυτά έχουν και σχετιζόμενες περιβαλλοντικές και τροφικές αλλεργίες. Από όλα τα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα, 65% δείχνουν σημάδια κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής και 90% κατά τα πρώτα 5 χρόνια της ζωής τους. Τα μισά από τα παιδιά με το νόσημα βελτιώνονται ανάμεσα στις ηλικίες 5 και 15 χρονών. Οι γονείς με ατοπική δερματίτιδα είναι πιο πιθανό να έχουν παιδιά με ατοπική δερματίτιδα.

Πόσο συχνή πάθηση είναι;

Πολύ συχνή. Τουλάχιστον 15 με 20% των παιδιών εμφανίζουν ατοπική δερματίτιδα κάποια στιγμή κατά την παιδική ηλικία, συνηθέστερα από τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η συχνότητα τα τελευταία χρόνια είναι ολοένα αυξανόμενη στον πληθυσμό.

Είναι η ατοπική δερματίτιδα το ίδιο πράγμα με το έκζεμα;

Οι γιατροί συχνά χρησιμοποιούν τους όρους έκζεμα και ατοπική δερματίτιδα χωρίς διαφοροποίηση, για την ίδια κατάσταση, γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις το έκζεμα προκαλείται από ατοπική δερματίτιδα. Το έκζεμα είναι ένας γενικός όρος για ξηρό και φλεγμονώδες δέρμα, που μερικές φορές προκαλείται από κάτι άλλο πέραν της ατοπικής δερματίτιδας.

Πως εκλύεται το έκζεμα;

Οι κύριοι εκλυτικοί παράγοντες της ατοπικής δερματίτιδα είναι ερεθιστικές ουσίες, στρες, αλλεργίες, λοίμωξη και θερμότητα/ εφίδρωση. Αυτοί οι παράγοντες δεν είναι η αιτία του προβλήματος, αλλά μπορεί να το χειροτερεύουν.

Ποιο συγκεκριμένα, πιθανοί εκλυτικοί παράγοντες που χειροτερεύουν το έκζεμα είναι:

• Το στρες

• Οι αλλεργίες

• Εφίδρωση

• Συγκεκριμένα σαπούνια, αφρόλουτρα και απορρυπαντικά

• Πολύ συχνό μπάνιο ή μακράς διάρκειας ζεστό μπάνιο

• Απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας

• Ξηρασία

• Μάλλινα και συνθετικά ρούχα

• Σκόνη ή άμμος

• Ο καπνός του τσιγάρου

• Συγκεκριμένα τρόφιμα, όπως αυγά, γάλα, ψάρι, σόγια, γλουτένη

• Επιμόλυνση του δέρματος με μικρόβιο

Σχετίζεται η ατοπική δερματίτιδα με τροφική αλλεργία;

Μόνο το 25% των παιδιών με ατοπική δερματίτιδα έχουν και τροφική αλλεργία. Αυτό σημαίνει ότι στα περισσότερα βρέφη οι υφέσεις και εξάρσεις του εκζέματος δεν επηρεάζονται από τρόφιμα που καταναλώνουν, ούτε και από τρόφιμα που καταναλώνει οι μητέρες εάν τα θηλάζουν.

Ποια παιδιά κινδυνεύουν να εμφανίσουν ατοπική δερματίτιδα;

Παιδιά με οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών, άσθματος και ατοπικής δερματίτιδας είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν το πρόβλημα. Κάποια γονίδια και μεταλλάξεις σε αυτά φαίνεται να παίζουν κάποιο ρόλο. Ο μητρικός θηλασμός ασκεί πιθανώς κάποια προστασία έναντι της εμφάνισης ατοπιών, για αυτό συστήνεται αποκλειστικός θηλασμός για έξι μήνες και εισαγωγή στερεών τροφών μετά τον έκτο μήνα, με παράλληλη συνέχιση του μητρικού θηλασμού.

Σχετίζεται η ατοπική δερματίτιδα με άλλες αλλεργίες όπως αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα;

Πολλά παιδιά με έκζεμα έχουν μια γενικότερη ατοπία, δηλαδή ένα υπεραντιδραστικό ανοσοποιητικό σύστημα το οποία αντιδρά υπερβολικά προσπαθώντας να προστατεύσει τον οργανισμό από αλλεργιογόνες ουσίες. Σε κάποια παιδιά παρατηρείται η λεγόμενη «αλλεργική παρέλαση»: το έκζεμα της βρεφικής ηλικίας καλυτερεύει για να δώσει τη θέση του με την πάροδο των ετών στο άσθμα και αργότερα στην αλλεργική ρινίτιδα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ατοπικής δερματίτιδας;

1. Ξηρό δέρμα με αποφολίδωση, απολέπιση

2. Κοκκινίλα και πρήξιμο του δέρματος

3. Ροή υγρού και εφελκίδες

4. Παχύ και σκληρό δέρμα

5. Ευαίσθητο δέρμα με κνησμό

Πως φαίνεται η ατοπική δερματίτιδα;

Το δέρμα παρουσιάζεται ξηρό. Η ατοπική δερματίτιδα συχνά προκαλεί κνησμό (ξύσιμο του δέρματος), ο οποίος οδηγεί σε κόκκινο, πρησμένο δέρμα με φολίδες. Εάν συμβεί χρόνιος κνησμός, το δέρμα γίνεται πιο παχύ και σκληρό.

Σε ποια μέρη του σώματος εμφανίζεται συνήθως η ατοπική δερματίτιδα;

Παρουσιάζεται σε διαφορετικά μέρη του σώματος ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Σε βρέφη, συχνά προσβάλλει το πρόσωπο, ιδιαίτερα τα μάγουλα, ενώ μπορεί να επεκτείνεται και προς τον κορμό και τα άκρα, ιδιαίτερα στις εκτατικές (έξω) επιφάνειες των κνημών. Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, το έκζεμα τείνει να εμφανίζεται στις εσωτερικές πτυχές των χεριών (αγκώνες, καρποί), στις πτυχές των ποδιών (πίσω από τα γόνατα, ποδοκνημική), στο λαιμό και στη ράχη των χεριών.

Πως γίνεται η διάγνωση της ατοπικής δερματίτιδας;

Η διάγνωση είναι κλινική. Αυτό σημαίνει ότι ο γιατρός λαμβάνει υπόψη του το ιστορικό του παιδιού (οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών και άσθματος, προσωπικό ιστορικό αλλεργιών και άσθματος), τα συμπτώματα του παιδιού και την κλινική εξέταση του δέρματος. Σε κάποιες περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε έκζεμα επίμονο ή σοβαρό ή με συχνές υποτροπές, μπορεί να χρειαστεί να γίνουν τεστ αλλεργίας ώστε να εξακριβωθεί τυχόν αλλεργιογόνο που φέρνει έξαρση στο έκζεμα.

Τι μπορεί να συμβεί εάν το παιδί δεν σταματάει τον κνησμό στις προσβεβλημένες περιοχές;

Παρατεταμένο ξύσιμο του δέρματος μπορεί να οδηγήσει σε λειχηνοποίηση, το οποίο σημαίνει ότι το δέρμα γίνεται παχύ και τραχύ. Έντονος κνησμός μπορεί να κάνει αμυχές, και να οδηγήσει σε λοιμώξεις ή/ και μόνιμες ουλές. Αν και η ατοπική δερματίτιδα δεν είναι κατάσταση απειλητική για τη ζωή, πολλοί ασθενείς έχουν μια ανεπάρκεια στον υποκείμενο μηχανισμό προστασίας του δέρματος που απαιτεί να παίρνουν ειδικά μέτρα φροντίδας του δέρματός τους εφ’ όρου ζωής.

