Κρίσιμες οι στιγμές για το μάθημα των θρησκευτικών:
Διασωσμός ή αποδεκατισμός;
Στο παραπάνω δίλημμα καλείται κάθε ευσυνείδητος έλληνας εκπαιδευτικός και ειδικότερα έκαστος εξ ημών των θεολόγων, να δώσει τη δική του απάντηση. Πάντως, ο εφησυχασμός που μπορεί, ενδεχομένως, να προκύψει από τις δήθεν καθησυχαστικές χθεσινές δηλώσεις της υπουργού Παιδείας κ. Άννας Διαμαντοπούλου, ότι δηλαδή καμιά συζήτηση, επί διαρροών, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σχετικά με την τύχη κάποιων μαθημάτων, μεταξύ αυτών και του μαθήματος των θρησκευτικών, επ' ουδενί δεν πρέπει να αδρανοποιήσει την ορμή του θεολογικού αγώνα ή και να προκαλέσει εντυπώσεις αναδίπλωσης, δήθεν, της υπουργού λόγω διαφαινόμενων αντιδράσεων (η αναδίπλωση θα είναι πρόσκαιρη λόγω εκλογικών σκοπιμοτήτων). Το σίγουρο είναι, βάσει πληροφοριών του blog μας, ότι το υπουργείο Παιδείας θα μας αιφνιδιάσει δυσάρεστα. Δυστυχώς η πρόταση, που ουσιαστικά είναι απόφαση, λόγοι επικοινωνίας επιβάλλουν να τηρηθούν κάποια στοιχειώδη προσχήματα, έχει ληφθεί εις βάρος του μαθήματος των θρησκευτικών. Όμως, έστω και έτσι, εάν η θεολογική κοινότητα ενωμένα - συντεταγμένα ορθώσει λόγο παρρησίας για τα δίκαια του θεολογικού μαθήματος, ίσως να καμφθούν οι πωρωμένες συνειδήσεις των καινοτόμων περί τα του ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ - ΛΥΚΕΙΟΥ, που χωρίς να ζητήσουν τη γνώμη των ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ (δηλαδή των θεολόγων) προτιμούν "ν' ανεβάσουν το έργο" με ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ (δηλαδή με τους κατά πάντα ανίδεους - ανυποψίαστους σχετικά με την ουσία του θρησκευτικού μαθήματος). Συνεπώς, ο παρρησιακός διασωστικός θεολογικός λόγος, ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑ ΑΡΓΑ, προϋποθέτει την από κοινού προσπάθεια:
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΣΤΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΣΝΤΙΤΟΥΤΟ
ΤΩΝ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ - ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΕ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
ΤΩΝ ΜΑΧΙΜΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΩΝ τη συνεργεία της ΠΕΘ
ΟΣΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΠΩΣ "ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΠΟΡΤΑ Ο ΘΕΟΣ"
Αν δεν συντονιστεί άμεσα ο αγώνας μας και εφόσον ο καινοτόμος του ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ παρατηρεί να υποβόσκει πανσπερμία θεολογικών απόψεων και στάσεων, όσον αφορά στο χαρακτήρα των θρησκευτικών στην ελληνική εκπαίδευση, συνεπεία της οποίας ενσπείρεται διχασμός και όχι ομόνοια δράσης και ενεργειών, τότε θα βρει απόλυτη εφαρμογή ο εξής στίχος από γνωστό τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου:
ΛΥΠΑΜΑΙ ΟΛ' ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ
Φιλικά
Σπυρίδων Παπακωστόπουλος/
διαχειριστής του exagorefsis.blogspot.com

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου