Κυριακή των Αγίων Πάντων

Κυριακή των Αγίων Πάντων

του Σεβ. Μητροπολίτου Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας Σεραφείμ Κυκκώτη

Η Εκκλησία μας σήμερα τιμά τη μνήμη των αγίων Πάντων για να μας προβάλει ορατά παραδείγματα αγιότητας που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να εισέλθουμε και εμείς όπως κι αυτοί στη Βασιλεία των Ουρανών. Οι περισσότεροι από τους αγίους που τιμά η Εκκλησία μας δεν ήσαν ούτε διάσημοι επιστήμονες, ούτε επιφανείς πολιτικοί άνδρες, ούτε πλούσιοι άνθρωποι, αλλά ούτε και αμαρτωλοί. Οι άγιοι Πάντες ήσαν άνθρωποι απλοί, τίμιοι, γεμάτοι αγάπη για τους πονεμένους συνανθρώπους μας. Πάνω απ' όλα όμως κορυφαίο χαρακτηριστικό τους γνώρισμα ήταν η βαθιά τους πίστη στο Θεό. Ήσαν άνθρωποι ευσεβείς, άκακοι, αθώοι, που δεν μπορούσαν να σκεφθούν κακό για κανένα. Ήσαν άνθρωποι του Θεού.

Αν ο πρώτος λόγος για να ακολουθήσουν οι άγιοι Πάντες το Χριστό ήταν η ευσέβεια τους κι η βαθιά τους πίστη στο

Χριστό, ο δεύτερος λόγος ήταν η αυταπάρνηση των πάντων για τον Χριστό. Πράγματι άφηναν οικογένεια, πατρίδα, περιουσία, συγγενείς και φίλους για να ακολουθήσουν την διακονία του Ευαγγελίου, όπως κάνουν σήμερα οι σύγχρονοι Ιεραπόστολοι στην Αφρικανική Ήπειρον με επικεφαλής τον Μακαριώτατον Προκαθήμενον της Ορθοδοξίας στην Αφρική Πάπα και Πατριάρχη Θεόδωρο Β'.

Η απόφαση των αγίων Πάντων να γίνουν διάκονοι του Ευαγγελίου του Ναζωραίου χαρακτηριζόταν από την έλλειψη κάθε είδους υστεροβουλίας και ιδιοτέλειας. Το κίνητρο τους ήταν η βαθιά τους πίστη κι η άδολη αγάπη τους για την σωτηρία της ανθρωπότητας. Τα ίδια ιδανικά πρέπει να συνοδεύουν και σήμερα τον κάθε χριστιανό κι ιδιαίτερα τους κληρικούς μας.

Πολλοί από εμάς συμπεριφερόμαστε όπως ο νεαρός του Ευαγγελίου, που μπροστά στη κλήση του Θεού να γίνει απόστολος του, όπως οι άγιοι Πάντες, να μοιράσουμε τα υπάρχοντα μας στους φτωχούς και να αφιερωθούμε στη διακονία του ευαγγελικού λόγου, η στάση μας είναι να απομακρυνθούμε στενοχωρημένοι από αυτή τη κλήση του Θεού να γίνουμε απόστολοι, γιατί ακόμη είμαστε γερά δεμένοι με τα υλικά και πρόσκαιρα πράγματα του κόσμου τούτου. Νομίζουμε ότι όταν θα πεθάνουμε θα τα πάρουμε μαζί μας. Μερικοί θέλουν να τα έχουν καλά και στη γή και στον ουρανό. Στη γη θέλουν να μείνουν κολλημένοι στα υλικά τους αγαθά χωρίς να έχουν καμιά διάθεση να τα μοιρασθούν μ' αυτούς που δεν έχουν. Αρνούνται να στηρίξουν το σημαντικό φιλανθρωπικό, κατηχητικό και Ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας μας. Κατά συνέπεια αυτό που μας κρατά μακρυά από την είσοδο μας στην Βασιλεία των Ουρανών στην πραγματικότητα δεν τα υλικά αγαθά τα οποία αποτελούν μέρος της άγιας δημιουργίας του Θεού, αλλά η αμαρτία μας να μη είμαστε προετοιμασμένοι να μοιρασθούμε τα αγαθά της δημιουργίας του Θεού με αυτούς που δεν έχουν.

Είναι λάθος μερικοί να νομίζουν ότι είναι ασφαλισμένοι στον ουρανό, επειδή δεν έχουν φονεύσει, δεν έχουν κλέψει, τιμούν το πατέρα τους και τη μητέρα τους και το Πάσχα εκκλησιάζονται, έστω κι αν φεύγουν πριν ακόμη να αρχίσει η Θεία Λειτουργία, την ώρα που ο Ψάλτης ψάλλει "Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού...". Απατούν όμως τους εαυτούς τους, γιατί όπως φαίνεται μέσα από την αποστολική περικοπή από την προς Εβραίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, δεν είναι αρκετό για κάποιον που θέλει να εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών να αποφύγει να αμαρτήσει, αλλά τι προσπαθεί να κάνει για να συμβάλει στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων που βασανίζουν και ταλαιπωρούν τους συναθρώπους μας.

Αυτή η προσπάθεια να ζεις για τον άλλο, έχει ένα κόστος. Υποφέρεις, πονάς, αδικείσαι, δέχεσαι επιθέσεις, κινδυνεύει ακόμη κι η ζωή σου. Ζεις λίγο πολύ αυτό που έζησε ο Χριστός, οι μαθητές του, οι άγιοι Πάντες κι όσοι από εμάς τους ακολουθούμε, όπως περιγράφονται με γλαφυρότητα και πόνο από τον Απόστολο Παύλο στη σημερινή αποστολική περικοπή.

Οι άγιοι Πάντες, όπως κι οι Απόστολοι κι οι κορυφαίοι κληρικοί μας και ευσεβείς πνευματικοί λαϊκοί χριστιανοί "με τη

πίστη κατατρόπωσαν βασίλεια, επέβαλαν το δίκαιο, πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων του Θεού, έφραξαν στόματα λεόντων, έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τη σφαγή, έγιναν από αδύνατοι ισχυροί, αναδείχθησαν ήρωες στο πόλεμο, .....κι άλλοι βασανίσθησαν ως το θάνατο,..., άλλοι δοκίμασαν εξευτελισμούς, ακόμη και δεσμά και φυλακίσεις. Λιθοβολήθησαν, πριονίστηκαν, πέρασαν δοκιμασίες, δέχθησαν επιθέσεις με μαχαίρια....έζησαν με στερήσεις, υπόφεραν καταπιέσεις, θλίψεις και κακουχίες.."

Η αγιότητα της Εκκλησίας μας διασώζεται όταν ακολουθούμε καθημερινά στη ζωή μας το παράδειγμα της ζωής των αγίων Πάντων. Το ηθικό ήθος των αγίων Πάντων το χρειαζόμαστε όλοι μας, ιδιαίτεα οι Πολιτικοί μας, που όταν απουσίαζε από τη ζωή τους, μερικοί από αυτούς αποδείχθησαν λοπωδύτες, λεηλατώντας με ελαφράν τη συνείδηση ως ο άσωτος υιός την περιουσία του Έθνους.

ΠΗΓΗ: http://www.amen.gr/