Τσιμπήματα εντόμων

Ωωωχ, μανούλα, κάτι με τσίμπησε!!

Οδηγός επιβίωσης ενάντια στους ιπτάμενους εισβολείς, που σε όλη τη διάρκεια της Άνοιξης και του καλοκαιριού, έχουν την τιμητική τους!

Τσιμπήματα από έντομα και η αντιμετώπισή τους

Συνήθως οι αντιδράσεις των παιδιών στα τσιμπήματα είναι ήπιες. Ιατρική αντιμετώπιση απαιτείται μόνο αν το παιδί είναι αλλεργικό (1) στο δηλητήριο που εκκρίνεται με το τσίμπημα.

Κουνούπι  (2)

Ένα μικρό τσούξιμο στο σημείο του τσιμπήματος με ένα μικρό εξόγκωμα, συνοδεύει το τσίμπημα από κουνούπι. Τα κουνούπια έλκονται συνήθως από τα έντονα χρώματα και τις ευχάριστες οσμές.

Ψύλλος

Με το τσίμημα ψύλου θα νιώσετε... ένα μικρό τσούξιμο στο σημείο του τσιμπήματος με ένα μικρό εξόγκωμα εμφανίζεται αμέσως μετά. Οι ψύλλοι κατοικούν στις ρωγμές των πατωμάτων και στο τρίχωμα των ζώων.

Κοριός

Ένα μικρό τσούξιμο στο σημείο του τσιμπήματος με ένα μικρό εξόγκωμα θα ακολουθήσει το τσίμπημα από κοριό.

Μέλισσες

Το τσίμπημα της μέλισσας έχει άμεσο πόνο και πρήξιμο. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να απομακρύνουμε αμέσως το κεντρί με τη βοήθεια μιας τηλεκάρτας ή με ένα τσιμπιδάκι.

Πότε πρέπει να καλέσω ιατρική βοήθεια;

Θα πρέπει να καλέσουμε ιατρική βοήθεια (3) όταν το παιδί εμφανίσει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα.

-Δυσκολία στην αναπνοή

-Τάση λιποθυμίας

-Φαγούρα   (4) σε όλο το σώμα

-Πρήξιμο στα μάτια (5)   και στα χείλη.

Πρόληψη στα τσιμπήματα

Τα έντομα, ιδίως την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού δίνουν το δικό τους ρεσιτάλ. Αν και τα τσιμπήματα των εντόμων (ψύλλου, κουνουπιού, μέλισσας κ.α) είναι αναπόφευκτα, εν τούτοις μπορούμε να τα αποτρέψουμε, με τους εξής τρόπους:

-Αποφεύγουμε μέρη που μαζεύονται πολλά έντομα  (6)  π.χ όπου υπάρχουν πολλά σκουπίδια.

-Ντύνουμε το παιδί με μακρυμάνικο και μακρύ παντελόνι ώστε το σώμα του να είναι καλυμμένο αν σκοπεύουμε να παραμείνουμε σε ανοιχτούς χώρους όπου υπάρχουν έντομα.

-Αποφεύγουμε τα πολύχρωμα ρούχα μιας και αποτελούν πόλο έλξης των εντόμων.

-Δεν χρησιμοποιούμε μυρωδάτα σαπούνια και αρώματα.

Συνεργάστηκε η Λορέττα Θωμαΐδου

Παιδίατρος - Αναπτυξιολόγος

Υεύθυνη του Κέντρου Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία".

ΠΗΓΗ: http://hamomilaki.blogspot.com/

 

Τα αλλεργιογόνα της άνοιξης   (1)

Συνεργάστηκε η Επιστημονική Ομάδα της Α' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία"

Άνοιξη σημαίνει βόλτες, εξορμήσεις στην εξοχή, επαφή με τη φύση. Ως εδώ όλα καλά. Τι γίνεται όμως με τις αλλεργίες;

Ανάλογα με τον τρόπο εισόδου στον οργανισμό τα αλλεργιογόνα ταξινομούνται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στα τροφικά και στα εισπνεόμενα.

Τα τροφικά αλλεργιογόνα

Τα συνηθέστερα τροφικά αλλεργιογόνα είναι τα εξής: αγελαδινό γάλα, αυγό, σιτηρά, θαλασσινά (οστρακοειδή και ψάρι), ξηροί καρποί, φρούτα, λαχανικά, όσπρια και σόγια. Το οποιοδήποτε τρόφιμο, δυνητικά, μπορεί να αποτελέσει αντιγόνο.

Η τροφική αλλεργία αρχίζει νωρίς, ήδη από τη νεογνική και βρεφική ηλικία και αποτελεί συνήθως την πρώτη εκδήλωση της αλλεργικής προδιάθεσης. Η ηλικία έναρξης της τροφικής αλλεργίας εξαρτάται από τον χρόνο εισαγωγής της τροφής και ακολουθεί τη σειρά με την οποία εισάγονται οι τροφές αυτές στο διαιτολόγιο του βρέφους. Τα συμπτώματα από την αλλεργία στο γάλα αγελάδας εμφανίζονται στη νεογνική ή στην πρώτη βρεφική ηλικία και σπάνια μετά τον 12ο μήνα. Η έναρξη της νόσου στις περισσότερες περιπτώσεις συσχετίζεται στενά με τον χρόνο εισαγωγής του ξένου γάλακτος στο διαιτολόγιο του βρέφους. Επίσης, η αλλεργία στα σιτηρά και στο αυγό εμφανίζεται συνήθως μετά το δεύτερο μισό του πρώτου χρόνου ζωής. Η αλλεργία στο ψάρι περίπου την ίδια χρονική περίοδο, ενώ η αλλεργία στα φρούτα, στα λαχανικά, στα όσπρια και στους ξηρούς καρπούς μετά το δεύτερο χρόνο ζωής του παιδιού. Γενικά, σημασία έχει για την ανάπτυξη τροφικής αλλεργίας ο χρόνος, και ως χρονοδιάγραμμα εισαγωγής του συγκεκριμένου τροφίμου αλλά και με την έννοια της ευαισθητοποίησης προς το τροφικό αντιγόνο.

Τα εισπνεόμενα αλλεργιογόνα

Ονομάζονται και «αεροαλλεργιογόνα». Ανάλογα με το αν βρίσκονται μέσα ή έξω από το σπίτι διακρίνονται, περαιτέρω, σε ενδοοικιακά και σε εξωοικιακά. Τα κυριότερα από αυτά είναι:

Ενδο-οικιακά αλλεργιογόνα

-Ακάρεα της οικιακής σκόνης

-Μύκητες

-Κατοικίδια ζώα (γάτα, σκύλος)

-Τρωκτικά

-Κατσαρίδες

Τα ακάρεα βρίσκονται σε αφθονία στα χαλιά, στα στρώματα, στα έπιπλα που συγκρατούν σκόνη και στις κουρτίνες. Τα ακάρεα είναι συχνότατα αίτια αλλεργίας, δεδομένου ότι υπάρχουν παντού. Οι μύκητες αναπτύσσονται σε χώρους που έχουν υγρασία και ανεπαρκή αερισμό, στη μούχλα και στα υπόγεια.

Τα εξω-οικιακά αλλεργιογόνα

Τα κυριότερα εξωοικιακά αλλεργιογόνα είναι η γύρη και οι μύκητες. Η γύρη που απασχολεί ως αλλεργιογόνο είναι η αερομεταφερόμενη διότι οι κόκκοι της είναι μικρότερου μεγέθους και μπορεί να εισπνευσθούν. Οι μεγαλύτερου μεγέθους και βάρους γυρεόκοκκοι μεταφέρονται με τα έντομα και δεν δρουν ως αλλεργιογόνα. Τα φυτά που απελευθερώνουν την αερομεταφερόμενη γύρη που προκαλεί αλλεργίες ταξινομούνται στις εξής κατηγορίες:

-Δέντρα (ελιά, ακακία, λεύκα, κυπαρίσσι κ.α.)

