Η Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Σχολή

"Ακροαριστεροί οι μαθητές της Αθωνιάδας Ακαδημίας"!

Ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γιώργος Καλαντζής

στο «Αγιορείτικο Βήμα»

του Γιώργου Θεοχάρη

΄΄Πυρά΄΄ κατά των μαθητών της Ιστορικής Αθωνιάδας Ακαδημίας εξαπολύει ο γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής μετά την αντίδραση τους, μέσω ανοιχτής επιστολής, για τη μη πλήρωση των κενών θέσεων εκπαιδευτικών στο σχολείο τους που λειτουργεί μέσα στο ΄Αγιο Όρος και την άρνηση τους να μεταφερθεί η Γ΄Λυκείου στη Θεσσαλονίκη.

΄΄Οι μαθητές της Αθωνιάδας ακολουθούν τις συνδικαλιστικές τακτικές και πρακτικές του ακροαριστερού μαθητικού κινήματος΄΄, σημειώνει ο κ. Γενικός.

Παράλληλα κ. Καλαντζής αφήνει αιχμές κατά της Ιερά Κοινότητας, υποστηρίζοντας ότι, ΄΄δεν είναι ευθύνη του Υπουργείου όταν κάποιος εκπαιδευτικός αναιτιολογήτως δεν γίνεται δεκτός στην Αθωνιάδα από την Ιερά Κοινότητα ή όταν κάποιος οδηγείται στην έξοδο΄΄.

Ο Αριθμός των μαθητών της Αθωνιάδας!

Όσον αναφορά στον αριθμό των μαθητών της Αθωνιάδας Ακαδημίας ο κ. Καλαντζής στο δελτίο τύπου που εξέδωσε στις 17/02/2012 εξηγούσε ότι, ΄΄ Το 1996 στην Αθωνιάδα σχολή φοιτούσαν 56 μαθητές και το 2012 μόλις 22. Στην Γ' Λυκείου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, φοιτούν οκτώ μαθητές΄΄ . Η απάντηση που δίνει σήμερα μέσα από το agioritikovima.gr είναι΄΄ ΄΄Το δελτίο τύπου αναφερόταν στους μαθητές του Λυκείου΄΄.

Ταυτόχρονα, εξηγεί ότι, ΄΄η Αθωνιάδα Σχολή πρέπει να είναι ένα διαμάντι στο στέμμα της Ορθοδοξίας παγκοσμίως΄΄.

-κ. Γενικέ, η ιστορική Αθωνιάδα Ακαδημία αντιμετωπίζει λειτουργικά προβλήματα καθώς ακόμα μένουν κενές τουλάχιστον τέσσερις θέσεις εκπαιδευτικών. Τι θα γίνει τελικά; Οι μαθητές δείχνουν να αγωνιούν για το σχολείο τους.

Οι μαθητές έχουν ειλικρινή αγωνία για το σχολείο τους, όπως έχει κάθε μαθητής που αγαπά το σχολείο του. Κύριε Θεοχάρη, το Υπουργείο Παιδείας λειτουργεί με το 45% του προϋπολογισμού που είχε το 2009 και με 18.000 συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών χωρίς να γίνει καμία καινούργια πρόσληψη. Το γεγονός ότι το εκπαιδευτικό σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί οφείλεται στη γιγάντια προσπάθεια της κας Α.Διαμαντοπούλου που στηρίχθηκε από την αφανή αλλά πολύτιμη εργασία δεκάδων διοικητικών στελεχών και, βεβαίως, των εκπαιδευτικών μας που δίνουν την καθημερινή μάχη. Η Αθωνιάδα σχολή εντάσσεται στο εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα και η απάντησή στην ερώτησή σας περνά μέσα από μια συνολικότερη θεώρηση των πραγμάτων. Θα μπορούσα πολύ εύκολα να πω ότι τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα εκκλησιαστικά σχολεία οφείλονται στο περιλάλητο μνημόνιο και την έλλειψη οικονομικών πόρων. Μια τέτοια απάντηση θα ήταν απλώς μια υπεκφυγή διότι το μνημόνιο δεν αναφέρει οτιδήποτε περί εκκλησιαστικών σχολείων. Το πραγματικό πρόβλημα δεν έχει να κάνει μόνο με τα οικονομικά αλλά, κυρίως, με τα ποιοτικά στοιχεία. Εκ των πραγμάτων, τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα αν το υπάρχον εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο επενδύονται πολλά εκατομμύρια ευρώ, δικαιολογεί αυτή την επένδυση πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού. Αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε ένα εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το ερώτημα είναι αν αυτό που έχουμε, καλύπτει τις ανάγκες ή θα πρέπει να το αλλάξουμε. Η δική μου απάντηση είναι σαφής. Κάθε μέρα που περνά χωρίς να το αλλάζουμε, είναι μια χαμένη μέρα που αυξάνει το τελικό κόστος που θα καταβάλλουμε.

- Τα κενά στις θέσεις εκπαιδευτικών δεν μπορούν να καλυφθούν με τη πλήρωση αναπληρωτών αντί των αποσπάσεων; Αν όχι, γιατί;

Κύριε Θεοχάρη οι αποσπάσεις προηγούνται χρονικά της πρόσληψης αναπληρωτών διότι, όπως είναι λογικό, δεν είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μισθούς σε εκπαιδευτικούς που είναι υπεράριθμοι σε μια περιοχή, δηλαδή δεν διδάσκουν για λόγους ανεξάρτητους της βούλησής τους, και ταυτοχρόνως να προσλαμβάνει άλλους να διδάξουν τα ίδια μαθήματα. Το λογικό και εκείνο που δείχνει σεβασμό στα χρήματα του ελληνικού λαού είναι πρώτα να μετακινήσεις τους υπεράριθμους με αποσπάσεις και μετά να προσλάβεις προσωπικό. Αν επιλεγόταν ο άφρων δρόμος των μαζικών προσλήψεων, φυσικά και θα μπορούσαν να καλυφθούν όλα τα κενά της Αθωνιάδας με αναπληρωτές. Όποιος το προτείνει, πρέπει επίσης να πει πού θα βρεθούν τα χρήματα. Άλλος τρόπος θα ήταν να κατανείμουμε τις θέσεις των αναπληρωτών έτσι ώστε πρώτα να καλυφθούν οι ανάγκες της Αθωνιάδας Σχολής και μετά των υπόλοιπων εκκλησιαστικών σχολείων. Αυτή όμως είναι μια απόφαση που ξεπερνά την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων.