Πως επηρεάζει ο καιρός την ατοπική δερματίτιδα;

Έντονος καιρός μπορεί να προκαλέσει έξαρση της ατοπικής δερματίτιδας. Για παράδειγμα, απότομη έκθεση σε κρύο ξηρό αέρα μπορεί να χειροτερεύσει το δέρμα. Το ίδιο είναι πιθανό να συμβεί με τον πολύ ζεστό και υγρό καιρό του καλοκαιριού. Οι γονείς μπορούν να βρουν τρόπους να βοηθήσουν κατά τις αλλαγές του καιρού, πχ βάζοντας κλιματιστικό τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Το θαλασσινό νερό συχνά βελτιώνει την εικόνα.

Πόσο σοβαρή κατάσταση είναι;

Η ατοπική δερματίτιδα δεν είναι κατάσταση απειλητική για τη ζωή. Ο πιο συνήθης λόγος ανησυχίας είναι μια σοβαρή λοίμωξη του δέρματος ως επιπλοκή. Σοβαρή ατοπική δερματίτιδα σε έξαρση μπορεί να επηρεάζει την διάθεση και την ποιότητα ζωής του παιδιού (ενόχληση στις δραστηριότητές του/ σχολείο, ενόχληση στον ύπνο του). Επιπλέον σοβαρές βλάβες μπορεί να οδηγήσουν σε δημιουργία ουλής.

Θεραπεύεται;

Δεν υπάρχει θεραπεία που να επιφέρει άμεση και μόνιμη ίαση. Ωστόσο, με κατάλληλη θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή, η νόσος μπορεί να ελέγχεται ικανοποιητικά και να παραμένει σε ύφεση.

Μπορεί το παιδί να κολυμπάει σε πισίνα με χλώριο;

Ναι. Παρατεταμένη έκθεση στο χλώριο μπορεί να χειροτερεύσει την ατοπική δερματίτιδα του παιδιού. Ωστόσο, εάν πριν το κολύμπι το παιδί βάλει στο δέρμα ένα υποαλλεργικό αντηλιακό, κάνει ντούζ αμέσως μετά το κολύμπι και απλώσει ενυδατική στο δέρμα του μετά την έξοδο από την πισίνα, η ατοπική του δερματίτιδα συνήθως δεν χειροτερεύει.

Πόσο συχνά πρέπει να κάνει μπάνιο το παιδί;

Το παιδί με ατοπική δερματίτιδα πρέπει να κάνει μπάνιο καθημερινά, και να ενυδατώνει συστηματικά το δέρμα του μετά το μπάνιο. Πιο συχνό μπάνιο όμως από μια φορά τη μέρα μπορεί να βλάψει και δεν συνιστάται.

Εάν περιορίσω την έκθεση του παιδιού σε αλλεργιογόνα, θα φύγει η ατοπική δερματίτιδα;

Τα περισσότερα παιδιά έχουν μια υποκείμενη διαταραχή του δέρματος, έτσι που το έκζεμά τους δεν πρόκειται να εξαφανιστεί ακόμα και αν περιοριστούν όλα τα πιθανά αλλεργιογόνα, όπως κάποιες τροφές κλπ.

Πως αντιμετωπίζεται η ατοπική δερματίτιδα;

Παρά το ότι δεν υπάρχει θεραπεία για την ατοπική δερματίτιδα, η σωστή αντιμετώπιση μπορεί να μειώσει την ξηρότητα και τον ερεθισμό του δέρματος, κάνοντας το παιδί να αισθάνεται πιο άνετα.

Η καθημερινή ενυδάτωση του δέρματος μπορεί να είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ελέγχου του εκζέματος και πρέπει να γίνει μέρος της καθημερινής ρουτίνας του παιδιού.

Τα μέτρα καθημερινής περιποίησης για γονείς παιδιού με ατοπική δερματίτιδα είναι:

• Μπάνιο του παιδιού καθημερινά με όχι πολύ ζεστό νερό και χρήση ενυδατικών κρεμών. Το μπάνιο προτιμάται από το ντούζ.

• Χρήση ήπιων σαπουνιών και περιορισμό της χρήσης κανονικών σαπουνιών.

• Χρήση λιπαρών ενυδατικών αλοιφών συχνά στην ημέρα (τουλάχιστον 2 με 3 φορές) κατά της περιόδους ξηρότητας του δέρματος. Αποφυγή λαδιών (βρεφικό κλπ).

• Σωστή συχνή περιποίηση και κόψιμο των νυχιών του παιδιού, ώστε να μην χειροτερεύσει το δέρμα του με το ξύσιμο.

• Ντύσιμο με ελαφρά ρούχα για να αποφεύγεται η εφίδρωση.

• Κάλυψη του δέρματος του παιδιού με μακριά μανίκια και μακριά παντελόνια, ώστε το παιδί να μην ξύνει τις προσβεβλημένες περιοχές.

• Αποφυγή μάλλινων και συνθετικών ρούχων σε άμεση επαφή με το δέρμα του παιδιού. Χρήση βαμβακερών ρούχων.

• Εφαρμογή κρύων υγρών κομπρεσσών και επιθεμάτων στις προσβεβλημένες περιοχές.

• Να αφήνεται το παιδί να παίζει έξω στον ήλιο, αλλά όχι υπερβολικά για να μην αυξηθεί ο κίνδυνος καρκίνου του δέρματος.

• Υγρασία στο σπίτι περίπου 40% αλλά όχι παραπάνω, με χρήση υγραντήρα αν χρειάζεται σε ξηρό καιρό.

• Χρήση κλιματιστικού τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, ώστε να αποφεύγεται η έντονη εφίδρωση.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να προτείνει φαρμακευτικά σκευάσματα για να κατευνάσουν τα συμπτώματα του παιδιού.

Συχνά φάρμακα είναι:

• Κορτιζονούχες κρέμες και αλοιφές, ώστε να μειωθεί η φλεγμονή του δέρματος, για μικρή διάρκεια και για καταστολή της έξαρσης. Πρώτα απλώνεται η κορτιζονούχος κρέμα και από πάνω η ενυδατική κρέμα.

• Αντιβιοτικά

• Τοπικοί αναστολείς της καλσινευρίνης (tacrolimus) για πιο μακροχρόνια αντιμετώπιση

• Αντιισταμινικά για να μειωθεί ο κνησμός

• Ανοσοτροποποιητικά από του στόματος συνιστούν την τελευταία επιλογή θεραπείας που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα του εκζέματος, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται περιορισμένα και με περίσκεψη.

• Κορτιζονούχα από του στόματος, μόνο ως βραχυχρόνια λύση, γιατί έχουν δυνητικά σοβαρές παρενέργειες, όπως καταρράκτη, οστεοπόρωση, υπέρταση και λέπτυνση του δέρματος.

Τέλος, σε περιπτώσεις όπου πιθανολογείται συσχέτιση με τροφική αλλεργία μπορεί να γίνει αποκλεισμός συγκεκριμένων αλλεργιογόνων τροφίμων από τη διατροφή του παιδιού. Σε τέτοιες περιπτώσεις, εάν το παιδί δεν θηλάζει μπορεί να χρησιμοποιηθεί υποαλλεργικό βρεφικό γάλα.

Πόσο πρέπει να διαρκέσει η θεραπεία;

Πολλά παιδιά με ατοπική δερματίτιδα έχουν υποκείμενη ανεπάρκεια στον φραγμό του δέρματος που απαιτεί να φροντίζουν με ειδικό τρόπο το δέρμα τους εφ’ όρου ζωής. Θα πρέπει να αποφεύγουν συγκεκριμένους ερεθιστικούς παράγοντες και μπορεί να χρειάζονται ενυδατικές κρέμες καθημερινά. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την σοβαρότητα της περίπτωσης. Παιδιά με σοβαρή ατοπική δερματίτιδα είναι πιο πιθανό να έχουν ατοπική δερματίτιδα και ως ενήλικες.