-Αγρωστώδη (άγρια δημητριακά, χορτάρια, γρασίδια, γκαζόν)

-Ζιζάνια-αγριόχορτα

Η γύρη

Σε αντίθεση με τα ενδοοικιακά αλλεργιογόνα, η γύρη έχει σαφή εποχικότητα. Ανάλογα με το είδος του φυτού, η περίοδος της ανθοφορίας είναι λίγο ως πολύ γνωστή. Είναι οι καιρικές συνθήκες, βεβαίως, που ευοδώνουν ή αναστέλλουν την ανθοφορία, δηλαδή την απελευθέρωση των γύρεων στον εισπνεόμενο αέρα. Συνεπώς, οι ασθενείς που γνωρίζουν ότι έχουν συμπτώματα όταν έρθουν σε επαφή με τη γύρη του συγκεκριμένου φυτού μπορούν να λάβουν προληπτικά μέτρα για να αποφύγουν τα ενοχλητικά συμπτώματα της αλλεργίας ή την έλευση ασθματικού παροξυσμού, αν πάσχουν από αλλεργικό βρογχικό άσθμα.

Κλιματικές συνθήκες και αλλεργία

Η γεωγραφία παίζει ιδιαιτέρως σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη της αλλεργικής νόσου και ειδικότερα της αναπνευστικής αλλεργικής νόσου (ρινίτιδα και άσθμα). Άλλα φυτά και δέντρα φύονται στα βόρεια μέρη με χαμηλότερη θερμοκρασία και άλλα σε νότιες περιοχές που υπάρχουν θερμότερα κλίματα. Ομοίως, άλλη η βλάστηση στα ορεινά και άλλη στα πεδινά ή τα παραθαλάσσια μέρη. Αυτή η διαφορά συνεπάγεται πέραν των άλλων και διαφορετική εποχικότητα και διάρκεια της ανθοφορίας άρα και ποικιλία στην εκδήλωση των αλλεργικών φαινομένων. Περιοχές με θερμό κλίμα, για παράδειγμα, έχουν παρατεταμένη εποχή ανθοφορίας και επομένως πιο μακρά περίοδο συμπτωμάτων από άτομα με αλλεργία. Οι συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας επηρεάζουν και τα ενδοοικιακά εισπνεόμενα αλλεργιογόνα. Η υψηλή θερμοκρασία, η υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός είναι οι βασικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των ακάρεων της οικιακής σκόνης και των μυκήτων.

Τσίμπημα Εντόμου   (2)

 Ωστόσο υπάρχουν και έντομα, όπως οι μέλισσες και οι σφήγκες, των οποίων τα τσιμπήματα είναι πιο επώδυνα. Παράλληλα τα έντομα αυτά στην προσπάθεια φυγής τους μετά το τσίμπημα αφήνουν το κεντρί τους στο σημείο επαφής με το δέρμα μας.

Τσίμπημα από κουνούπι

1. Αλείφουμε την περιοχή με μια κρέμα, ειδική για τσιμπήματα, προκειμένου να απαλύνουμε τη φαγούρα.
2. Εναλλακτικά, μπορούμε να τοποθετήσουμε στο σημείο μια κρύα κομπρέσα για περίπου 10 λεπτά.

Πώς αφαιρούμε ένα κεντρί;

1. Ξύνουμε το κεντρί που προεξέχει με μια τηλεκάρτα.
2. Τοποθετούμε μια κρύα κομπρέσα στην περιοχή του τσιμπήματος με σκοπό να ελαχιστοποιήσουμε τον πόνο και το πρήξιμο.

Προσοχή!

Ποτέ δεν αφαιρούμε το κεντρί με τσιμπιδάκι, γιατί μπορεί να σπάσει μέσα στο δέρμα του παιδιού και να μην μπορούμε να το αφαιρέσουμε.

Αν το έντομο τσιμπήσει το παιδί στη γλώσσα

1. Για να μειωθεί το πρήξιμο στη γλώσσα, βάζουμε ένα παγάκι ή δίνουμε στο παιδί να πιει λίγο κρύο νερό.

2. Στην περίπτωση που το παιδί δεν μπορεί να αναπνεύσει, καλούμε ασθενοφόρο.

Τα απρόοπτα των διακοπών(3)

   Πώς θα αντιμετωπίσουμε τα απρόοπτα των διακοπών χωρίς να χάσουμε την ψυχραιμία μας και χωρίς να χαλάσουμε τη διάθεσή μας.