Το 1996 στην Αθωνιάδα σχολή φοιτούσαν 56 μαθητές και το 2012 μόλις 22. Στην Γ' Λυκείου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, φοιτούν οκτώ μαθητές.

2-Στο πρόσφατο δελτίο τύπου σας υποστηρίζεται ότι στη σχολή τη φετινή χρονιά φοιτούν 22 μαθητές. Ο πραγματικός αριθμός είναι 52, όπως εξηγούν οι μαθητές οι οποίοι σημειώνουν ότι οι ηλικίες των μαθητών της Γ ΄ Λυκείου είναι 18-20 ετών και μόνο ένας είναι 40. Πως έγινε αυτό;

53 είναι οι μαθητές που φοιτούν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Υπηρεσίας. Το δελτίο τύπου αναφερόταν στους μαθητές του Λυκείου. Πάντως, αντιλαμβάνεστε ότι κανονικά 53 μαθητές είναι δύο τάξεις ενός Γυμνασίου, όχι οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου μαζί. Και μόνο αυτός ο αριθμός δείχνει την αποτυχία του συστήματος. Όσον αφορά τις ηλικίες των μαθητών, η πηγή είναι οι υπεύθυνες δηλώσεις που υπέβαλλαν οι ίδιοι. Αναρωτιέμαι πάντως αν ταιριάζει στους μαθητές ενός εκκλησιαστικού σχολείου, εκ των οποίων ορισμένοι είναι και μοναχοί, να ακολουθούν τις συνδικαλιστικές τακτικές και πρακτικές του ακροαριστερού μαθητικού κινήματος. Το επικοινωνιακό παιχνίδι «καλοί και αγνοί μαθητές» εναντίον «σκληρού και άκαρδου Υπουργείου» είναι παλιό και ταιριάζει στις εποχές που υπήρχαν χρήματα. Στη χώρα μας εμφανίστηκε όταν οι επικεφαλής συνδικαλιστές των καθηγητών κατάλαβαν ότι για τις κάμερες ήταν πιο αποτελεσματικό να επιτίθενται οι μαθητές εναντίον του Υπουργού κι όχι οι ίδιοι. Έτσι φτάσαμε να κάνουν κατάληψη ακόμα και τα δημοτικά σχολεία.

-Σύμφωνα με την δημοσιογραφική μου έρευνα, στην Αθωνιάδα σχολή σήμερα υπηρετούν 2 μόνιμοι θεολόγοι καθηγητές, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι αναπληρωτές. Το προηγούμενο σχολικό έτος 2010-2011 το Υπουργείο έστειλε εννέα αναπληρωτές καθηγητές, δηλ. 4 φιλολόγους, 1 μαθηματικό, 1 φυσικό, 1 πληροφορικό, 1 μουσικό και 1 αγγλικής. Στην αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς 2011-2012 έστειλε ως αναπληρωτές 1 φιλόλογο, 1 μαθηματικό και 1 μουσικό, αν και οι μαθητές ήταν περισσότεροι (52) από πέρυσι (36) και ως εκ τούτου οι ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό είναι περισσότερες. Γιατί γίνεται αυτό;

Στη δημόσια εκπαίδευση, ο ελάχιστος αριθμός για να λειτουργήσει ένα Λύκειο είναι 60 μαθητές, περίπου. Δηλαδή αν εφαρμόζαμε όσα ισχύουν στην δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η Αθωνιάδα θα έπρεπε να έχει 120 μαθητές για να μην συγχωνευθεί με κάποιο άλλο σχολείο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι οι 53 μαθητές είναι πολύ μακριά απ’ ότι θεωρείται ορθό τόσο για παιδαγωγικούς όσο και για οικονομικούς λόγους. Θα πρέπει κάποιος να απαντήσει γιατί είναι σωστό να υπάρχει τέτοια διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ενός δημόσιου σχολείου και ενός εκκλησιαστικού σχολείου. Όσον αφορά τους αναπληρωτές, να σας πω ότι το 2010-2011 δόθηκαν πιστώσεις στην εκκλησιαστική εκπαίδευση για 49 αναπληρωτές εκ των οποίων οι 9 διατέθηκαν στην Αθωνιάδα, δηλαδή το 18%. Το 2011-2012 δόθηκαν πιστώσεις για 14 θέσεις εκ των οποίων οι 3 διατέθηκαν στην Αθωνιάδα, δηλαδή το 21%. Φαντάζομαι ότι θα ρωτήσετε γιατί μειώθηκαν οι πιστώσεις. Κύριε Θεοχάρη, το 2009 η χώρα ξόδευε 21,5 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα από όσα εισέπραττε. Δηλαδή, για να δώσουμε το παράδειγμα μιας οικογένειας στην οποία μάλιστα δουλεύει μόνο ο πατέρας και πρέπει να συντηρήσει και τους υπερήλικες γονείς ενώ τα παιδιά είναι άνεργα, ξόδευε 1220 ευρώ ενώ στο σπίτι έμπαιναν 1000 ευρώ και είχε χρέος στην τράπεζα 350.000 ευρώ. Η σωστή, η κρίσιμη ερώτηση είναι γιατί δεν στελεχώθηκε με μόνιμους εκπαιδευτικούς η Αθωνιάδα Σχολή την εποχή των παχέων αγελάδων, όταν το δανεικό χρήμα έρεε ως ποταμός. Τώρα που το ποτάμι στέρεψε, ζητάτε ευθύνες από εκείνους που προσπαθούν να μην γίνει έρημος η χώρα όλη;

-Μάλιστα, ακούστηκαν κάποιες φωνές που λένε ότι η ιστορική σχολή της Αθωνιάδας σχεδιάζεται να υποβαθμιστεί προκειμένου κάποια στιγμή να ιδιωτικοποιηθεί…

Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθούν πάντα σε εποχές κρίσης. Πάντως τα στοιχεία που κι εσείς αναφέρετε, δείχνουν ότι δεν χρειάζεται κάποιο σχέδιο υποβάθμισης της Αθωνιάδας. Αρκεί η περιγραφή της σημερινής κατάστασης και η αναφορά σε θέματα κόστους. Κύριε Θεοχάρη, ιδιωτικοποίηση σημαίνει πώληση. Πώς είναι δυνατόν να μιλά κάποιος για πώληση ενός σχολείου και μάλιστα της Αθωνιάδας; Είναι εξωφρενικό. Αυτό που, ίσως, φοβάται εκείνος που λέει τέτοια τερατώδη ψέματα και επιλέγει ακραίες διατυπώσεις για να φοβίσει και να τρομοκρατήσει κι άλλους, είναι το ενδεχόμενο η Πολιτεία να προτείνει κάποια στιγμή στην Ιερά Κοινότητα να αναλάβει εκείνη το κόστος και την πλήρη ευθύνη της Αθωνιάδας Σχολής ώστε να εκλείψουν και οι τριβές για το ποιος και πώς διορίζεται. Αυτό όμως δεν είναι ιδιωτικοποίηση, είναι η επιστροφή της ιστορικής σχολής στον φυσικό της κάτοχο. Πάντως, για να μην δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις, τέτοιο σενάριο δεν το εξετάζει το Υπουργείο.

-«Η Σχολική Εφορεία της Αθωνιάδας επιθυμεί να παρακάμπτεται ο πίνακας και να προσλαμβάνονται εκπαιδευτικοί της δικής της επιλογής, γεγονός που αντίκειται στο νόμο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό από την Υπηρεσία», αναφέρεται στο δελτίο τύπου. Μα βάση τον ισχύοντα νόμο 3848/2010 που αφορά και τις προσλήψεις στην Αθωνιάδα, προβλέπεται προηγούμενη έγκριση της Ιεράς Κοινότητας και όχι της σχολικής εφορείας…

Κύριε Θεοχάρη, ο νόμος 3848/2010 προσδιορίζει ως εγκριτικό όργανο την Ιερά Επιστασία όχι την Ιερά Κοινότητα. Ειδικότερα, σύμφωνα με την κανονιστική διάταξη περί της Αθωνιάδας Ακαδημίας (ΦΕΚ 765/31-12-1987), η Αθωνιάδα εποπτεύεται γενικώς από την Ιερά Κοινότητα και ειδικώς από την τριμελή Εφορεία. Υποθέτω ότι η Εφορεία έχει την ευθύνη της εισήγησης για όσα αφορούν την Αθωνιάδα και ότι η Ιερά Επιστασία αλλά και η Ιερά Κοινότητα εμπιστεύονται τις εισηγήσεις της, όπως είναι φυσικό να γίνεται. Γι’ αυτό και αναφέρθηκα στην Εφορεία. Να πάμε όμως στο πραγματικό ζήτημα που είναι εστία μόνιμης τριβής. Άλλο πράγμα είναι η έγκριση και άλλο πράγμα είναι ο εκ προθέσεως αποκλεισμός υποψηφίων με στόχο να προσληφθούν συγκεκριμένοι που έπονται στον πίνακα αξιολόγησης γιατί, πολύ απλά, έχουν λιγότερα μόρια. Η Ιερά Κοινότητα επιθυμεί την πρόσληψη συγκεκριμένων εκπαιδευτικών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο πίνακας μοριοδότησης. Αυτό δεν γίνεται γιατί ο νόμος είναι σαφής. Η Πολιτεία, πλέον, προσλαμβάνει εκείνον που προηγείται στον πίνακα μοριοδότησης. Αν η Ιερά Κοινότητα έχει σοβαρούς και τεκμηριωμένους λόγους εξ αιτίας των οποίων δεν μπορεί να γίνει δεκτός, τότε το Υπουργείο έχει την ευθύνη να προχωρήσει στον επόμενο. Σοβαροί και τεκμηριωμένοι είναι οι λόγοι που θα πείσουν το δικαστήριο ότι καλώς δεν έγινε δεκτός στο Άγιο Όρος ο αποπεμφθείς όταν εκείνος στραφεί δικαστικώς κατά της Ελληνικής Πολιτείας, της Αθωνιάδας Σχολής και της Ιεράς Επιστασίας. Γιατί αν προσφύγει κάποιος στα Δικαστήρια και κερδίσει μια τέτοια δίκη, δεν θέλω να σκεφθώ τι πόρτες και παράθυρα ανοίγουν. Η ευθύνη για μια τέτοια εξέλιξη δεν θα βαρύνει την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων. Σε μια εποχή άγριας και ανελέητης ανεργίας, μια θέση εργασίας στο Δημόσιο έχει άλλες διαστάσεις και σημασία. Ο νόμος δεν δίνει το δικαίωμα να αποκλείσεις κάποιον που έχει περισσότερα μόρια μόνο και μόνο γιατί προτιμάς εκείνον που δίδασκε την προηγούμενη χρονιά. Αν η Ιερά Κοινότητα θέλει να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για τους εκπαιδευτικούς της Αθωνιάδας, αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει σύμφωνα με το νόμο. Αν θεωρεί ότι ο νόμος δεν είναι σωστός ή ότι έχει ατέλειες, διότι οι νόμοι είναι δημιουργήματα ανθρώπων και άρα ατελείς, έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει την αλλαγή του. Όσο όμως δεν αλλάζει ο νόμος, το Υπουργείο Παιδείας είναι υποχρεωμένο να τον εφαρμόζει.