Πότε πρέπει να δείτε γιατρό;

• Εάν το παιδί είναι ευερέθιστο και φαίνεται να ενοχλείται πολύ με το δέρμα του

• Εάν το παιδί δεν μπορεί να κοιμηθεί καλά εξαιτίας του δέρματός του

• Εάν οι βλάβες επεκτείνονται

• Εάν το παιδί ανεβάσει πυρετό

• Εάν οι βλάβες φαίνονται μολυσμένες (με υγρό να ρέει, πύον ή κίτρινη κρούστα, πόνο).

Στέλιος Παπαβέντσης, M.R.C.P.C.H., D.C.H. I.B.C.L.C.

Παιδίατρος - Σύμβουλος Γαλουχίας

http://www.pediatros-thes.gr/

ΠΗΓΗ΅http://www.ygeiaonline.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5820&catid=116

Tο καντήλι

Τί συμβολίζει το Καντήλι;

Tο καντήλι συμβολίζει το ανέσπερο φως που είναι ο Χριστός και καλούμαστε να Τον μιμηθούμε. Δηλαδή:
• Να φωτίσουμε τους εαυτούς μας με το αληθινό φως της γνώσεως
• Να γίνουμε φώτα όπως οι μαθητές του Χριστού

Ανάβουμε το καντήλι στην εκκλησία και στα σπίτια μας για να μας θυμίζει ότι η πίστη μας είναι φως, αφού ο Κύριός είπε «Εγώ ειμί το φως του κόσμου». Το φως του καντηλιού μας θυμίζει το φως με το οποίο ο Χριστός καταυγάζει τις ψυχές μας. Ανάβουμε το καντήλι για να μιμηθούμε τους Αποστόλους και όλους τους Αγίους οι οποίοι κατά τον Απόστολο Παύλο είναι τέκνα φωτός.

Για να ελέγχονται από το φως του τα σκοτεινά μας έργα, οι κακές ενθυμίσεις και να επανερχόμαστε στο δρόμο του φωτός του Ευαγγελίου. Για να μας θυμίζει το αδιάλειπτο της προσευχής μας. Για να είναι φόβητρο στις δυνάμεις του σκότους που μας επιτίθενται με πονηριά πριν και κατά τη διάρκεια της προσευχής και θέλουν να απομακρύνουν τη σκέψη μας από το Θεό. Οι δαίμονες αγαπούν το σκοτάδι και τρέμουν το φως, το φως του Χριστού. Για να μας παρακινεί σε αυτοθυσία. Όπως δηλαδή με το λάδι καίγεται στο καντήλι το φυτίλι, έτσι και το δικό μας θέλημα να καίγεται με τη φλόγα της αγάπης στο Χριστό.

Ένα καθαρό ποτήρι, καθαρό και αγνό λάδι ελιάς πρέπει να χρησιμοποιούμε στο καντήλι μας και όχι η κακή συνήθεια να χρησιμοποιούμε σπορέλαιο ή άλλα παράγωγα αυτού. Χρησιμοποιούμε αγνό ελαιόλαδο για να θυμόμαστε την προσευχή του Ιησού στον κήπο των Ελαιών στη Γεθσημανή. Το ελαιόλαδο είναι το καλύτερο λάδι και το πιο καθαρό και αυτό θα προσφέρουμε στον Ένα και Αληθινό Θεό. Το άναμμα του καντηλιού με ελαιόλαδο είναι μια μικρή δική μας θυσία, σημείο και δείγμα ευγνωμοσύνης και αγάπης που οφείλουμε στο Θεό για την μεγάλη θυσία που έκανε για μας με το Σταυρικό Του θάνατο.

Τον ευχαριστούμε για την πατρική Του αγάπη, την υγεία που μας χαρίζει, για τη σωτηρία τη δική μας άλλα και όλου του κόσμου μα πάνω απ όλα για όλες τις δωρεές του Παναγίου Πνεύματος.

Ακοίμητο καντήλι πρέπει να καίει στο εικονοστάσι του σπιτιού μας για να μας θυμίζει ότι ο πνευματικός μας αγώνας πρέπει να είναι ακοίμητος.

Το ανάβουμε μπροστά στις εικόνες στους Ιερούς Ναούς, στην Αγία Τράπεζα, στον Εσταυρωμένο πίσω της Αγίας Τραπέζης, στην Ιερά Πρόθεση εντός του Ιερού Βήματος, στους τάφους των προσφιλών κεκοιμημένων συγγενών μας.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://eisagios.blogspot.com/2011/11/blog-post_9531.html

Παιδί και Διαζύγιο

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ.

ΕΛΕΝΗ ΛΑΖΑΡΑΤΟΥ,

'Επίκ. Καθηγήτρια Παιδο-ψυχιατρικής. Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών.

Ορισμένες φορές οι γονείς, μετά από μία επώδυνη πορεία, φθάνουν στην απόφαση του διαζυγίου. Οι συνθήκες δεν είναι εύκολες για κανένα και κανείς δεν βγαίνει ικανοποιημένος από ένα διαζύγιο.

Όταν οι γονείς φθάνουν σ' αύτη την απόφαση πρέπει να σκεφτούν τον αντίκτυπο πού θα έχει στα παιδιά και πώς προτίθενται να τον αντιμετωπίσουν. Το διαζύγιο είναι από τις χειρότερες εμπειρίες στη ζωή ενός παιδιού και το αν θα προκαλέσει ψυχολογικά προβλήματα η όχι εξαρτάται αφ` ενός μεν από την προσωπικότητα του παιδιού και αφ` ετέρου από το χειρισμό των γονέων. Οι γονείς έχουν την υποχρέωση να προστατεύσουν το παιδί και να το απομακρύνουν από τις συγκρούσεις και τις βίαιες καταστάσεις πού πιθανόν υπάρχουν στην οικογένεια.

Ή τραυματική εμπειρία του διαζυγίου έχει άμεσα και έμμεσα αποτελέσματα. Τα ψυχολογικά προβλήματα εκδηλώνονται κυρίως όταν το παιδί βρίσκεται στο μέσον της σύγκρουσης, όταν είναι μάρτυρας σε σκηνές εχθρότητας μεταξύ δύο ανθρώπων πού αγαπάει και πρέπει να αποφασίσει ποιος από τούς δύο έχει δίκιο. Ή ψυχική ένταση του παιδιού είναι πολύ μεγάλη όταν αποτελεί μέρος της διαμάχης των δύο εμπόλεμων γονέων και σημείο αναφοράς για τις κατηγορίες, πού οι γονείς εκτοξεύουν ό ένας εναντίον του άλλου για αδιαφορία, εγκατάλειψη, ανεπάρκεια ή μεροληπτική στάση. Συχνά επίσης το παιδί χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση οικονομικών διαφορών μεταξύ των δύο γονέων.

Μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά ελπίζουν στην επανασύνδεση της οικογένειας ακόμη και μετά από 10 - 15 χρόνια. Στην ενήλικη ζωή τους έχουν μειωμένη ικανότητα να διαμορφώσουν σταθερές σχέσεις με πρόσωπα του άλλου φύλου. Το παιδί του διαζυγίου έχει πολλές πιθανότητες να γίνει ένας οξύθυμος, ανασφαλής και επιθετικός ενήλικος.

Μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους, πού καθορίζει τις επιπτώσεις της διάλυσης της οικογένειας στα παιδιά, είναι ή στάση των γονέων πριν και μετά το διαζύγιο. Το πρώτο ερώτημα πού συνήθως τίθεται άφορα στην ανακοίνωση τού διαζυγίου. Οι εξηγήσεις πού θα δοθούν στο παιδί θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αλήθεια. Τα παιδιά μικρής ηλικίας έχουν την τάση να ερμηνεύουν τα πάντα με επίκεντρο τον εαυτό τους. Έτσι συχνά βιώνουν το διαζύγιο ως εγκατάλειψη, απόρριψη ή ενοχοποιούνται ότι είναι κακά παιδιά και ό γονιός πού έφυγε δεν τα αγαπά. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να καταλάβουν τις δυσμενείς συνέπειες πού έχει για τούς ενήλικες ένας αποτυχημένος γάμος και να αντιληφθούν τούς πραγματικούς λόγους του διαζυγίου. Σημαντικό είναι ή επαφή με τον γονιό πού φεύγει να συνεχίσει να είναι συχνή και καθορισμένη. Το παιδί πού περιμένει το γονέα, ό όποιος δεν έρχεται, βλέπει τούς φόβους εγκατάλειψης να επιβεβαιώνονται και βυθίζεται σε πραγματική απελπισία

Ή μόνιμη κατοικία τού παιδιού θα πρέπει να είναι στο σπίτι του ενός γονιού. Το να μοιράζει εξίσου το χρόνο του σε δύο σπίτια το αποστερεί από κάθε έννοια μόνιμου δικού του χώρου και το κρατάει σε διαρκή σύγχυση. Αν υπάρχουν αδέλφια δεν θα πρέπει να χωρίζονται τις μέρες των επισκέψεων. Τη στιγμή τού διαζυγίου τα άλλα μέλη της οικογένειας γίνονται ακόμη πιο σημαντικά. Οι σχέσεις των αδελφών ισχυροποιούνται και τα αδέλφια προστατεύονται μεταξύ τους από τυχόν αυθαιρεσίες των γονέων και από το άγχος τού αποχωρισμού.

Τα ζητήματα πειθαρχίας είναι ένα άλλο θέμα πού δεν πρέπει να παραβλεφθεί για τα παιδιά του διαζυγίου. Ό γονιός, με τον όποιο μένουν μαζί, έχει συνήθως την τάση υπερπροστασίας και χαλάρωσης των κανόνων πειθαρχίας για να απαλύνει τον πόνο και το στρες τού παιδιού. Τα περισσότερα παιδιά έχουν ανάγκη από σταθερά όρια και κανόνες πειθαρχίας. Σε μία φάση της ζωής τους, πού νοιώθουν ότι τα πάντα αλλάζουν γύρω τους, ή πειθαρχία αποτελεί ασφαλή βάση για να μπορέσουν να κυριαρχήσουν στο άγχος τους και να συνεχίσουν να τα καταφέρνουν στις σχολικές τους επιδόσεις και την κοινωνική τους ζωή.

Σημαντικός παράγων για την ψυχική ισορροπία του παιδιού και τη φυσιολογική του εξέλιξη είναι ή αίσθηση συνέχειας. Οι δύο γονείς, παρ` όλο πού δεν συνεχίζουν τη ζωή τους ως ζευγάρι, θα πρέπει να συνυπάρχουν και να παίρνουν κοινές αποφάσεις για θέματα πού αφορούν στο παιδί.

ΒΙΒΛΙΟΓ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ. ΤΕΥΧΟΣ 230.

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://apantaortodoxias.blogspot.com/

Η Αγία Αικατερίνη (25 Νοεμβρίου)

Η αγία μεγαλομάρτυς

 και πάνσοφος Αικατερίνα ( 25 Νοεμβρίου)

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη

Η αγία Αικατερίνα ήταν από την πόλη της Αλεξάνδρειας, κόρη κάποιου άρχοντα, ονόματι Κώνστα, πάρα πολύ ωραία, αξεπέραστης μάλιστα ομορφιάς, ψηλή και λεπτή κατά το σώμα, ετών δεκαοκτώ. Αυτή λοιπόν αφού σπούδασε, στο ανώτερο δυνατό σημείο, όλη τη ελληνική και ρωμαϊκή παιδεία, δηλαδή τον Όμηρο και τον Βιργίλιο, τον μέγιστο ποιητή των Ρωμαίων, τον Ασκληπιό και τον Ιπποκράτη και τον Γαληνό από τους ιατρούς, τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα, τον Φιλιστίωνα και τον Ευσέβιο από τους φιλοσόφους, τον Ιαννή και τον Ιαμβρή από τους μεγάλους μάγους, τον Διόνυσο και τη Σύβιλλα, όπως και κάθε ρητορική τέχνη που είχε εφευρεθεί στον κόσμο, ακόμη όμως αφού έμαθε και κάθε λέξη από τις διάφορες γλώσσες, εξέπληξε όχι μόνο αυτούς που την έβλεπαν, αλλά και αυτούς που άκουγαν για τη φήμη, τη σοφία και την παιδεία της. Λόγω της ομολογίας της για τον Χριστό, βασανίστηκε πολύ από τον βασιλιά Μαξέντιο, ενώ στο τέλος της έκοψαν και το κεφάλι, δεχόμενη έτσι και το στεφάνι του μαρτυρίου από τον αθλοθέτη Χριστό, τον αληθινό Θεό μας».

«Αικατερίνα, και σοφή και παρθένος∙ εκ δε ξίφους, και μάρτυς∙ ώ καλά τρία!» Οι στίχοι αυτοί του συναξαρίου φανερώνουν τα χαρίσματα με τα οποία η Αικατερίνα κέρδισε τον Παράδεισο και απέκτησε τόσο μεγάλη θέση στο στερέωμα της Εκκλησίας. Δεν πρόκειται περί των φυσικών λεγομένων χαρισμάτων, τα οποία λίγο ή πολύ έχουν όλοι οι επί γης άνθρωποι. Μολονότι η αγία, όπως σημειώνει το συναξάρι της, ήταν όντως προικισμένη και με αυτά – διότι και σπάνια σωματική ομορφιά είχε και ιδιοφυής ήταν και σεμνή στο ήθος εκ χαρακτήρος – όμως με τη χάρη του Θεού και την ελεύθερη βούλησή της απέκτησε τα πνευματικά χαρίσματα, με τα οποία και μόνον αγιάζεται κανείς εν Θεώ και εισέρχεται στη Βασιλεία των Ουρανών. Και πνευματικά χαρίσματα είναι αυτά που έρχονται σε φως, όταν ο άνθρωπος αποκτήσει επίγνωση της δωρεάς του Θεού που του έδωσε στο άγιο βάπτισμα, όταν δηλαδή νιώσει ότι έγινε μέλος Χριστού και προσπαθήσει να ενεργοποιήσει τη νέα εν Χριστώ ζωή του τηρώντας τις εντολές του Χριστού.

Έτσι λοιπόν και με την αγία Αικατερίνα: κατά τον στίχο που αναφέραμε, υπήρξε σοφή, με την έννοια ότι πέραν της ανθρώπινης σοφίας, φωτίστηκε πρωτίστως από τον Θεό και έλαβε Εκείνου τη σοφία. Ο φωτισμός αυτός μάλιστα, κατά τον υμνογράφο της αγίας, τον άγιο Θεοφάνη, δόθηκε με τη μεσολάβηση του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Διά στόματος εκείνου έλαβε την όντως σοφία, την εξ ουρανού η αγία. «Την σοφίαν την όντως εξ Ουρανού, διά στόματος, μάρτυς, του Μιχαήλ, λαβούσα, πανεύφημε». Ο υμνογράφος όμως επιμένει στο θέμα αυτό, ιδίως μέ ένα στίχο που φαίνεται να την παραλληλίζει και με τον ίδιο τον Σολομώντα. Χωρίς να κατονομάζει τον θεωρούμενο πράγματι σοφό βασιλιά του Ισραήλ, και μάλιστα από την παιδική του ηλικία, ίσως τον εννοεί, διότι και η Αικατερίνα «την εκ Θεού σοφίαν έλαβε παιδόθεν», κάτι που το απέδειξε, όταν με αυτήν κυρίως τη σοφία, έχοντας ως όργανο βεβαίως και την έξω, δηλαδή την κοσμική σοφία που είχε αποκτήσει, μπόρεσε να μυήσει στην πίστη του Χριστού εκατόν πενήντα διαπρεπείς ρήτορες, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ως όπλο τους μόνον την κοσμική έννοιά της. Κι όχι μόνον τους μετέστρεψε, αλλά και τους έκανε, με τη χάρη του Θεού, να γίνουν και εκείνοι μάρτυρες Κυρίου. Είναι γνωστό ότι μαζί της εορτάζουν κατά το συναξάρι της ημέρας και «οι άγιοι εκατόν πεντήκοντα ρήτορες, οι διά της Αγίας Αικατερίνης πιστεύσαντες τω Χριστώ, οίτινες ετελειώθησαν πυρί». «Μαρτύρων το καύχημα, της ευσεβείας μύστης γεγένησαι, τω λαμπρώ σου Νυμφίω, Μαρτύρων δήμον προσαγαγούσα Χριστώ». (Αικατερίνα, που είσαι το καύχημα των μαρτύρων, έγινες μύστης της ευσέβειας, διότι οδήγησες στον λαμπρό σου Νυμφίο Χριστό (ολόκληρο) δήμο μαρτύρων).