Ηλίαση

Για να αποφύγουμε την ηλίαση καλό είναι να φοράμε πάντα στο παιδί ανοιχτόχρωμα ρούχα και καπέλο. Πηγαίνουμε στην παραλία τις ασφαλείς ώρες (όχι μεταξύ 11.00-3.30) και, αν δεν υπάρχει κάποιο δροσερό και σκιερό μέρος, προφυλάσσουμε το παιδί από τον ήλιο με ομπρέλα θαλάσσης. Πονοκέφαλος, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, εμετός, ζαλάδα ή ακομά και λιποθυμία είναι τα κύρια συμπτώματα της ηλίασης. Σε περίπτωση ηλίασης πρέπει να μεταφέρουμε άμεσα το παιδί σε σκιερό και δροσερό μέρος, κατά προτίμηση με κλιματισμό. Μια λύση ανάγκης είναι και το aircondition του αυτοκινήτου, με την προϋπόθεση ότι έχουμε παρκάρει στη σκιά. Για να δροσίσουμε το παιδί τού δίνουμε να πιει υγρά και του βάζουμε κρύες κομπρέσες. Εάν η θερμοκρασία του παιδιού υπερβαίνει τους 39oC, θα πρέπει να ζητήσουμε άμεση ιατρική βοήθεια.

Έγκαυμα από τον ήλιο

Το έγκαυμα από τον ήλιο γίνεται συνήθως αντιληπτό μερικές ώρες μετά. Κοκκίνισμα του δέρματος, πόνος, φουσκάλες είναι τα σύμπτωματα του εγκαύματος από τον ήλιο. Μερικές φορές ένα έγκαυμα μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό και πονοκέφαλο. Στην περίπτωση του εγκαύματος από τον ήλιο, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ένα κρύο ντους και να αλείψουμε την περιοχή με μια ειδική αλοιφή. Στην περίπτωση του εγκαύματος θα πρέπει να προσέξουμε τις φουσκάλες, τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν πειράζουμε. Ιατρική βοήθεια θα ζητήσουμε εάν παρατηρήσουμε ότι εμφανίζονται πολλαπλές φουσκάλες ή πυρετός. Για την αποφυγή των ηλιακών εγκαυμάτων, το αντηλιακό που θα αγοράσουμε θα πρέπει να προστατεύει τόσο από τις ακτίνες UVA όσοω και από τις υπεριώδεις UVB.

Προσοχή!

Τα αντηλιακά δεν είναι αδιάβροχα. Δεν ξεχνάμε να βάζουμε αντηλιακό στο παιδί μισή ώρα πριν φύγουμε για την παραλία και να το ανανεώνουμε συχνά και κάθε φορά που βγαίνει από τη θάλασσα. χρησιμοποιούμε ποσότητα ίση με περίπου 2 κουταλιές και δεν ξεχνάμε το καπέλο με γείσο που προφυλάσσει το δέρμα από εγκαύματα.

Ελαφρά τσιμπήματα

Στα ελαφρά τσιμπήματα αρκεί ένα καλό πλύσιμο με κρύο νερό, ενώ η φαγούρα μπορεί να ανακουφιστεί με κρύες κομπρέσες ή πλύση με διάλυμα μπέικιν σόδα.

Τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας

Προληπτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια κρέμα με εντομοαπωθητική δράση. Τοπική κοκκινίλα, πρήξιμο, πόνος ή φαγούρα είναι τα κύρια συμπτώματα στο σημείο του τσιμπήματος που μπορεί να διαρκέσουν από αρκετές ώρες έως και μέρες. Κατά το τσίμπημα, η μέλισσα αφήνει το κεντρί της στο δέρμα. Αυτό που πρέπει να κάνουμε αν τσιμπήσει το παιδί μέλισσα ή σφήκα είναι να αφαιρέσουμε το κεντρί. Το κεντρί μπορεί να αφαιρεθεί με ένα τσιμπιδάκι. Πιέζοντάς το με το χέρι υπάρχει περίπτωση να μπει πιο βαθιά. Στη συνέχεια πλένουμε την περιοχή με νερό ή με αμμωνία. Τοποθετούμε στην περιοχή πάγο για να μειώσουμε τον πόνο και να περιορίσουμε το πρήξιμο. Αν γνωρίζουμε ότι το παιδί είναι αλλεργικό σε τσιμπήματα μέλισσας ή σφήκας ή αν πρόκειται για πολλαπλά τσιμπήματα τότε ζητάμε αμέσως ιατρική βοήθεια.