- Θεωρείται ότι για τη μη κάλυψη των εν λόγων κενών έχει ευθύνη η Ιερά Κοινότητα;

Δεν είναι ευθύνη της Ιεράς Κοινότητας η μη κάλυψη των κενών στο σχολείο. Είναι ευθύνη του Υπουργείου. Όπως και δεν είναι ευθύνη του Υπουργείου όταν κάποιος εκπαιδευτικός αναιτιολογήτως δεν γίνεται δεκτός στην Αθωνιάδα από την Ιερά Κοινότητα ή όταν κάποιος οδηγείται στην έξοδο.

- Πάντως λόγω της ιδιαιτερότητας του χώρου, στο ΄Αγιο Όρος ο εκπαιδευτικός πρέπει να προσαρμόζεται στις συνθήκες της Αθωνικής πολιτείας και όχι το αντίθετο. Έτσι δεν είναι; Διότι κατά καιρούς υπηρέτησαν και εκπαιδευτικοί που δεν έδειξαν τον κατάλληλο σεβασμό στο περιβάλλον.

Για τα αυτονόητα δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε. Το ζήτημα είναι πώς τα αυτονόητα μετουσιώνονται σε πράξεις μέσα στα πλαίσια των νόμων διότι το Άγιο Όρος είναι τμήμα της ελληνικής επικράτειας, όχι ανεξάρτητο κράτος.

6- Τι φταίει άραγε και δεν φαίνεται να υπάρχει η κατάλληλη συνεννόηση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν; Ποιος έχει την ευθύνη; Πλησιάζουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς και δεν έχουν πληρωθεί κενά βασικών ειδικοτήτων, όπως είναι φιλόλογος, αγγλικών και Πληροφορικής…

Στην Αθωνιάδα υπηρετούν δύο φιλόλογοι, οι ώρες διδασκαλίας καλύπτονται. Τόσο η Σχολική Εφορεία όσο και η αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου έχουν επιδείξει κάθε καλή διάθεση συνεργασίας. Όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει με βάση την καλή μας διάθεση. Οι πιστώσεις για τις θέσεις των αναπληρωτών ήταν συγκεκριμένες. Μετά, λοιπόν, την πρώτη διαδικασία για αποσπάσεις και την πρόσληψη αναπληρωτών, ο μόνος τρόπος που απέμενε για την κάλυψη των υπόλοιπων κενών, ήταν νέες προσκλήσεις για επιπλέον αποσπάσεις εκπαιδευτικών. Το Υπουργείο έκανε τα πάντα ώστε να βρεθούν εκπαιδευτικοί και, φυσικά, ενέκρινε τις αποσπάσεις όσων υπέβαλλαν σχετική αίτηση. Έτσι λύθηκε και το πρόβλημα της Γ’ Λυκείου χωρίς να μεταφερθούν οι μαθητές στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως. Η Υπηρεσία απέδειξε στην πράξη την διάθεσή της να στηρίξει την Αθωνιάδα και να συνεργαστεί με την Ιερά Κοινότητα. Και αυτό είναι προς τιμήν των υπαλλήλων και της Γενικής Διευθύντριας που εργάστηκαν με ζήλο και αφοσίωση.

- «Το μέλλον της Σχολής εξαρτάται κυρίως από την ίδια την Ιερά Κοινότητα», τι εννοείται;

Δεν νομίζω ότι είναι δυσνόητη η φράση μου ώστε να χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις. Η Αθωνιάδα Σχολή συνδέεται αναπόσπαστα με το Άγιο Όρος. Άρα η Ιερά Κοινότητα είναι εκείνη που πρέπει να έχει την πρωτοβουλία να προτείνει ένα όραμα για το μέλλον της σχολής. Φυσικά η όποια πρότασή της θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις θέσεις και τις αντιλήψεις του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στον οποίο υπάγεται πνευματικώς.

-Ποιο είναι το όραμα του Υπουργείου Παιδείας για την ιστορική ακαδημία της Αθωνιάδας;

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και η Ιερά Κοινότητα πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, εντός των συγκεκριμένων οικονομικών δυνατοτήτων, στην υλοποίηση ενός οράματος που πρέπει να εκκινεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Άγιο Όρος. Υποχρέωσή μας όμως είναι να θέτουμε υπόψη της Ιεράς Κοινότητας τα πραγματικά δεδομένα ώστε να ενισχύουμε την δυνατότητά της να λαμβάνει τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις. Το Άγιο Όρος συνιστά ένα πνευματικό και ιστορικό μέγεθος που ξεφεύγει από τα ανθρώπινα. Όποιος, λοιπόν, μιλά για το Άγιο Όρος πρέπει πάντα να σκέφτεται ότι αναμετράται με χιλιάδες χρόνια ιστορίας και με μια πνευματικότητα που συνδέει αυθεντικά τα επίγεια με τα υπέργεια. Με μεγάλο σεβασμό λοιπόν, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω την προσωπική μου άποψη, διότι, πρώτα απ’ όλα, θέλω να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη. Η ιστορική και με τόσο μεγάλη προσφορά στον ελληνισμό και την Ορθοδοξία, Αθωνιάδα Σχολή με τη μορφή και τη στόχευση που έχει σήμερα, δύσκολα θα έχει μέλλον αντάξιο της ιστορίας της, ακόμα και αν αύριο το πρωί το Κράτος αποφάσιζε να την χρηματοδοτήσει αφειδώς. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιες ανάγκες εξυπηρετεί, ποιες ανάγκες καλύπτει ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εντός του Αγίου Όρους στην εποχή μας. Ειδικότερα η ύπαρξη Γυμνασίου Αρρένων εντός του Αγίου Όρους με τους μαθητές να είναι οικότροφοι, είναι ξεκάθαρα αντιπαιδαγωγική. Πρόκειται για παιδιά 12 ετών. Υπενθυμίζω ότι ένα ανήλικο παιδί απλώς για να μπει, όχι για να μείνει, στο Άγιο Όρος χρειάζεται τη συνοδεία του νόμιμου κηδεμόνα του. Νομίζω ότι θα άξιζε τον κόπο να αναρωτηθούμε μήπως θα ήταν ορθότερη στρατηγική επιλογή, το κέντρο βάρους να μετακινηθεί στη μεταλυκειακή εκπαίδευση. Στο Άγιο Όρος μονάζουν συνέλληνες που γνωρίζουν τα της εκπαίδευσης, που έχουν όραμα, που αντιλαμβάνονται τις προκλήσεις των καιρών. Η Αθωνιάδα Σχολή πρέπει να είναι ένα διαμάντι στο στέμμα της Ορθοδοξίας παγκοσμίως. Πρέπει να είναι το πιο λαμπρό διαμάντι, όχι η σκιά ενός ένδοξου παρελθόντος.

Πηγή: http://agioritikovima.gr/arthra/5602-gen-grammat-thrikeumat%CE%BFn-akroariteroi-oi-mathites-tis-ath%CE%BFniantas-akantimias

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.zoiforos.gr/index.php?

Δενδροφύτευση

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ

Κυριακή, 18 Μάρτιος 2012 14:57

Συντάχθηκε απο την Patmostimes

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΜΟΥ

Mε επιτυχία και συμμετοχή, πραγματοποιήθηκε σήμερα Κυριακή 18 Μαρτίου

η δενδροφύτευση της τηλεόρασης του ΣΚΥ με τη συνεργασία του Δήμου Πάτμου

και της επιτροπής περιβάλλοντος του Δήμου.

Σε αυτό συνέβαλαν τα σχολεία του νησιού, φορείς και κάτοικοι.

Δείτε το παρακάτω βίντεο του Κωνσταντίνου Σταμπούλη

PATMOS-DENDROFITEFSH.mp4

www.patmostimes.gr VIDEO K. STAMPOULIS

SKY KAI DHMOS PATMOU ORANOSAN DENDROFITEFSH STO DASAKH THS

APOKALHPSHS KAI STHN PERIOXH TOY STRATOPEDOU

ΠΗΓΗ: http://www.patmostimes.gr/

Ἐπιστροφή στή φύση. Ἐπιστροφή στό Θεό!

Ἐπιστρέφουν στά χωριά 1,5 ἑκατ. νέοι ἄνθρωποι!

Τοῦ Γιάννη Πανάγου

Σέ κοινωνικό φαινόμενο μέ ζωηρές προεκτάσεις ἐξελίσσεται ἡ τάση ἐπιστροφῆς τῶν νέων στά χωριά. Μέ τήν ἀνεργία νά σκαρφαλώνει στό 21% καί ἕναν στούς νέους νά εἶναι ἄνεργος, ἡ γεωργία γίνεται πλέον.. πολύ ἑλκυστική. Κυρίαρχη ἐπιλογή τῶν νέων εἶναι ἡ ἐνασχόληση μέ τό ἀγροτικό ἐπάγγελμα. Τά πρῶτα στοιχεῖα σχετικῆς μελέτης τήν ὁποία ἔχει παραγγείλει ἀξιόπιστος δημόσιος φορές καί τά ὁποία σύντομα θά δοῦν τό φῶς τῆς δημοσιότητας, καταδεικνύουν ὅτι πάνω ἀπό 1,5 ἑκατομμύριο ἄνθρωποι δρομολογοῦν ἤδη τήν ἐπιστροφή τους ἀπό τίς μεγαλουπόλεις στά χωριά, ἀναζητώντας ἐπαγγελματικές λύσεις καί δραστηριότητες πού ἔχουν ἄμεση σχέση μέ τόν πρωτογενῆ τομέα. Σύμφωνα μέ τό δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας Agrenda, εἶναι σαφές ὅτι οἱ παραπάνω ἐπιλογές βρίσκονται σέ ἄμεση συνάρτηση μέ τίς συνθῆκες οἰκονομικῆς κρίσης πού βιώνουν ἐντονότερα αὐτό τόν καιρό οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων, βασίζονται ὡστόσο καί στήν πεποίθηση ὅτι τά ἑπόμενα χρόνια σοβαρή ἀξία θά ἔχει μόνο ὅτι σχετίζεται ἄμεσα μέ τήν παραγωγική διαδικασία καί ὑπ’ αὐτή τήν ἔννοια ὁ ἀγροτικός τομέας ἔχει μεγάλο ἐνδιαφέρον. Ἄλλωστε, ἡ δομή τοῦ κλήρου στή χώρα μᾶς εἶναι τέτοια πού οἱ περισσότεροι ἀπό τούς «παλιννοστοῦντες» διατηροῦν μία....

κάποια σχέση μέ τά χωρία τους καί διαθέτουν μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο πρόσβαση σέ ὁρισμένα μικρά ἤ μεγάλα κομμάτια γής. Δέν εἶναι τυχαῖο τό γεγονός ὅτι στήν ἐπιλογή τῆς ἐπαρχίας στρέφονται ὄχι μόνο φοιτητές καί ἄνεργοι ἀλλά καί νέοι ἄνθρωποι μέ σταθερή ἀπασχόληση (σέ τράπεζες, δημόσιους ὀργανισμούς, καταστήματα κ.α.) βλέπουν ὡστόσο τό εἰσόδημά τους νά μειώνεται καί τήν ποιότητα τῆς ζωῆς τους νά χειροτερεύει. Ἡ ἐπιλογή τοῦ χωριοῦ πού δείχνει νά εἶναι «ἀπόφαση ζωῆς» γιά ἑκατοντάδες χιλιάδες οἰκογένειες, τείνει νά ἐξελιχθεῖ σέ κύμα φυγῆς ἀνάλογο (ἤ μᾶλλον ἀντίστροφο) μ’ αὐτό τῆς ἀστυφιλίας πού εἶχε ἀναπτυχθεῖ τίς δεκαετίες τοῦ ’50 καί τοῦ ’60.

Ἡ πρώτη καταγραφή τῶν διαθέσεων τῶν πολιτῶν στό συγκεκριμένο θέμα κρίνεται ἀναγκαία ὄχι μόνο γιά τήν ἀνάλυση τοῦ φαινομένου ἀλλά καί γιά τή διαμόρφωση μίας «νέας στρατηγικῆς» ἡ ὁποία ἀφενός θά διευκολύνει τήν ἐγκατάσταση αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων στά «πάτρια ἐδάφη» ἀφετέρου θά τούς καταστήσει κρίσιμους μοχλούς στό νέο ἀναπτυξιακό μοντέλο πού ἀναζητᾶ ἡ χώρα. Κοινωνιολόγοι καί οἰκονομικοί ἀναλυτές δηλώνουν ἰδιαίτερα αἰσιόδοξοι γιά τήν «προστιθέμενη ἀξία» πού μποροῦν νά δώσουν οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων στήν ἀνάπτυξη τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Δέν εἶναι τυχαῖο, τονίζουν, τό γεγονός ὅτι σημαντικές πρωτοβουλίες πού ἔχουν ἀναληφθεῖ τό τελευταῖο διάστημα γιά τή δημιουργία νέων Ὁμάδων Παραγωγῶν, βασίζονται στή δραστηριότητα πού ἔχουν ἀναπτύξει οἱ «ξενόφερτοι», ὅπως ἀποκαλοῦνται, τῶν μεγάλων πόλεων.

Ἡ «ζύμωση» αὐτή, ντόπιων καί παλιννοστούντων, ὑποστηρίζουν οἱ εἰδικοί, ἐφόσον ἐξελιχθεῖ μέ ὁμαλό τρόπο μπορεῖ νά φέρει θεαματικά ἀποτελέσματα τόσο στήν ἀναδιοργάνωση τῶν παραγωγικῶν δομῶν, ὅσο καί στίς ἐπιλογές τῶν προϊόντων πού θά συμπεριληφθοῦν στό «καλάθι» τῶν ἀγροτικῶν ἐκμεταλλεύσεων. Τήν ἴδια στιγμή βέβαια δέν λείπει ὁ κίνδυνος σέ κάποιες περιπτώσεις, αὐτή ἡ ἐπιστροφή νά προκαλέσει καί κοινωνικές ἐντάσεις, σέ τοπικό τουλάχιστον ἐπίπεδο, καθώς ἀρκετοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖο θά «ξεβολευτοῦν» σέ σχέση μέ τά σημερινά δεδομένα. Χαρακτηριστικό εἶναι τό παράδειγμα τῆς τῶν δημοσίων κτημάτων πού θέλησε νά μοιράσει τόν τελευταῖο καιρό ὁ ὑπουργός Κώστας Σκανδαλίδης, κίνηση γιά τήν ὁποία ὑπῆρξε «ἐμφύλιος πόλεμος» σέ κάποιες περιοχές, μέ τούς «ντόπιους» νά μή θέλουν τούς «ξένους» καί τούς κτηνοτρόφους νά μή θέλουν τήν γεωργική ἀξιοποίηση αὐτῶν τῶν ἐκτάσεων. Προβλήματα ἀναμένεται νά ὑπάρξουν καί ἐνδοοικογενειακά σέ κάποιες περιπτώσεις, καθώς τά ξεχασμένα κτήματα τῶν ἀστῶν ἰδιοκτητῶν πού ἀξιοποιοῦνταν μέχρι τώρα ἀπό τούς ἐναπομείναντες τῶν χωριῶν, θά πρέπει νά περιέλθουν ἐκ νέου στά χέρια τῶν ἰδιοκτητῶν, ἀνατρέποντας τά σχέδια τῶν σημερινῶν καλλιεργητῶν.

ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2012/03/blog-post_9975.html#more

«Περί τῶν Ἱερατικῶν Κλήσεων»

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Πρωτ. 819

Ἀριθμ. Διεκπ. 312

Ἀθήνῃσι 16ῃ Φεβρουαρίου 2012

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2925

Πρός

Τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

Τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά,

Μέ σοφία ὅρισαν οἱ θειότατοι Πατέρες τήν παροῦσα τρίτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν νά ἑορτάζεται ἡ προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, πού ὁρίζει τό μέσον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν ἱστορικούς λόγους, τήν ἀνεύρεση δηλα-δή τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τήν 5η Μαρτίου τοῦ 326, κυρίως ὅμως γιά καθαρά θεολογικούς λόγους, καθόρισαν στό κέντρο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς νά λιτανεύεται ὁ Τίμιος Σταυρός τήν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας στούς Ἱερούς Ναούς.

Ἐπειδή στόν ἀγώνα τῆς νηστείας δοκιμαζόμαστε ἀπό τό θανάσιμο πάθος τῆς ἀκηδίας, προβάλλεται ὁ Τίμιος Σταυρός γιά νά μᾶς ἐνισχύσει καί νά μᾶς ὑπενθυμίσει, ὅτι, ὅπως ὁ Χριστός σταυρώθηκε καί ὕστερα δοξάσθηκε, ἔτσι καί ἐμεῖς, ἄν θέλουμε νά συνδοξασθοῦμε, πρέπει νά ὑπομείνουμε τήν ἑκούσια σταύρωση τῶν παθῶν μας.

Ὅπως ἐκεῖνοι πού διανύουν μακρινές ὁδοιπορίες χρειάζονται ἕνα παχύσκιο δένδρο γιά νά ἀναπαυθοῦν, ἔτσι μέσα στήν ἐπίπονη πορεία τῆς νηστείας φυτεύθηκε ὁ Τίμιος Σταυρός γιά νά ἀνανεώνει τίς δυνάμεις μας στήν συνέχιση τοῦ ἀγώνα μας.

Ἐπειδή τό δένδρο τοῦ Παραδείσου ἦταν φυτευμένο «ἐν μέσῳ τῆς Ἐδέμ», στήν μέση τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἔθεσαν οἱ Πατέρες τό Ξύλον τῆς Ζωῆς, γιά νά μᾶς ὑπενθυμίζει, ὄχι τήν λαιμαργία πού ὁδήγησε σέ ἀπώλεια τοῦ Ἀδάμ, ἀλλά τήν ἀναίρεση τῆς λαιμαργίας, δηλαδή τῆς φθορᾶς, μέ τόν πόθο τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ.

