Εκκλησιαστική Εκπαίδευση

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Λαμία, 24 Οκτωβρίου 2011

Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς των Μητροπόλεων της Δωδεκανήσου,

Οι εκπαιδευτικοί των Εκκλησιαστικών Σχολείων της χώρας, μετά και από την ετήσια τακτική Γενική Συνέλευση του κλάδου που πραγματοποιήθηκε στη Λαμία, επικοινωνούμε μαζί Σας σε καιρούς χαλεπούς, θέλοντας να διατυπώσουμε, λίαν επιγραμματικά, τις απόψεις μας για την λειτουργία και τις προοπτικές της Δημόσιας Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, ενός χώρου ο οποίος, είμαστε βέβαιοι, ότι Σας είναι οικείος και αγαπητός τουλάχιστον όσο και σε μας.

Είναι γεγονός ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στην πατρίδα μας εμφανίζουν αποκαρδιωτικό το παρόν και προβάλλουν ζοφερό το μέλλον, ιδίως για τη νεολαία μας, για της οποίας την εκπαίδευση και την κατά Θεόν μόρφωση, (αξεδιάλυτα, αλήθεια, τα δυο τους), αγωνίζονται από τα ιδιαίτερα ανά την Ελλάδα μετερίζια τους τα Εκκλησιαστικά μας Σχολεία.

Τον Ιούνιο του 2010 αυτά τα μετερίζια υπέστησαν, πρώτα σε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, τις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις που αρμοδίως επεβλήθησαν. Από τα 18 συνολικά Εκκλησιαστικά Λύκεια και Γυμνάσια καταργήθηκαν ή συγχωνεύθηκαν τα 8 με αποτέλεσμα να έχουν πλέον απομείνει τα 10! Η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση έχει καταβάλει λοιπόν και με το παραπάνω, το τίμημα της αναδιάρθρωσης – επαναχωροθέτησης των σχολείων της χώρας. Δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω συρρικνώσεως. Εάν από τις 14.600 σχολικές μονάδες που είχε η χώρα το 2009 καταργούνταν ή συγχωνεύονταν οι 7.000, υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να υποστηρίξει με σοβαρότητα ότι πρέπει να κλείσουν ακόμη περισσότερες;

Για το σχολικό έτος 2011-2012 στα μειονοτικά σχολεία της Δυτικής Θράκης εγκρίθηκαν 200 θέσεις αναπληρωτών Ιεροδιδασκάλων από το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας Δ. Β. Μ. & Θρησκευμάτων, όταν στα Εκκλησιαστικά μας Σχολεία από τις 48 απαιτούμενες θέσεις αναπληρωτών εγκρίθηκαν τελικά μόνο 14! Πέραν αυτού πόσο πειστικός μπορεί να είναι ο Οικουμενικός Ελληνισμός και όχι μόνο, όταν διεκδικεί το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ενώ στην Ελλάδα καταργούνται και συγχωνεύονται Εκκλησιαστικά Σχολεία;

Τα σχολεία μας πλέον είναι λιγότερα από τις διοικητικές περιφέρειες της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους μαθητές που φοιτούν και τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σ’ αυτά. Με την απειλή δεινότερης οικονομικής και γενικότερης κρίσης να επικρέμαται και την ελπίδα οριστικής λύσης να απομακρύνεται, όλο και περισσότερες οικογένειες δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στα έξοδα φοίτησης των παιδιών τους. Οι Εστίες των Εκκλησιαστικών Σχολείων προσφέρουν μία σωτήρια, από κάθε άποψη, διέξοδο. Εμπερίστατες, για ποικίλους λόγους, οικογένειες εναποθέτουν με εμπιστοσύνη, την φοίτηση και την φιλοξενία των παιδιών τους στα σχολεία μας, τα οποία τους παρέχουν ουσιαστικώς «αδάπανη» παιδεία. Ποιος δικαιούται να απογοητεύσει ή και να σκανδαλίσει «ένα των μικρών τούτων»;

Επίσης, πολλοί αλλοεθνείς-ομόδοξοι μαθητές φοιτούν στα Εκκλησιαστικά Σχολεία, όπου, κατά το Αποστολικόν λόγιον, «ουκ ένι Έλλην και ... βάρβαρος, ... αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός». Οι μαθητές αυτοί, «μετέχοντες της ημετέρας παιδείας», συμπλέκονται και συνδέονται ομαλά με την ελληνική κοινωνία και έτσι μπορούν να αποτελέσουν καταλύτες για την σταδιακή ένταξη των μαθητών αυτών και μεταλαμπάδευση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού. Μειώνονται λοιπόν οι ξενοφοβικές αντιλήψεις και αντιμετωπίζεται επιθετικά στα σχολεία μας η πρόκληση της κοινωνικής ένταξης των αλλοεθνών. Είναι δυνατόν αυτή η προσφορά να αγνοηθεί στην εποχή μας;

Η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση με τα ολιγομελή, έστω και συγκυριακά, τμήματά της και τα αυξημένα τυπικά προσόντα των εκπαιδευτικών της αποτελεί, δυνάμει, «πεδίον δόξης λαμπρόν» που θα μπορούσε να αποφέρει αποτελέσματα σπουδαία. Παρά την έλλειψη διδακτικών συγγραμμάτων για τα ειδικά θεολογικά μαθήματα και παρά την κατάργηση του ειδικού ποσοστού εισαγωγής στις θεολογικές σχολές, κατά τις τελευταίες δεκαετίες υψηλότατο ποσοστό αποφοίτων των Εκκλησιαστικών Σχολείων της χώρας εισήχθη στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Και βέβαια, η παραγωγικότητα των σχολείων αυτών φαίνεται κατεξοχήν και από τον αριθμό των χειροτονηθέντων μαθητών, εκπληρώνοντας έτσι τα σχολεία έναν από τους βασικούς σκοπούς της ύπαρξής τους. Δεν αποτελούν τα παραπάνω κίνητρο για ακόμη πιο ενεργητική στήριξη των σχολείων μας;