Τσίμπημα τσούχτρας

Έντονη κοκκινίλα με ή χωρίς πρήξιμο, πόνος και φαγούρα παρουσίαζονται στο σημείο που ήρθε σε επαφή με την τσούχτρα. Στην αρχή απομακρύνουμε τα πλοκάμια της τσούχτρας. Προσοχή: ποτέ με γυμνά χέρια, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια πετσέτα ή να γεμίσουμε την χούφτα μας με άμμο και να τρίψουμε το σημείο. Στην συνέχεια πλένουμε την περιοχή με οινόπνευμα ή αμμωνία και αλατόνερο-όχι νερό της βρύσης. Τέλος αλείφουμε την περιοχή με μια κορτιζονούχο αλοιφή. Εάν τα συμπτώματα είναι έντονα και αν δεν υποχωρούν ίσως να χρειαστεί ένεση κορτιζόνης. Σε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα όπως δύσπνοια και ιδρώτας απαιτείται ιατρική φροντίδα.

Δάγκωμα αράχνης ή σκορπιού

Έντονη κοκκινίλα και εντονότατος τοπικός πόνος εμφανίζεται στο μέρος του δαγκώματος από αράχνη ή σκορπιό. Μετά από δάγκωμα αράχνης ή σκορπιού βάζουμε το άτομο να ξαπλώσει, με το δαγκωμένο μέρος στη χαμηλότερη θέση σε σχέση με την καρδιά. Δένουμε με επίδεσμο την περιοχή 5 εκ. περίπου πάνω από το σημείο δαγκώματος, τόσο σφιχτά όσο να χωράει ένα δάχτυλο κάτω από τον επίδεσμο. Πάνω από το δάγκωμα βάζουμε πάγο τυλιγμένο σε πανί. Σε περίπτωση δαγκώματος αράχνης ή σκορπιού μετά τις πρώτες βοήθειες καλούμε πάντα ιατρική βοήθεια.

Γαστρεντερίτιδα

Ναυτία ή εμετοί, διάρροια και κράμπες στην κοιλιά είναι τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας. Η γαστρεντερίτιδα αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα του καλοκαιριού λόγω των ιώσεων και της μολύνσεως των τροφών και του νερού από βακτήρια. Σε περίπτωση γαστρεντερίτιδας πρέπει να δίνουμε στο παιδί πολλά υγρά και να το ταίζουμε ελαφρά. Στην αρχή θα πρέπει να τρώει φρυγανιές, ζελέ ή ρύζι. Ιατρική βοήθεια ζητάμε εφόσον ο εμετός επιμένει πάνω από 2 ημέρες και οι διάρροια πάνω από 4 μέρες.

Κνίδωση (4)

Λορέττα Θωμαΐδου Παιδίατρος - Αναπτυξιολόγος

Υπεύθυνη του Κέντρου Αναπτυξιακής Παιδιατρικής

Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία"

Η κνίδωση είναι αλλεργική νόσος που προκαλεί εξάνθημα στο δέρμα.

Μπορεί να επεκταθεί σε όλο το σώμα ή να περιοριστεί σε μια περιοχή. Παράλληλα τα στοιχεία της κνίδωσης μπορεί να εξαφανίζονται από τη μια περιοχή και να εμφανίζονται σε μια άλλη. Η φαγούρα που προκαλεί η κνίδωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάποιο αντισταμινικό φάρμακο, ενώ κρύες κομπρέσες στην περιοχή θα μειώσουν το πρήξιμο και την φαγούρα.

Οι συνηθέστερες αιτίες κνίδωσης

Η συνηθέστερη αιτία που μπορεί να προκαλέσει κνίδωση είναι η αλλεργική αντίδραση στις παρακάτω ουσίες:

· τρόφιμα

· φάρμακα

· φυτά, γύρη από τα δέντρα

· τσίμπημα από μέλισσα ή άλλα έντομα.

Υπάρχει κίνδυνος από την κνίδωση;

Αν το παιδί παρουσιάσει άσθμα ή αν δυσκολεύεται να αναπνεύσει, τότε πολύ πιθανόν η αλλεργική αντίδραση να έχει προχωρήσει σε εσωτερικά όργανα. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να επισκεφτούμε τον γιατρό.