Ἡ Ἐκκλησία καυχᾶται γιά τόν Σταυρό καί βιώνει τό μήνυμά του σέ κάθε σημεῖο τῆς λατρείας. Σέ κάθε Ἱερό Μυστήριο, σέ κάθε Ἀκολουθία, σέ ὁλόκληρη τήν ἐκκλησιαστική ζωή, εἶναι ἔντονη ἡ παρουσία καί ἡ ἐνέργεια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Παράλληλα μέ τήν προβολή τοῦ συμβολισμοῦ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει θεσπίσει νά τιμᾶ καί νά προβάλλει τίς Ἱερατικές Κλήσεις, τό κάλεσμα δηλαδή πού ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἀπευθύνει σέ νέους κυρίως ἀνθρώπους, προκειμένου νά ἀκολουθήσουν τόν δύσκολο δρόμο τῆς ἀφιέρωσης στόν Θεό καί τῆς διακονίας τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἱερωσύνη εἶναι ὄντως ἕνας σταυρικός καί ἀνηφορικός δρόμος, μία πορεία δύσκολη ἐν μέσῳ πολλῶν ἐμποδίων, ἐν μέσῳ πολλῶν δοκιμασιῶν, ἐν μέσῳ τῆς κακίας τοῦ αἰῶνος τούτου καί τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, τό ὁποῖο πάντοτε ἀντιστρατεύεται τό φῶς τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ. Καί τοῦτο διότι πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ὁ ἱερέας πρέπει νά εἶναι γνήσιος ὀντολογικά, ὄχι μόνο κατ’ ἐπίφαση. Ὑπάρχει μιά ἐξωτερική, φαινομενική ὄψη καί μία ἐσώτερη πραγματικότητα, πού συχνά δέν συμπίπτουν ἡ μία μέ τήν ἄλλη. Ἡ γνήσια ἱερωσύνη κατακτᾶται διά φόβου Θεοῦ, συνεχοῦς προσευχῆς, ἀληθοῦς ἁγιότητας καί ἐξαιρετικῆς σύνεσης στήν ἀντιμετώπιση τοῦ ποιμνίου τῶν πληγωμένων καί εὐσεβῶν ψυχῶν πού ἔχουν τεθεῖ ὑπό τήν αἰγίδα του, καί ἰδιαίτερα κατά τήν σημερινή ἐποχή, στήν ὁποία οἱ λαοί πλήττονται ἀπό βαθιά οἰκονομική ὕφεση μέ τήν ἀβεβαιότητα τοῦ αὔριο.

Ἰδιαιτέρως στήν ἐποχή μας, ὅπου ἡ παγκοσμιοποίηση προωθεῖται διά τῆς ἰσοπεδώσεως τῶν λαῶν καί τῶν πολιτισμῶν, ἡ ἐκκοσμίκευση ἐπιχειρεῖ νά εἰσβάλει δριμύτερα στήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί νά ἀλλοιώσει τό φρόνημα κλήρου καί λαοῦ, «ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καί τούς ἐκλεκτούς».

Ζώντας ὑπό ἀντίξοες οἰκονομικές, πολιτικές, κοινωνικές, οἰκογενειακές καταστάσεις, ἡ θέση τοῦ ἱερέως καθίσταται ἀκόμη πιό ὑπεύθυνη. Ἀντιμετωπίζοντας τόν κίνδυνο ἀπό τήν ἀδιαφορία καί τόν κυνισμό τῶν πολλῶν, ἀνησυχεῖ γιά τήν φθίνουσα πορεία τῆς πνευματικότητας τῶν ἐνοριτῶν του, διαβλέπει ὅσα ἐκεῖνοι δέν εἶναι σέ θέση καί ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη νά βοηθήσει μέ τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἱερατική κλήση ἀποτελεῖ πρόσκληση καί δῶρο τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Στό Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον (κεφ. 15, στιχ. 15) ὑπάρχει μιά θαυμάσια δήλωση. Ὁ Ἰησοῦς λέει πρός τούς ἀνθρώπους «ὑμᾶς δέ εἴρηκα φίλους ...» Ἡ ἰδέα τοῦ νά εἶναι κανείς «φίλος τοῦ Θεοῦ» δέν ἦταν νέα. Στόν Ἠσαΐα (κεφ. 41, στιχ. 8) προσφωνεῖ τόν Ἀβραάμ «φίλο του». Ὁ Μωυσῆς μιλοῦσε στόν Θεό ὅπως μιλάει κανείς σέ ἕνα φίλο του (Ἐξ. 33,1). Ἡ φιλία τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτή ἐπανέρχεται στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ὅμως δύο ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Κατά πρῶτον, ὁ Χριστός λέγει «ὑμᾶς δέ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἅ ἤκουσα παρά τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν». Χαρακτηριστικό γνώρισμα τῆς φιλίας, καί αὐτό πού διακρίνει ἀπό ἄλλου εἴδους σχέσεις, ὁρίζεται λοιπόν ἡ δυνατότητα ἀποκάλυψης ὅσων κρύβει κανείς μέσα του. Μεταξύ φίλων δέν ὑφίσταται ἡ ἀνάγκη νά παραμένουν κρυφές οἱ ἐνδόμυχες σκέψεις καί τά μυστικά. Ὁ Ἰησοῦς ἀνοίγει τήν καρδιά του στούς φίλους του, ἀνοίγοντας ἔτσι καί τήν καρδιά τοῦ Θεοῦ.