Και μας δίνει την ευκαιρία η πάνσοφος αυτή νύμφη του Κυρίου, εν σχέσει και με τη σοφία των ρητόρων που αντιμετώπισε, να σημειώσουμε αυτό που επισημαίνει και ο υμνογράφος και που έχει αξία διαχρονική: η κοσμική σοφία των ρητόρων, επειδή ακριβώς δεν διαπνεόταν από τη χάρη του Θεού και στηριζόταν μόνον στις πλοκές των ανθρωπίνων ματαίων συλλογισμών, τελικώς ήταν «ανάπλεως απαιδευσίας», εντελώς γεμάτη από απαιδευσία. «Χαίροις, (Αικατερίνα), η των φληνάφων ρητόρων την θρασυστομίαν ελέγξασα, ως απαιδευσίας ανάπλεως». (Να χαίρεσαι, Αικατερίνα, σύ που έλεγξες το θρασύ στόμα των ρητόρων σαν κάτι που ήταν γεμάτο από έλλειψη παιδείας). Αληθινά: μία παιδεία χωρίς Χριστό, δηλαδή χωρίς χάρη Θεού, τι μπορεί να είναι; Κατά τη ρήση ενός αγίου Γέροντα: ένας έξυπνος δαιμονισμός. Πόσο πρέπει να προβληματιστούμε όλοι πάνω σ’ αυτήν την παρατήρηση του αγίου υμνογράφου! Ιδίως σήμερα, που χωρίς αιδώ και σκέψη πολλοί «υπεύθυνοι με θέση και εξουσία» αποδύονται σε αγώνα εξοβελισμού από την ελληνική εκπαίδευση κάθε χρώματος χριστιανικού.

Η αγία Αικατερίνα όμως υπήρξε και παρθένος και μάρτυς. Είχε δηλαδή εκείνα τα χαρίσματα που θεωρούνται τα πιο ισχυρά προκειμένου κανείς να «κατακτήσει» τον ουρανό. Το αίμα μάλιστα του μαρτυρίου της ήταν η προσφορά της στον Κύριο, κάτι παρόμοιο με την προσφορά της γυναικός του Ευαγγελίου, που αγόρασε μύρο και το πρόσφερε σ’ Εκείνον, αλείφοντάς το στα πόδια Του, ως έκφραση της αγάπης της. «Ως αλάβαστρον μύρου το αίμα σου προσενήνοχας τω σω Νυμφίω Χριστώ, Αικατερίνα αθληφόρε αήττητε». Κι ήταν σαν μύρο το αίμα της, γιατί υπήρξε καρπός της βαθειάς αγάπης της σε Εκείνον, του πόθου της που την έκαιγε σαν φωτιά. «Πόθω πυρπολουμένη, Μάρτυς παναοίδιμε, τω του Δεσπότου σου». Και βεβαίως η παρθενία της, όπως πολλές φορές έχει τονιστεί, δεν εννοείται ως χάρισμα από πλευράς πρωτίστως σωματικής – υπάρχουν πολλές με το χάρισμα αυτό μακριά από τον Θεό: ας θυμηθούμε την παραβολή των δέκα παρθένων – αλλά από πλευράς ψυχικής και πνευματικής: ως καθαρότητα ψυχική λόγω αγιασμένης ζωής. «Καθάρασα σεαυτήν προθύμως διά πολιτείας». Η δύναμη της διπλής χάρης της αγίας Αικατερίνης ενώπιον του Θεού, της παρθενίας δηλαδή και του μαρτυρίου, διαπιστώνεται από τον υμνογράφο με εντυπωσιακό τρόπο. Βλέπει την αγία να βρίσκεται σε φωτεινούς θαλάμους στον Παράδεισο, κοσμούμενη με νυφικά στολίδια, κρατώντας με το δεξί χέρι της τη λαμπάδα της παρθενίας και με το αριστερό την κομμένη της κεφαλή. Όπως ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος παρίσταται στην εικόνα του με το αποκομμένο κεφάλι του, έτσι και η αγία Αικατερίνα. «Μετέστης προς θαλάμους φωτοειδείς, νυμφικοίς κοσμουμένη στολίσμασι, παρθενικήν έχουσα λαμπάδα τη δεξιά, τη δε ετέρα φέρουσα την αποτμηθείσαν σου κεφαλήν».

Ο άγιος υμνογράφος μας καθοδηγεί και σε άλλες διαστάσεις της πολυτάλαντης προσωπικότητάς της. Κι η διάσταση που δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστη είναι ο τονισμός από αυτόν των αποτελεσμάτων της αγιασμένης ζωής και του μαρτυρίου της αγίας. Σημειώνει μεταξύ άλλων στο εξαποστειλάριο της ακολουθίας: «Ενεύρωσας το φρόνημα γυναικών, ω παρθένε, Αικατερίνα πάντιμε, αθλοφόρων η δόξα». (Ισχυροποίησες το φρόνημα των γυναικών, παρθένε και πάντιμε Αικατερίνα, συ που είσαι η δοξα των αθλοφόρων μαρτύρων). Η αίσθηση του υμνογράφου, αίσθηση της όλης Εκκλησίας, ότι η αγία Αικατερίνα με ό,τι έζησε και έκανε έδωσε νεύρο στο φρόνημα των γυναικών, τις έκανε πιο ισχυρές, είναι κάτι σημαντικό. Σε εποχή που τονίζονται τα δικαιώματα των γυναικών, που ο λεγόμενος φεμινισμός, ως κίνημα για να αποκτήσουν οι γυναίκες εκείνα που δικαιούνται μέσα σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία, έρχεται συχνά πυκνά στην επικαιρότητα, η διαπίστωση ότι οι γυναίκες μάρτυρες, σαν την αγία Αικατερίνα, είναι αυτές που ουσιαστικά και δραστικά δυναμώνουν το φρόνημά τους, πρέπει να εξαγγέλλεται. Νομίζουμε ότι εδώ βρισκόμαστε σε ό,τι ανώτερο έχει δοθεί ως ώθηση για τον φεμινισμό. Διότι αυτός δεν βρίσκεται στα λόγια, αλλά στο παράδειγμα. Και δυναμικότερο παράδειγμα από μία γυναίκα που έδωσε και τη ζωή της για την πίστη στον Θεό και στον άνθρωπο δεν υπάρχει.

ΠΗΓΗ: http://aktines.blogspot.com/

Απολυτίκιο της Αγίας Αικατερίνης.

Βίος  Αγίας Αικατερίνης   (1)
Αξιέπαινη προσπάθεια παρουσίασης της ζωής της Αγίας Αικατερίνης
από μια ξεχωριστή και ευλογημένη ψυχή,

με αγάπη Χριστού πόνημα της πρεσβυτέρας Καλυψώς Δημητριάδη!
Βοήθεια και προστασία μας η Αγία!

Βίος Αγίας Αικατερίνης (2)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (3)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (4)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (5)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (6)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (7)

Βίος Αγίας Αικατερίνης (8)

Ιερός Ναός Αγίας Σοφίας Νικαίας

«Κάτω τα χέρια από το Μουσείο Αγία Σοφία Νικαίας»

Ζητάει ο τούρκος Βυζαντινολόγος Engin Akyürek

ρεπορτάζ του Νικόλαου Μαγγίνα

Η μετατροπή του Μουσείου της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια της Βιθυνίας σε Μουσουλμανικό τέμενος συνεχίζει να προκαλεί ποικίλλες αντιδράσεις επωνύμων και ανωνύμων στο εσωτερικό της χώρας. Ταυτόχρονα και ξένοι παράγοντες, ενοχλημένοι, παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ζήτημα. Η ακατανόητη αυτή ενέργεια από πλευράς των υπηρεσιακών παραγόντων αντιμετωπίζεται με αρνητικές κριτικές και από προσωπικότητες που ανήκουν στον ακαδημαϊκό κόσμο και στο χώρο της επιστήμης και των γραμμάτων.

Σε άρθρο του, στην εφημερίδα Cumhuriyet (Tζουμχουριέτ‏), με τίτλο «Κάτω τα χέρια από το Μουσείο Αγίας Σοφίας Νικαίας», ο Tουρκικής καταγωγής, βυζαντινολόγος Καθηγητής Engin Akyürek αναφέρεται στο γεγονός της μετατροπής του Μουσείου της Αγίας Σοφίας της Νίκαιας σε τέμενος, εκφράζοντας την αντίθεσή του για την απόφαση αυτή. Παρατηρεί δε, ότι "εάν αυτή η εκμετάλλευση της θρησκείας δεν πρόκειται για σκόπιμο πολιτικό σόου, τότε είμαστε αντιμέτωποι με μία ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση".

Στο άρθρο του ο διακεκριμένος Βυζαντινολόγος αναφέρεται στο ιστορικό του Ναού της Αγίας Σοφίας και στη σπουδαιότητα του για τον χριστιανικό κόσμο επισημαίνοντας την σύγκληση της 7ης Οικουμενικής Συνόδου. Υπενθυμίζει επίσης ότι τα γραφόμενα σχετικά με την λειτουργία του τεμένους ότι χρησιμοποιούνταν ως τζαμί μέχρι το 1923, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, εφόσον σε αναφορές των ιστορικών και συγγραφέων ταξιδιωτών ὀπως Hammer (1804), Texier, Moltke, Poujoulat, Naumann, Goltz (1891) σημειώνονταν ότι το μνημείο της Αγίας Σοφίας δεν βρισκόταν σε καλή κατάσταση και ότι δεν ήταν σε λειτουργική χρήση.

Ο Βυζαντινολόγος τονίζει ακόμη ότι για ένα τόσο σπουδαίο μνημείο, με την ιστορική του διαδρομή, η χρήση του ως μουσείου είναι πιο εύστοχη. Σημειώνει δε, πως αποτελεί σημαντικό μνημείο της πολιτισμικής κληρονομιάς και από τουριστικής απόψεως. Ο Καθηγητής επίσης τονίζει ότι έχει επισκεφθεί το μουσείο της Αγίας Σοφίας Νικαίας αρκετές φορές και ότι υπήρχε επιγραφή με την ένδειξη "Μουσείο Αγίας Σοφίας Νικαίας".

Ο Τούρκος ακαδημαϊκός δεν παραλείπει να τονίσει ότι μεταξύ των ετών 2007 και 2009 πραγματοποιήθηκαν κάποιες ανακαινιστικές παρεμβάσεις, στην ουσία κρυφά και αθόρυβα, μακριά από τα βλέμματα της επιστημονικής κοινότητας και της κοινής γνώμης, οι οποίες αλλοίωσαν την ιστορική ταυτότητα των μνημείων.

«Ως επιστήμονας που εργάζεται στον τομέα αυτό θεωρώ καθήκον μου να καλέσω όλους όσοι είναι ευαισθητοποιημένοι στο θέμα του πολιτισμικού πλούτου να προβάλουν τις δημοκρατικἐς τους αντιδράσεις απέναντι σε αυτη την κίνηση», τονίζει.

Σε άλλο άρθρο ο καθηγητής Cengiz Bektas στην εφημερίδα Evrensel αναφέρεται στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας Νικαίας εκφράζοντας την απορία του και την αντίθεση του, λέγοντας ότι αυξήθηκαν αυτοί οι οποίοι δεν "παίρνουν μαθήματα", δεν διδάσκονται απο το παρελθόν. «Ειδάλλως, δεν θα επαναλαμβάνονταν τα λάθη. Η Ανατολή (Μικρά Ασία) είναι μία χοάνη πολιτισμών, γλωσσών, θρησκειών κ.α.», σημειώνει.

«Δεν πήραμε μαθήματα από τα όσα συνέβησαν στην Γιουγκοσλαβία με τα εθνικοθρησκευτικά γεγονότα; Εάν ναι, δεν θα έπρεπε στα καλά καθούμενα να προκαλείται συζήτηση τζαμιού–εκκλησίας. Δεν βλέπουμε ότι η Αγία Σοφία αποτελεί για το Χριστιανισμό σημαντικό χώρο καθώς εκεί συνεκλήθη Οικουμενική Σύνοδος αλλά και ότι αυξάνονται συνεχώς οι επισκέπτες της; Υπερηφανευόμεθα με την στάση της Δημοκρατίας μας σε ότι αφορά την αντιμετώπιση του μνημείου αυτού. Τώρα η Αγία Σοφία, για δεύτερη φορά, λειτουργεί ως τζαμί. Μήπως θέλουμε εκ νέου να πούμε κάτι στους Χριστιανούς με αυτήν μας την κίνηση; Η Δημοκρατία μας βρήκε την καλύτερη λύση, (της μετατροπής σε μουσείο)». Kαι ο καθηγητής καταλήγει διερωτώμενος: «Τι πράγμα είναι αυτό που επαναλαμβάνεται τώρα;».

Η μετατροπή, λοιπόν, του Μουσείου της Αγίας Σοφίας Νικαίας σε Τζαμί, αποτελεί πραγματικότητα. Προοίμιο αλλαγών; Πάντως όχι τυχαίο γεγονός. Ωστόσο οι φωνές των ανθρώπων που αντιδρούν, δίνουν ελπίδα, πως στην πολιτισμένη εποχή μας, τα μνημεία ενός διαφορετικού παρελθόντος, δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως «τρόπαια κατακτητή». Ταυτόχρονα, ίσως αποτελούν και ένα «ανάχωμα» για να αποτραπούν παρόμοιες ή χειρότερες ενέργειες στο μέλλον.

ΠΗΓΗ: http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=7545

Οι παιδικές ιώσεις

  Πώς να προστατεύσεις το παιδί σου από τις ιώσεις;

Τί πιο συχνό από τις λοιμώξεις και τις ιώσεις που ταλαιπωρούν τα παιδιά αυτή την εποχή; Υπάρχουν τρόποι για να προστατεύσετε τα παιδιά σας! Τα παιδιά περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους στο σχολείο, τον παιδικό σταθμό ή το νηπιαγωγείο. Εκεί έρχονται σε επαφή καθημερινά με πολλά μικρόβια, είτε του περιβάλλοντος, είτε κάποιου παιδιού με κάποια λοίμωξη (συνήθως του αναπνευστικού συστήματος).

Οι ιώσεις και γενικά οι λοιμώξεις στην παιδική και σχολική ηλικία είναι πολύ συχνές, υπάρχουν όμως τρόποι να “θωρακίσετε” τα παιδιά σας.