Λοιμώξεις των ματιών  (5)

Συνεργάστηκε ο Χειρουργός Οφθαλμίατρος

Θ. Φιλιππόπουλος, tfilip@athensvision.gr

Ειδικότητες, Γλαύκωμα-Κατταράκτης

Διπλ. American Board of Ophthalmology

Harvard Medical School

Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision

Οι κυριώτερες λοιμώξεις των ματιών, πού οφείλονται και πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφανισή τους.

Οι λοιμώξεις που αφορούν τον οφθαλμό, τη δακρυϊκή οδό ή τα βλέφαρα και την περιοχή πέριξ του οφθαλμού είναι αρκετά συχνές στα παιδιά. Εκδηλώνονται με ερυθρότητα (κόκκινα μάτια), οίδημα (πρήξιμο) των βλεφάρων, δακρύρροια, εκκρίσεις από τον οφθαλμό, αίσθημα ξένου σώματος και πτώση της όρασης ανάλογα με την περίπτωση και συνήθως ανταποκρίνονται πολύ καλά στη θεραπεία. Κάποιες από αυτές (κυρίως η ιογενής επιπεφυκίτιδα) είναι εξαιρετικά μεταδοτικές γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη τήρησης των αυστηρών μέτρων υγιεινής. Κάθε φορά λοιπόν που ερχόμαστε σε επαφή με το πρόσωπο του παιδιού, πλένουμε πολύ καλά τα χέρια μας, δεν χρησιμοποιούμε την ίδια πετσέτα προσώπου κ.ο.κ.

Ποιες είναι οι κυριώτερες λοιμώξεις των ματιών;

Επιπεφυκίτιδα:

Η επιπεφυκίτιδα είναι μια φλεγμονή του επιφανειακού λευκού χιτώνα των ματιών που οφείλεται είτε σε λοίμωξη (μόλυνση) είτε σε άλλους παράγοντες, όπως μηχανικός ερεθισμός (από ξένο σώμα), αλλεργική αντίδραση κ.ο.κ. Στην επιπεφυκίτιδα τα μάτια του παιδιού είναι κόκκινα. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να συνυπάρχουν δάκρυα, εκκρίσεις από τον οφθαλμό (τσίμπλες), οίδημα (πρήξιμο) βλεφάρου και ψηλαφητοί λεμφαδένες στο πρόσωπο. Στις αλλεργικές επιπεφυκίτιδες σχεδόν πάντα συνυπάρχει κνησμός (φαγούρα). Οι ιογενείς επιπεφυκίτιδες προκαλούνται από τους ίδιους ιούς που προκαλούν το απλό κρυολόγημα, συνήθως προσβάλλουν και τα δύο μάτια με διαφορά 1-2 ημερών και είναι αρκετά ενοχλητικές. Οι βακτηριακές (μικροβιακές) επιπεφυκίτιδες είναι αρκετά σπάνιες και μεταδίδονται συνήθως υπό ειδικές συνθήκες (βλέπε μολύνσεις κατά τον τοκετό). Οι επιπεφυκίτιδες είναι αρκετά συχνές ιδιαίτερα τους εαρινούς και καλοκαιρινούς μήνες. Σαν ένα πρώτο βήμα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φυσιολογικά δάκρυα αρκετές φορές την ημέρα. Αν η επιπεφυκίτιδα επιμένει ή επιδεινώνεται είναι σκόπιμο να επισκεφτούμε τον οφθαλμίατρο, για να μας χορηγηθούν τα κατάλληλα φάρμακα.

Δακρυοκυστίτιδα:

 Σε παιδιά που γεννιούνται με συγγενή απόφραξη του δακρυϊκού (ρινοδακρυϊκού) πόρου μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα ή μέχρι να δοθεί χειρουργική λύση στο πρόβλημα το παιδί ενδέχεται να εμφανίσει δακρυοκυστίτιδα, μια λοίμωξη δηλαδή του δακρυϊκού σάκου (ασκού) που βρίσκεται στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης (βλέπε κεφάλαιο προβλημάτων της δακρυϊκής οδού). Αυτή εκδηλώνεται με ερυθρότητα της περιοχής, οίδημα (πρήξιμο), πόνο κατά την ψηλάφηση, κιτρινωπή έκκριση από τον οφθαλμό και πυρετό. Η πάθηση αυτή απαιτεί έγκαιρη αντιβιοτική θεραπεία και πιθανώς χειρουργική αντιμετώπιση σε δεύτερο χρόνο.

