Λουλουδιασμένα σοκάκια της Χώρας

Αποκάλυψη - Πατμιάδα

"Χριστός 'Ανέστη εκ νεκρών,

θανάτω θάνατον πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασι,

ζωήν χαρισάμενος!!!

Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!!!!

Το ανέσπερο Φως της Αναστάσεως του Χριστού μας,

ας καταυγάζει το είναι μας

και ας οδηγεί τα βήματά μας

"εις παν έργον αγαθόν και ευάρεστον τω Κυρίω"

Οι Καμπάνες του Ι. Σπηλαίου της Αποκαλύψεως, μας καλούν σε πνευματική πανδαισία για τις ΄Αγιες αυτές Ημέρες.....

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΜΙΑΔΟΣ

(Μητροπολίτου Κυθήρων κυρού Μελετίου)

ΠΑΤΜΙΑΣ, μεγάλη του Γένους Σχολή,

Κόρη του Αιγαίου,

Πνοή του Βοσπόρου, του ΄Εθνους βουλή,

Φάρε φωτοβόλε, ιδεώδους, μεγάλου, αγίου,

Σεπτή, δεινή, του Φαναρίου μεγάλη πνοή,

της ΄Αγιας Σοφίας νεύμα, ειρήνης κλαγγή.

Παδιά της Πατμιάδος, στρατιώται του Χριστού,

πολεμάρχοι γενήτε. Το θέλει ο Χριστός.

Φωτισμός αδύτου και φέγγους αυγή,

Θείου, ουρανίου,

Φωτός ανεσπέρου εδείχθης πηγή.

Σέλας του Σωτήρος, Μακαρίου, σοφού διδασκάλου,

Κλεινή Σχολή. Του Φαναρίου κατέχεις ψυχήν.

Της Αγίας Σοφίας νεύμα, αγάπης φωνήν.

Θησαυρός μεγάλος του ΄Εθνους, Καλή,

΄Ολβος του Αιγαίου,

Κλειτού επί Βράχου ιδρύθης, δεινή.

Τούτου, Αετοφόρε, Ιωάννου Θεολόγου, Παρθένου,

Βροντής Υιού, Ηγαπημένου, εγκλείεις πνοήν.

Της θείας Προνοίας Θρόνου κατέχεις τιμήν.

ΠΑΤΜΙΑΣ, μεγάλη του Γένους Σχολής.

Φάρος του Αιγαίου,

Μονής Βασιλείου και Πάτμου στολή,

Θείον Χριστοδούλου ιδεώδες, Ανδρός πανεντίμου,

Σταυρού υψούμεν της Αγίαν Σημαίαν. Τιμή!

Της Αγίας Σοφίας νεύμα, ειρήνης ωδή.

Το Δισκοπότηρο της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

(Ιωάννου Πολέμη)

΄Ηταν μια φορά κι΄έναν καιρό,

μεσ΄την Εκκλησιά την τρισυπόστατη,

ήταν το χρυσό και τ΄αργυρό

τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο,

ήταν μια φορά κι΄έναν καιρό,

μια φορά κι΄έναν καιρό.

Κι΄όταν λειτουργούσε ο Παπάς,

τη στιγμή που μόνος επροσκόμιζε,

κάποιος του το πήρες,

"που το πας, τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο;"

στράφηκε και ρώτησ΄ο Παπάς,

μια φορά κι΄έναν καιρό.

Άχ! Η Ωραία Πύλη θα κλειστή

και θα γκρεμιστή κι΄η Αγιά Τράπεζα

και θα λαχταρήσουν οι Πιστοί

τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο

η Ωραία Πύλη όταν κλειστή.

΄Ετσι με την Θεία Κοινωνία

θα το κρύψω μέσα στον Παράδεισο

και στην πιο κρινόσπαρτη γωνία

τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο,

έτσι με την Θεία Κοινωνία.

Θα μεταλαβαίνουν οι ψυχές

των Μαρτύρων, που έχυσαν το αίμα των

και θ΄ακούη ανήκουστες ευχές

τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο

από των Μαρτύρων τις ψυχές.

Ως που νάρθη ή ώρα κι΄η στιγμή

που θε ν΄ακουστούν οι ευχές οι ανήκουστες

να το ξαναφέρει με τιμή

τ΄αχτινοδεμένο δισκοπότηρο.

-Πότε θάρθη η ώρα κ΄η στιγμή;

θάρθη η ώρα κι΄η στιγμή.

"Τα νιάτα τώρα..."

Τα νιάτα τώρα ορθώθηκαν
μ΄ατσάλινα τα στήθη, και νά!
Γιγάντιο εστήθη
το σύμβολο, ο Χριστός.

Μπροστά τρανή, λαμπρόφωτη
η νέα γεννιά αντρειωμένη
βαδίζει και ανεβαίνεικει
που καλεί ο Χριστός!

Ελάτε, εσείς που θέρισεν
και ερήμαξεν ο χάρος,
ελάτε εδώ, και Φάρος
φωτάει ο Χριστός!

Τα νιάτα οδεύουν πρόσχαρα
στο Φως, ελάτε ταίρι,
μικροί, μεγάλοι, γέροι,
σας προσκαλεί ο Χριστός!

(Ποίηση π. Κ.Ανδρουλάκη)

Τα ... "Καμαράκια" της Χώρας