Ακόμη πιο παρήγορο είναι το γεγονός ότι έχουν ήδη διαφανεί τάσεις ανακοπής της πτωτικής πορείας του μαθητικού δυναμικού. Τα στοιχεία άλλωστε των εγγραφέντων μαθητών, 627 κατά το σχολικό έτος 2011-12 έναντι 540 κατά το σχολικό έτος 2010-11, αποδεικνύουν τη δυναμικά ανοδική πορεία των σχολείων μας. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να τονίσουμε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Εκκλησιαστικής Εκπ/σης του Υπουργείου Παιδείας, Δ. Β. Μ. & Θρησκευμάτων, το ετήσιο κόστος ανά μαθητή στα Εκκλ/κά Γυμνάσια-Λύκεια είναι περίπου 6.000 €, ποσό σχεδόν ίσο με τον αντίστοιχο μέσο όρο στη Δευτεροβάθμια Εκπ/ση της χώρας μας. Άλλωστε, από τους 115 περίπου καθηγητές της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης αρκετοί καλύπτουν λειτουργικά κενά στη Δευτεροβάθμια Εκπ/ση.

Στην πληρέστερη λειτουργία των σχολείων μας έχει συμβάλει αποφασιστικά και η λειτουργία των Εκκλησιαστικών Γυμνασίων τα οποία αποτελούν τροφοδότη των Λυκείων μας και θα πρέπει πάση θυσία να στηριχθούν. Καταλυτική θα είναι και η οργανική επανένταξη των μεταλυκειακών σπουδών (παλαιά Δ΄ Λυκείου, σημερινά Εκκλησιαστικά Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης) στις σχολικές μας μονάδες. Όχι μόνο θα βοηθήσει αποφασιστικά στην αύξηση του αριθμού των μαθητών, αλλά θα δώσει στα σχολεία μας χαρακτήρα περισσότερο εκκλησιαστικό, θα δώσει ταυτότητα την οποία κινδύνευσαν να απολέσουν με την παρατεινόμενη λειτουργία των Ε.Ι.Ε.Κ. εκτός του φυσικού τους χώρου, που είναι οι σχολικές μας μονάδες. Το νομικό καθεστώς της επανένταξής τους είναι ζήτημα λεπτό και χρήζει προσοχής. Τονίζουμε εμφατικά ότι αυτή η επανένταξη μπορεί να γίνει με σχεδόν μηδενικό οικονομικό κόστος.

Η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει στην ορθόδοξη πατρίδα μας ολοκληρωμένες προσωπικότητες, πολίτες οι οποίοι αγωνίζονται, από την έπαλξή του ο καθένας, για την κατά Θεόν προκοπή της ελληνικής κοινωνίας. Όλες οι Μητροπόλεις της πατρίδας μας, αλλά και αρκετές της διασποράς είναι στελεχωμένες με κληρικούς όλων των βαθμών, αποφοίτους Εκκλησιαστικών Σχολείων, ζωντανούς και αψευδείς μάρτυρες πολύχρονης και πολύτιμης προσφοράς στην Εκκλησία και τον λαό του Θεού. Τα Εκκλησιαστικά μας Σχολεία προσπαθούν να διδάσκουν «φόβον Θεού» και όχι τα κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό «άθεα γράμματα», που τυφλώνουν τον άνθρωπο οδηγώντας τον σε αλαζονεία και, κατά αδήριτη νομοτέλεια, σε καταστάσεις σαν αυτή που βιώνει σήμερα η Ελλάδα. Αυτό καθίσταται πιο επιτακτικό, ιδιαίτερα σήμερα που στα Γενικά Λύκεια μειώνονται οι ώρες διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών (1 ώρα στη Β΄ και μάθημα επιλογής στη Γ΄ Λυκείου). Βιώνοντας λοιπόν ακριβώς μια τέτοια κατάσταση θα πρέπει να επιτρέψουμε την περαιτέρω αποδυνάμωση ή να αγωνιστούμε για την αναβάθμιση των Σχολείων μας;

Η προσφορά της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης καθίσταται ολοφάνερη και από την πολύχρονη παρουσία των Σχολείων της στη χώρα μας. Ενδεικτικά αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν εν λειτουργία Εκκλησιαστικά Σχολεία με ηλικία 300 ετών, τα οποία υπηρετούν την πατρίδα από τα χρόνια της τουρκοκρατίας! Άραγε για πόσα τέτοια σχολεία μπορεί να σεμνύνεται η ορθόδοξη Ελλάδα μας;

Γι’ αυτά ακριβώς τα Σχολεία, Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς των Μητροπόλεων της Δωδεκανήσου, που τόσα προσφέρουν, όπως σημειώσαμε, επικαλούμεθα, εκτός της μεσιτείας του εφόρου μας Αγίου Νεκταρίου, τις θεοπειθείς ευχές Σας, προσβλέποντες στην ανύστακτη μέριμνα και αγάπη Σας.

Με υιικό σεβασμό ασπαζόμεθα την δεξιάν Σας

Οι εκπαιδευτικοί των Εκκλησιαστικών Σχολείων της χώρας

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Παρόμοια επιστολή κοινοποιήθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στους Αρχιεπισκόπους Αθηνών και Κρήτης και άλλους Φορείς