Κυτταρίτιδα Κόγχου:

Σε παιδιά με συχνές ή υποτροπιάζουσες παραρρινοκολπίτιδες (π.χ. ιγμορίτιδες) ή σπανιότερα λόγω τραυματισμού είναι πιθανό να αναπτυχθεί κυτταρίτιδα του κόγχου. Αυτή εκδηλώνεται με ερυθρότητα πέριξ του οφθαλμού, οίδημα (πρήξιμο) των βλεφάρων, πόνο κατά τις οφθαλμικές κινήσεις, ερυθρότητα του επιπεφυκότα (λευκού χιτώνα του οφθαλμού) και σε σοβαρότερες περιπτώσεις με πυρετό, περιορισμό της κινητικότητας του οφθαλμού και απώλεια όρασης. Στις περιπτώσεις αυτές αρκετά συχνά καταφεύγουμε σε απεικόνιση της περιοχής των οφθαλμικών κόγχων (αξονική τομογραφία) για διαγνωστικούς σκοπούς. Ανάλογα με τη βαρύτητα και την έκταση της λοίμωξης διακρίνουμε την προ-διαφραγματική κυτταρίτιδα και την πιο επικίνδυνη οπισθο-διαφραγματική κυτταρίτιδα του κόγχου. Οι παθήσεις αυτές απαιτούν έγκαιρη αντιβιοτική θεραπεία, θεραπεία με αποσυμφορητικά της μύτης και σπανιότερα χειρουργική αντιμετώπιση.

Κριθαράκι/Χαλάζιο:

Μέσα στο άνω και το κάτω βλέφαρο υπάρχουν 30-40 αδένες, οι οποίοι εκκρίνουν μια λιπαρή έκκριση που αναμειγνύεται με τα δάκρυα. Επίσης υπάρχουν και άλλοι ακόμα μικρότεροι αδένες οι οποίοι περιβάλλουν τους ιδρωτοποιούς αδένες ή το θύλακο της βλεφαρίδας (τρίχας) στο χείλος του βλεφάρου. Οι αδένες αυτοί μπορεί σε διάφορες φάσεις της ζωής μας να αποφραχθούν, γεγονός που έχει σαν συνέπεια την ανάπτυξη φλεγμονής (οίδημα, πόνος, ερυθρότητα) στην περιοχή. Η απόφραξη επίσης μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη και στον πολλαπλασιασμό μικροοργανισμών (μικροβίων) που συνήθως υπάρχουν στα βλέφαρα αλλά και αλλού στο δέρμα μας. Οι ανωτέρω μεταβολές αποτελούν τις γενεσιουργές αιτίες της κρίθης (κριθαράκι) και του χαλαζίου.

Κριθαράκι:

Το κριθαράκι είναι μια οξεία βακτηριακή (μικροβιακή) λοίμωξη αδένων του βλεφάρου που συχνότερα εκδηλώνεται στο χείλος του βλεφάρου. Στην περιοχή αναπτύσσεται οίδημα (πρήξιμο), ερυθρότητα, και πόνος κατά την ψηλάφηση. Εντός του αδένα συγκεντρώνεται φλεγμονώδες υλικό το οποίο δημιουργεί ένα μικρό απόστημα, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να παροχετευθεί αυτόματα (να ανοίξει προς την επιφάνεια του δέρματος από μόνο του). Θεραπευτικά εφαρμόζουμε μέτρα που θα βοηθήσουν στην αποσυμφόρηση του αποφραγμένου αδένα (π.χ. εφαρμογή θερμών επιθεμάτων) και τοπική αντιβιοτική θεραπεία (κολλύρια). Η εφαρμογή επιθεμάτων εμβαπτισμένων σε χαμομήλι που αποτελεί συνηθισμένη πρακτική στην Ελλάδα δεν παρέχει κάποιο επιπλέον όφελος.