Ακολουθούν 6 χρήσιμες συμβουλές προς τους γονείς για την αποφυγή μετάδοσης λοιμώξεων στο χώρο του σχολείου:

* Μάθετε στα παιδιά σας να πλένουν τα χέρια τους στο σπίτι και στο σχολείο ειδικά μετά την τουαλέτα και πριν αρχίσουν να τρώνε το οποιοδήποτε φαγητό τους

* Μάθετε τους να βήχουν ή να φτερνίζονται σε ένα χαρτομάντιλο ή στο μανίκι τους (αν δεν έχουν χαρτομάντιλο), να πετούν το χαρτομάντιλο και να πλένουν τα χέρια τους αμέσως μετά

* Φροντίστε να συμμετέχετε στο Σύλλογο Γονέων και κινητοποίησε τους γονείς για να απαιτήσετε με όποιο τρόπο μπορείτε, να τοποθετηθούν στις τουαλέτες του σχολείου συσκευές υγρού σαπουνιού και συσκευές χαρτοπετσετών για να πλένουν τα παιδιά σας τα χέρια τους μετά τη χρήση της τουαλέτας. Οι συσκευές αυτές πρέπει να είναι γεμάτες πάντα με υλικά

* Υπενθυμίζετε στα παιδιά σας, στα διαλείμματα να ανοίγουν τα παράθυρα για να αερίζονται οι αίθουσες, πράγμα πολύ σημαντικό για την πρόληψη των αναπνευστικών λοιμώξεων.

* Ο Σύλλογος Γονέων θα πρέπει να παρακολουθεί τακτικά την καθαριότητα του σχολείου. Συχνά δεν γίνεται υγρό σφουγγάρισμα στις τάξεις, με αποτέλεσμα όταν τα παιδιά μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες να σηκώνεται σκόνη και να την αναπνέουν, μαζί με όλα τα ακάρεα και τα μικρόβια που έχουν κολλήσει στα μόριά της

* Η συμμετοχή των γονέων στις συνελεύσεις των Συλλόγων είναι απαραίτητη. Μην αφήνετε το περιβάλλον του παιδιού σας στα χέρια και τις ιδέες του όποιου επίδοξου να γίνει μόνο «διάσημος»

Πάρτε μέρος, ενημερώστε και ενημερωθείτε για το τι συμβαίνει στο σχολείο του παιδιού σας, γνωρίστε τους γονείς των φίλων του και συζήτησε μαζί τους για λίγα λεπτά στο προαύλιο του σχολείου.

Μάθετε στο παιδί σας τους κανόνες υγιεινής.

 Μπορείτε να προλάβετε πολλά, αλλά και να βοηθήσετε ουσιαστικά, να είστε σίγουροι. Δεν είναι εύκολο, αλλά αξίζουν τα παιδιά ένα υγιεινό και ασφαλές περιβάλλον. Άλλωστε αυτά είναι ότι πολυτιμότερο υπάρχει!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://synodoiporia.blogspot.com/2011/11/blog-post_7411.html#more

«Πράσινη» οδήγηση: Χρήσιμες συμβουλές για να μειώσετε την κατανάλωση καυσίμου

«Πράσινη» μετακίνηση σημαίνει αφήνουμε το αυτοκίνητο στην άκρη και χρησιμοποιούμε είτε τα Μέσα Μεταφοράς, είτε το ποδήλατό μας είτε πάμε με τα πόδια.
Οι «αμετανόητοι» οδηγοί μπορούν τουλάχιστον να ακολουθήσουν τις παρακάτω απλές συμβουλές οικονομικής οδήγησης προκειμένου να περιορίσουν την κατανάλωση καυσίμου του αυτοκινήτου τους, να προστατεύσουν την τσέπη τους και να μειώσουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα!

—Ελέγξτε τα ελαστικά σας

Τα ελαστικά πρέπει να φουσκώνονται όταν είναι κρύα και με την ενδεδειγμένη από τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου πίεση, αν και αρκετοί κατασκευαστές αναγράφουν την σωστή πίεση όταν αυτά είναι ζεστά. Η αυξομείωση της πίεσης είναι απαραίτητη όταν το φορτίο του αυτοκινήτου μεταβάλλεται (αν και κάτι τέτοιο πρέπει να υποδεικνύεται τόσο από τον κατασκευαστή του οχήματος όσο και του ελαστικού). Η υπερβολική ή μικρότερη πίεση αυξάνει την φθορά των ελαστικών, μειώνει την πρόσφυσή τους, ταλαιπωρεί της αναρτήσεις, μειώνει τον χρόνο ζωής τους, αυξάνει την τριβή με τον δρόμο και, φυσικά, την κατανάλωση καυσίμου. Το συστηματικό «καβάλημα» των πεζοδρομίων καταστρέφει την μορφολογία και του πέλματος και των πλαϊνών αλλά την ζυγοστάθμιση. Στην αγορά υπάρχουν τύποι ελαστικών που συμβάλλουν στην μείωση της κατανάλωσης καυσίμων.

Επίσης: όσο πιο καινούργια είναι τα ελαστικά τόσο το καλύτερο.

Κατά μέσον όρο τα ελαστικά μετά από 50.000 χιλιόμετρα χάνουν σταδιακά τις ιδιότητες τους, ακόμη και αν δεν φαίνονται ιδιαίτερα φθαρμένα. Βέβαια, αυτό ποικίλει ανάλογα με την χρήση και συμβαίνει λόγω των καταπονήσεων των υλικών κατασκευής τους.

Το αλάτι που πέφτει στους χιονισμένους δρόμος και το αλάτι από την άμμο των παραλιών επιταχύνουν την φθορά του ελαστικού. Οι υψηλές ταχύτητες, εκτός από επικίνδυνες, συμβάλλουν στην ταχεία φθορά των ελαστικών.

Η μέγιστη διάρκεια ζωής των συνηθισμένων τύπων ελαστικών αφορά την χρήση τους σε σωστό οδόστρωμα και στα ανώτατα επιτρεπόμενα από τον κατασκευαστή όρια ταχύτητας. Πολλά βουλκανιζατέρ προσφέρουν άζωτο για το φούσκωμα των ελαστικών.

Τα ελαστικά, εκτός από εξωτερικά, φθείρονται και εσωτερικά, λόγω των οξειδώσεων που προκαλεί το οξυγόνο. Το άζωτο χρησιμοποιείται κατά κόρον στα αγωνιστικά ελαστικά και πλέον είναι αρκετά προσιτό και στα συμβατικά. Τα μόρια του αζώτου είναι μεγαλύτερα από αυτά του οξυγόνου και η ρυθμός απώλειας αέρα από το ελαστικό είναι μικρότερος. Επίσης, το άζωτο επηρεάζεται λιγότερο από τον ατμοσφαιρικό αέρα στις μεταβολές θερμοκρασίας και η πίεση των ελαστικών αυξομειώνεται λιγότερο.

Πολλοί οδηγοί αλλάζουν ελαστικά τοποθετώντας μεγαλύτερα (συνήθως πιο φαρδιά), θέλοντας το όχημά τους να αποκτήσει καλύτερο «κράτημα» λόγω αυξημένης πρόσφυσης. Η ενέργεια αυτή όχι μόνο συμβάλλει δραματικά στην αύξηση της κατανάλωσης, αλλά μπορεί να αποβεί και ολέθρια για την ασφάλεια του οχήματος, καθώς αυξάνεται το αναρτώμενο βάρος και μεταβάλλεται ριζικά η συμπεριφορά του, ιδιαίτερα στις υψηλές ταχύτητες. Κατά συνέπεια, η όποια μετατροπή στα ελαστικά πρέπει να είναι εγκεκριμένη από τον κατασκευαστή του οχήματος και να μη γίνεται αυθαίρετα.