Κατά δεύτερον, «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδείς ἔχει, ἵνα τις τήν ψυχήν θῇ ὑπέρ τῶν φίλων αὐτοῦ» (Ἰωάν. 15, 13). Ὁ Ἰησοῦς γνώριζε ὅτι τό τίμημα γιά τήν ἐξύψωση τοῦ ἀνθρώπου στήν αἰώνια ζωή καί τήν ἔκφραση τῆς προσήλωσής Του στόν Πατέρα θά ἦταν ἡ δική Του θυσία. Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια θυσίασε τή ζωή Του γιά τούς φίλους Του. Δέν εἶναι ἑπομένως, οἱ ἱερεῖς κοινοί φίλοι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἀγαπημένοι φίλοι Του. Πέραν δέ ἀπό τήν ἱερατική κλήση, τήν ὁποία ἀπευθύνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο, ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «ἡ τά ἀσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα», εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐνδυναμώνει, ἐνισχύει καί ἐμψυχώνει τούς ἱερεῖς μας στό θεάρεστο ἐργο τους.

Γιά τούς λόγους αὐτούς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος προβάλλει σήμερα καί τονίζει τήν σπουδαιότητα τῶν ἱερατικῶν κλήσεων. Ὁ Ἱερέας δέν μπορεῖ νά ἀποφύγει κάποιες ἐντάσεις καί συγκρούσεις στήν προσπάθειά του νά ἐπιβάλει ἀλλαγές καί προσαρμογές. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἀνοιχτός σέ νεωτερισμούς. Θεωρεῖται μάλιστα ἀπό ὁρισμένους ὡς ριξηκέλευθος ἐπαναστάτης, ἐφ’ ὅσον φτάνει στό σημεῖο νά διακηρύξει ἀνοιχτά ὅτι «οἱ τελῶναι καί αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. 21,31). Ὁ ἴδιος ὡστόσο δήλωσε ἐπίσης «Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τόν νόμον ἤ τούς προφήτας, οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλά πληρῶσαι» (Ματθ. 5, 17-18). Αὐτή ἡ διαρκής διαλεκτική προσήνεια ἀπό τήν μία πλευρά, καί ὁ σεβασμός πρός τίς ἀρχές ἀπό τήν ἄλλη, χαρακτήριζαν τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ καί τῶν μαθητῶν Του, πού μετά τήν Ἀνάσταση ἐπρόκειτο νά συγκροτήσουν τόν πυρήνα τῆς ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία κληρονόμησε αὐτή τήν διπολικότητα καί τήν ἐνσωμάτωσε σέ μία ἑνιαία σύνθεση, μία μυστηριακή ζωντανή ὀντότητα, πού ἀποδίδει καρπούς χωρίς ἀνταγωνισμούς καί ἀντιπαραθέσεις.

Τό «πλησθῆναι ὑπό τοῦ Πνεύματος Ἁγίου», θεωρεῖται ἀπό τούς Πατέρες ὡς οὐσιώδης προϋπόθεση τῆς ποιμαντικῆς διακονίας τῶν κληρικῶν. Χαρίσματα καί ἀρετές δέν μποροῦν νά παραμένουν κρυμμένα στήν καρδιά. Ἕνας κληρικός τοῦ Θεοῦ ἀκτινοβολεῖ, φανερώνει μέ ὅλα ὅσα λέει, πράττει καί βιώνει, τόν θησαυρό πού βρίσκεται μέσα του, δηλαδή τήν Ἁγία Τριάδα. Καί αὐθόρμητα τήν μεταδίδει καί σέ ἄλλες ψυχές, στούς δικούς του ἀνθρώπους, στούς γονεῖς του, στά ἀδέλφια του, στούς συγγενεῖς του, στούς φίλους του, σέ ὅλη τήν ἐνορία του.

Ὀφείλουμε, ἑπομένως, ὅλοι μας νά χαίρουμε καί νά δοξάζουμε τόν Θεό, κάθε φορά πού μαθαίνουμε ὅτι ἕνα νέο παιδί σκέπτεται νά ἀκολουθήσει τόν δρόμο τῆς ἱερωσύνης. Ὀφείλουμε νά τόν ἐνθαρρύνουμε στήν ἀπόφασή του αὐτή, ἐφ’ ὅσον δέν ἀποτελεῖ προϊόν ἐπιπολαιότητος ἤ ζήλου ἄνευ ἐπιγνώσεως. Ὀφείλουμε τέλος νά προσευχόμαστε στόν σταυρωθέντα καί ἀναστάντα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ὥστε νά τόν ἐνισχύει καί νά τόν ἐνδυναμώνει, καθώς ἐπίσης καί νά τόν προφυλάσσει ἀπό τόν πόλεμο καί τίς παγίδες τοῦ ἀντικειμένου.

Ἄς εὐχηθοῦμε ὅλοι μας κι ἄς προσευχηθοῦμε, ὅπως Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν διασώζῃ τήν Ἐκκλησία Του ἀπό πάσης προσβολῆς τῶν ὁρατῶν καί ἀοράτων ἐχθρῶν, καί ἐνισχύῃ πάντας ἡμᾶς, κληρικούς καί λαϊκούς, ποιμένες καί ποιμαινομένους, στήν κατά Θεόν πολιτεία. Ἐξαιρέτως δέ σήμερα ἄς συνευχηθοῦμε μέ τόν ὑμνωδό, ὅπως ἡ ἀήττητος, καί ἀκατάλυτος, καί θεία δύναμις τοῦ Τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ, μή ἐγκαταλίπῃ ἡμᾶς πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν.

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

† Ὁ Κερκύρας καί Παξῶν Νεκτάριος

† Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης Παῦλος

† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας Ἰωήλ

† Ὁ Θήρας, Ἀμοργοῦ καί Νήσων Ἐπιφάνιος

† Ὁ Ζιχνῶν καί Νευροκοπίου Ἱερόθεος

† Ὁ Ἐλευθερουπόλεως Χρυσόστομος

† Ὁ Σερβίων καί Κοζάνης Παῦλος

† Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Νικόλαος

† Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος

† Ὁ Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως Βαρνάβας

† Ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος

† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Διαυλείας Γαβριήλ

ΠΗΓΗ: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/egyklioi.asp?id=1451&what_sub=egyklioi