Χαλάζιο:

Το χαλάζιο είναι μια χρόνια φλεγμονή που δημιουργείται από την απόφραξη ενός τύπου σμηγματογόνου αδένα που υπάρχει στο εσωτερικού του βλεφάρου. Το χαλάζιο είναι μια εντοπισμένη διόγκωση είτε στο άνω είτε στο κάτω βλέφαρο, δεν πονά ιδιαίτερα κατά την ψηλάφηση, δεν προκαλεί αξιόλογο οίδημα (πρήξιμο) του βλεφάρου και δεν επηρεάζει την όραση. Σαν μια πρώτη θεραπευτική προσέγγιση εφαρμόζουμε μέτρα που θα βοηθήσουν στην αποσυμφόρηση του αποφραγμένου αδένα (π.χ. εφαρμογή θερμών επιθεμάτων) και τοπική αντι-φλεγμονώδης θεραπεία (κολλύρια) ή αντι-φλεγμονώδης θεραπεία από του στόματος (ορισμένα αντιβιοτικά έχουν αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητες και βελτιώνουν την ποιότητα των εκκρίσεων των αδένων του βλεφάρου). Η θεραπεία αυτή δεν είναι πάντα αποδοτική και μπορεί να χρειαστεί χειρουργικός καθαρισμός του βλεφάρου που γίνεται με τοπική ή γενική αναισθησία ανάλογα με την ηλικία και το επίπεδο συνεργασίας του παιδιού.

Μολύνσεις κατά τη διάρκεια του τοκετού:

 Λοίμωξη στα μάτια (ως επί το πλείστον επιπεφυκίτιδα) μπορεί να πάθουν τα νεογέννητα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Μικροοργανισμοί που εντοπίζονται στον ουρογεννητικό σωλήνα της μητέρας μεταφέρονται στο νεογνό κατά τον φυσιολογικό τοκετό και εκτός από σοβαρή επιπεφυκίτιδα τις πρώτες μέρες μετά τη γέννηση μπορεί να προκαλέσουν και πνευμονίτιδα ή και μηνιγγίτιδα. Για το λόγο αυτό, προληπτικά μόλις γεννηθούν τα νεογνά λαμβάνουν αντιβιοτικές σταγόνες για τα μάτια. Οι μολύνσεις αυτές μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές και πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.

--------------------------------------------------------------------------------

Φυσικά εντομοαπωθητικά (6)

Ξεχάστε τα εντομοαπωθητικά με την έντονη οσμή, τις δύσχρηστες ταμπλέτες και τα επικίνδυνα σπρέι. Για την απομάκρυνση των ενοχλητικών εντόμων, αρκεί να στραφούμε στη φύση.

Στροφή στη φύση

1. Τα φύλλα ευκαλύπτου απομακρύνουν τις μύγες και τα κουνούπια.
2. Ο βασιλικός, η δάφνη και οι γαρυφαλλιές κρατούν μακριά τα έντομα του καλοκαιριού.
3. Η φλούδα αγγουριού απωθεί τις κατσαρίδες.
4. Το φυσικό ξύδι σταφυλιού δεν αφήνει τα έντομα να πλησιάσουν. Λίγες σταγόνες πάνω στο δέρμα ή στα σκεπάσματά μας, είναι αρκετές.
5. Αντί για τα συμβατικά απωθητικά των κουνουπιών, χρησιμοποιούμε σιτρονέλλα που είναι απόλυτα ασφαλής για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ανάλογη δράση έχει το γαριφαλέλαιο και το θυμάρι που θα βρούμε στα φαρμακεία, σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων και σε σούπερ μάρκετ
Επίσης
1. Ο ανεμιστήρας δεν αφήνει τα έντομα να πλησιάσουν λόγω της κίνησης του αέρα.
2. Βάζουμε σίτες στα παράθυρα και κουνουπιέρες στα κρεβάτια.
3. Χρησιμοποιούμε εντομοπαγίδες που τις βρίσκουμε σε καταστήματα με γεωπονικά είδη και σε φυτώρια
4. Αποφεύγουμε το συχνό πότισμα και το κατάβρεγμα, γιατί τα έντομα και ειδικά τα κουνούπια και οι σκνίπες, προτιμάνε την υγρασία και τα στάσιμα νερά στις γλάστρες.

Απολύμανση

Η απολύμανση των εξωτερικών χώρων από ειδικό συνεργείο θα πρέπει να γνωρίζετε πως δεν ενδείκνυται εάν στο σπίτι ζουν μωρά, κατοικίδια ζώα και πτηνά.
ΠΗΓΗ:http://www.babyspace.gr/Article/home-natural-sprays/209-718.html