—Συντηρήστε το όχημά σας

Η συντήρηση του αυτοκινήτου πρέπει να γίνεται στα προβλεπόμενα από τον κατασκευαστή χιλιόμετρα. Πρέπει να μην χρησιμοποιούνται ανταλλακτικά – απομιμήσεις (κοινώς «μαϊμού»), γιατί επιβαρύνουν το αυτοκίνητο με επιπλέον βάρος, είναι μειωμένης απόδοσης και εκτός από την αύξηση της κατανάλωσης, οδηγούν σε βλάβες πολλαπλάσιες της διαφοράς τιμής τους. Τα λιπαντικά πρέπει να αλλάζονται κάθε 6 έως 12 μήνες ανάλογα με τον τύπο τους και ανεξαρτήτως των χιλιομέτρων που διανύθηκαν από την προηγούμενη αλλαγή.

Καλό είναι να μην παραλείπεται και η αλλαγή του φίλτρου λαδιού με κάθε αλλαγή λαδιών. Κάθε χρόνο είναι απαραίτητο το σέρβις ακόμα και αν δεν έχουν συμπληρωθεί τα χιλιόμετρα. Ένα τυπικό φθηνό σέρβις βοηθά στην διατήρηση της απόδοσης, οικονομίας, αποτρέπει την εμφάνιση πολυέξοδων ζημιών αλλά και, το κυριότερο, διατηρεί σε άριστα επίπεδα την μηχανική κατάσταση του αυτοκινήτου, ιδιαίτερα σημαντικού παράγοντα για ασφαλή και οικονομική οδήγηση.

Σε κάθε περίπτωση, για τη σωστή συντήρηση του αυτοκινήτου είναι απαραίτητο να τηρούνται κατά γράμμα οι οδηγίες του κατασκευαστή του. Στην οικονομική (αλλά και ασφαλέστερη) οδήγηση δεν συμβάλλουν οι όποιες μετατροπές (σε ελαστικά, αμορτισέρ και άλλα μηχανικά μέρη), εκτός αν γίνουν από συνεργείο εξουσιοδοτημένο για αυτές από τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου ή από τον ίδιο τον κατασκευαστή.

—Η σχάρα οροφής κοστίζει

Στην σχάρα της οροφής πρέπει να αποφεύγονται τα μεγάλα φορτία. Περισσότερα από 100 κιλά επηρεάζουν την ευστάθεια, την αεροδυναμική και αυξάνουν την κατανάλωση, ενώ κάνουν ιδιαίτερα ανασφαλή την οδήγηση. Ανάλογες επιδράσεις έχουν και οι σχάρες που τοποθετούνται και σε άλλα σημεία του οχήματος (π.χ. στην πίσω πόρτα αποσκευών).

—Τρόπος οδήγησης

Οι υπερβολικές επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις, εκτός από ανασφαλή τρόπο οδήγησης αυξάνουν την κατανάλωση. Μία ήρεμη οδήγηση, με την τήρηση επαρκών αποστάσεων ασφαλείας είναι οικονομικότερη, ασφαλέστερη, πιο άνετη και αυξάνει την διάρκεια ζωής του κινητήρα, των ελαστικών και των αμορτισέρ.

Η βέλτιστη σχέση απόδοσης με κατανάλωση των κινητήρων κυμαίνεται ανάμεσα στις 2.000 με 3.000 στροφές το λεπτό, αν και αυτό εξαρτάται από τον κατασκευαστή. Η μη τήρηση αυτών των ορίων οδηγεί σε σπατάλη καυσίμων. Η μεγαλύτερη δυνατή σχέση στο κιβώτιο ταχυτήτων δεν είναι, κατ’ ανάγκην, και η οικονομικότερη. Στις κυκλοφοριακές συμφορήσεις τα απότομα ξεκινήματα και σταματήματα δεν ωφελούν ούτε σε κέρδος χρόνου ούτε, πολύ περισσότερο, στην κατανάλωση. Τα απότομα φρεναρίσματα μετά από υψηλές ταχύτητες επιταχύνουν την φθορά στα τακάκια των φρένων και στις δισκόπλακες.

—Το ζέσταμα του κινητήρα

Στα σύγχρονα αυτοκίνητα το ζέσταμα του κινητήρα εν στάσει το χειμώνα δεν έχει νόημα και απλά αποτελεί σπατάλη καυσίμων, επειδή οι κατασκευαστές έχουν μεριμνήσει για τo αποκαλούμενο «start and drive» (βάλε μπρος και ξεκίνησε). Ο κινητήρας, τα ελαστικά, τα αμορτισέρ και το κιβώτιο ταχυτήτων φθάνουν στο μέγιστο της απόδοσής τους όταν έχουν αποκτήσει τη θερμοκρασία λειτουργίας τους, όπως την έχει καθορίσει ο κατασκευαστής. Αυτή επιτυγχάνεται μετά από 5 λεπτά κανονικής και προσεκτικής οδήγησης.

—Μεμβράνες

Οι ηλιακές μεμβράνες στα παράθυρα του αυτοκινήτου αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία το καλοκαίρι και κάνουν την χρήση του κλιματισμού οικονομικότερη.

—Χώρος αποσκευών

Περιττά βάρη στον χώρο των αποσκευών αυξάνουν την κατανάλωση. Αύξηση κατανάλωσης (και κυρίως, μείωση της ασφάλειας κατά την οδήγηση) υπάρχει και όταν το όχημα φορτωθεί ανομοιόμορφα.

—Καύσιμα

Η επιλογή καυσίμου είναι σημαντική για την επίτευξη οικονομίας κατά την οδήγηση.

Η χρήση σούπερ αμόλυβδης δεν συμφέρει, όταν ο κινητήρας δεν είναι σχεδιασμένος να λειτουργεί αποκλειστικά με αυτήν. Αντίθετα, μπορεί να επιφέρει φθορές στον κινητήρα. Η απλή αμόλυβδη είναι πολύ πιο συμφέρουσα, ιδιαίτερα για μετακινήσεις στην πόλη, εφόσον βέβαια συνιστάται από τον κατασκευαστή.

Το πρόσθετα βενζίνης και λαδιού μπορεί να είναι επιζήμια όταν δεν είναι εγκεκριμένα για τον συγκεκριμένο τύπο του εκάστοτε κινητήρα. Η βενζίνη στους σταθμούς ανεφοδιασμού μετράται σε μονάδες όγκου και όχι βάρους. Στις χαμηλές θερμοκρασίες η βενζίνη έχει μεγαλύτερη πυκνότητα σε σχέση με αυτήν σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Στην πράξη, κατά συνέπεια, συμφέρει το συστηματικό γέμισμα του ρεζερβουάρ τις πρωινές ώρες, που η θερμοκρασία είναι αισθητά μικρότερη.

—Καθαριότητα

Η απόθεση ρύπων σε ένα αυτοκίνητο είναι πιθανό να επιφέρει αεροδυναμικές αλλοιώσεις και συνεπώς, θα παρουσιάζεται αυξημένη κατανάλωση, ιδιαίτερα στις μεγάλες ταχύτητες.

—Κλιματισμός

Το καλοκαίρι στις μεγάλες ταχύτητες συμφέρει περισσότερο η οδήγηση με κλιματισμό παρά με ανοικτά παράθυρα. Τα ανοικτά παράθυρα λειτουργούν σαν «αλεξίπτωτα» (λόγω της δυναμικής πίεσης που αναπτύσσεται στα πλάγια του οχήματος) και υποχρεώνουν τον οδηγό να πατά περισσότερο γκάζι. Ο κλιματισμός είναι αποδοτικότερος στις μεγάλες ταχύτητες.

—Καταλύτης

Όταν ο καταλύτης φθάσει στο τέλος της ζωής του, πρέπει να αλλαχθεί. Αν αυτό δεν γίνει, εκτός από το ότι είναι καρκινογόνος και επιτρέπει την εκπομπή ιδιαίτερα βλαβερών για το περιβάλλον ρύπων, ανεβάζει επίσης, σημαντικά την κατανάλωση και επηρεάζει αρνητικά τις επιδόσεις του οχήματος.

econews, Wikipedia